Ilse Fanes (“Lucas Catherine vergist zich van vijand”, Uitpers nr. 84, maart 2007) antwoordt niet op de essentie van mijn kritiek. Het gaat er niet om of Sindyanna, democratisch is of goede bedoelingen heeft, maar wel dat de producten hier geraken via de structuur van de bezetting die wil dat Palestijnse producten altijd via een Israëlisch tussenpersoon moeten gaan.
Ik had het concreet over olijfzeep die in Nabloes wordt gemaakt door een Palestijns fabriekje en dan in Israël van een Sindyanna wikkel voorzien. Waarom kan Oxfam niet rechtstreeks die zeep proberen invoeren, met zijn wikkel uit Nabloes en zo de bezettingsstrategie doorbreken? En wat dat bier betreft, Ilse Fanes geeft zelf toe dat de brouwerij een grote sociale rol speelt in het dorp Taybeh en de facto de emigratie van christelijke Palestijnen daar afremt.
Ik weet niet waarom Oxfam zo puriteins doet over de winst van de brouwer, vooral niet als Oxfam een beheerder van Inbev – Jean Luc Dehaene dus in zijn blootje in een ton zet om haar campagne te ondersteunen.
Lucas Catherine
(Uitpers, nr 85, 8ste jg. , april 2007)
