De gewelddadige dood van de 23-jarige Quentin Deranque op 14 februari in Lyon, beheerst sinds enkele dagen de politieke actualiteit in Frankrijk. De schuldigen waren snel gevonden, “ultralinks” gekoppeld aan LFI en Jean-Luc Mélenchon staan terecht. Alles draait om dat ene incident, buiten elke context, zelfs die van het gebeuren zelf. Want wat beelden onder meer verspreid door Le Canard Enchainé laten zien, geven een ander verhaal, dat van een voorafgaande extreemrechtse hinderlaag voor een linkse ordedienst. Quentin Deranque was er als militante ‘NR’, nationaliste révolutionaire, een antisemitische ultrarechtse strekking.
Een tegenstander doodslaan is crimineel en dom, links heeft daar alles bij te verliezen. Politiek geweld kan alleen geoorloofd zijn als uiterste middel van zelfverweer tegen onderdrukking, een guerrilla is niet vreedzaam. In een samenleving met een aantal democratische rechten en vrijheden, is geweld het wapen van degenen die de andersdenkende monddood wil maken, helemaal dood in het geval van Renée Good en Alex Pretti in Minneapolis.
Le Monde brengt in zijn edito ‘Refuser la violence politique’ enige nuance in het verhaal. Al 15 jaar heeft men in Lyon te maken met gewelddadige extreemrechtse groepen die het op links hebben gemunt. De vroegere burgemeester, ex-PS macronien Gérard Collomb weigerde daar iets tegen te ondernemen, de huidige rechtse kandidaat-burgemeester Jean-Michel Aulas liet ze betijen als hooligans van voetbalploeg Olympique Lyonnais.
President Emmanuel Macron verklaart dat de democratie alleen kan overleven door afwijzing van geweld. Wijze woorden, maar wat een hypocrisie; hij beschermde en verdedigde in 2018 zijn veiligheidschef Alexandre Benalla nadat die vreedzame deelnemers aan 1 Mei had afgeranseld. De president die het opnam voor deze en andere geweldenaars in zijn dienst. (https://www.uitpers.be/frankrijk-pacificatie-en-dan/)
Wat met het onder Macron opgelaaide politiegeweld en de gewonden en doden die daarbij vielen. Geweld tegen de ‘gilets jaunes’, geweld tegen de milieugroep ‘Soulèvements de la Terre’. Geweld tegen deelnemers aan protesten tegen zijn pensioenwet. Geweld op arrestanten. Voeg daarbij het geweld van ultrarechts: sinds maart 2022 vielen daarbij acht doden; voor al die slachtoffers nam de Assemblée een absolute stilte in acht.
Links, ook radicaal links, heeft in onze samenleving geen enkele baat bij geweldpleging, elke wonde die het aan anderen toebrengt, schaadt de eigen zaak. Links heeft geen knokploegen nodig, wel eigen ordediensten tegen het geweld van onder meer ultrarechtse knokploegen of tegen provocateurs die links met het uitklokken van geweld, in diskrediet willen brengen. Links heeft niets te winnen bij geweld, de tegenstanders wel.
