Aldus gevangen rapper Toomaj Salehi
Zoals duizenden anderen zit de Iraanse rapper Toomaj Salehi in de gevangenis. De repressie is ongenadig. Toch ziet hij het mogelijk dat er binnen het half jaar een revolutie komt. Een schets van de situatie en een interview.
Ondertussen blijft de Iraanse bevolking protesteren tegen het barbaarse ayatollah-regime edat nu al bijna vier maanden, vanaf de dood midden september 2022 in een politiecel van de omwille van een niet ‘correct’ gedragen hoofddoek, gearresteerde Koerdische Jina Mahsa Amini (22). Honderden mensen kwamen al om het leven, door het geweld van de ‘ordediensten’, alsook door executies.
In een overzicht van het protest, heeft Wikipedia het ook over de Iraanse rapper Toomaj Salehi die “op 30 oktober gearresteerd werd wegens steun en deelname aan de protesten en omdat hij zich kritisch had uitgelaten over de Iraanse regering. Eind november werd bekend dat hij mogelijk de doodstraf zou krijgen. Salehi zou in gevangenschap zijn gemarteld.”
Hoe verging het Toomaj sindsdien ? Volgens de Engelstalige Wikipedia werd hij eind 2021 al eens gearresteerd en nadien tot zes maanden gevangenisstraf veroordeeld. Hij werd opnieuw opgepakt op 30/10/2022. Op 27/11/2022 melden Iraanse media dat hij beschuldigd werd van “corruption on Earth”, volgens Wikipedia “an offense which could carry the death penalty.” https://en.wikipedia.org/wiki/Toomaj_Salehi
‘Stem van moedige generatie’
Zelf leerde ik de jongeman (°1990) kennen op dinsdag 10 januari en dat via een Iraanse oud-student van me. De oud-student mailde: “I suggest that you watch carefully Tomaj’s interview before his arrest. He is the real voice of the brave young generation of Iran, who fighting for a freedom without the interference of destructive ‘foreign powers’ and corrupt ‘royal’ and ‘religious’ systems.”
Ik keek dus ‘carefully’ naar het interview en becommentarieer en vat het even samen. Het volledige interview van 21 minuten is hier te zien:
Van meet af aan is het een interessante getuigenis van een jongeman die vanuit Iran toelicht hoe gevaarlijk het is voor de Iraniërs om beelden te maken van de protesten en die het land uit te krijgen. De mogelijkheid dat het regime ten goede zou veranderen schat Toomaj als onbestaande. Van groot belang vindt hij dat de Iraanse ‘diaspora’ nu sterk bij het protest betrokken is.
Toomaj legt ook uit hoe het ‘islamitisch’ regime zich moeit met alle aspecten van het leven. Wie bv. tijdens de Ramadan overdag durft eten en betrapt wordt, wordt bestraft met zweepslagen. Kan je zo’n regime ten goede veranderen ?
Je moet het volgens Toomaj een maffia noemen die er toe in staat is om een hele natie te vermoorden: zijn mensen, zijn dieren en zijn natuur.
Je kan er niet mee onderhandelen. In de 43 jaar dat het regime aan de macht is, is dat nog nooit gelukt. Het islamitisch regime duldt geen enkele kritiek. Zelfs bekende sporters worden nu gearresteerd.
Toomaj vertelt het allemaal heel vlot, zelfzeker – “I generally don’t have fear” – en overtuigend, vaak ook met een glimlach als hij het heeft over hoe ridicuul het regime soms is. Je blijft kijken en denkt: zo duidelijk heb ik het nog nooit uitgelegd gekregen.
Hij gelooft er ook sterk in dat de protestbeweging zal blijven groeien en niet de fouten uit het verleden herhalen.
Toomaj omschrijft de huidige beweging als ‘leider-loos’: we volgen niet één leider. Hij pleit voor een overgangsbestuur: ‘a transition council’.
Solidariteit
Op de vraag welke hulp hij van buitenaf verwacht, stelt hij niets te verwachten. De beweging wacht er niet op. Maar steun is uiteraard welkom. En de reden dat het regime nog niet tot een ‘crackdown’ zoals in 2019 is overgegaan, ligt voor hem bij de steun van de Iraniërs buiten Iran. “Maar wij zijn geconcentreerd op de toestand in Iran en ook zonder steun gaan we door.”
Gevraagd naar de rol van de vrouwen, stelt hij dat ze zoals in alle vorige protesten, ongelooflijk dapper zijn. “Incredibly courageous”. Ze staan bij de protesten ook altijd vooraan. Ook al omdat de strijdkrachten minder respectloos met vrouwen omgaan. Alhoewel dat nu ook veranderd is. De speciale milities gaan er nu “extreem barbaars” tegen aan.
Hoe ziet Toomaj een vrij Iran ? Een vrij Iran ? Eén van de eerste zaken die hem te binnen schieten, is dat het behalve een land moet zijn waar je niet meer bang moet zijn voor de politie, je er ook je vreugde kan uiten. “Nu is het verboden in Iran om te dansen.” Dat is ‘a crime’. Een misdaad.
Maar het zal veranderen, want ook de lagere klassen zijn nu goed geïnformeerd, denkt Toomaj die het binnen het half jaar tot een revolutie ziet komen. “Dan zal Iran een heel mooi land worden.”
Laatste vraag: wat verwacht hij van mensen van buiten Iran ? Wel, “oefen druk uit op je regering opdat die druk zou uitoefenen op regeringen die hun eigen volk niet respecteren. Zoals ook in ons vreselijk onderdrukt buurland Afghanistan.”
“Hoe komt het toch dat de Taliban in staat waren om dat land over te nemen”, vraagt hij zich af. En meteen vielen ze de vrouwen lastig. En nu is er ook de ‘Hazara genocide’. “Waarom doet geen enkele regering daar iets tegen ?” Waarom laat men zelfs Taliban in de media aan het woord ?
Wie zal er de langste adem hebben ? Het Iraanse volk of het criminele regime dat ook al aan de kant van Poetin staat in diens oorlog in Oekraïne. Van een schurkenkoppel gesproken.
Petitie voor de vrijlating van Toomaj Salehi:
Er is ook een campagne voor de Belg Olivier Vandecasteele wiens straf is opgetrokken tot 40 jaar cel, 74 zweepslagen en 1 miljoen dollar boete”. Hij werd beschuldigd van en veroordeeld voor spionage. Eind 2022 ‘kreeg’ hij 28 jaar.
Amnesty-Petitie voor de vrijlating van Olivier Vandecasteele:
