De balans van de Israëlische oorlog tegen Libanon deze zondag: 826 doden, onder wie 106 kinderen. Meer dan 800.000 mensen zijn uit hun woning gedreven, onder wie 290.000 kinderen. Genocidair Israël is in Libanon een Gaza-scenario aan het uitvoeren, in de marge van zijn, met bijstand van de VS, oorlog tegen Iran.
De aanvallen op Libanon gebeuren met dezelfde herkenbare wreedheid die we in Gaza zagen, en er trouwens nog altijd zien. Een Israëlisch commando valt een dorp in de Beekavallei binnen waar 40 jaar eerder een Israëlische soldaat terechtkwam, ze vinde nniets maar maken terloops 41 mensen van kant. Nevenschade. Drone op een auto middenin vluchtelingen aan het strand in Beiroet, gevolgd door een tweede om de omstaanders te raken – 12 doden, 28 gewonden. In het dorp Burj Qalaouiyah wordt zomaar een gezondsheidspost bestookt: twaalf artsen, medisch personeel en verpleegkundigen dood.
Elke dag wordt de lijst met oorlogsmisdaden langer. Zoals twee jar lang in Gaza gebeurde en blijft gebeuren. Dit is niets ontziende religieus verpakte wreedheid van een regime met kernwapens. De weerstand in Israël is bijna nihil, 93 percent wordt meegesleep in deze criminele hysterie.
En zo gaat het elke dag door, in grote onverschilligheid. Want het wordt alweer voorgesteld als een oorlog van Israël tegen de snode Hezbollah. De Libanese overheid moet Hezbollah ontwapenen, zoniet zal de hel losbarsten. Alsof ze nog niet is losgebarsten. En alsof de Libanese overheid daartoe in staat is, Israël is Libanon al decennia lang aan het ontwrichten. Door het voor te stellen als een oorlog Hezbollah-Israël, zoals men het ook had en heeft over de oorlog Israël-Hamas, gaat het aspect genocide de mist in.
Oorlogsmisdadiger Benjamin Netanyahu kan dat nu zonder enige moeite uitbreiden, geholpen door Donald Trump die nu verklaart dat hij nog veel oorlog wik “for the fun”.
Zijn we doof? Of zijn de Europese leiders stom? Die meedogenloze wreedheid zou daarbuiten toch enige verontwaardiging moeten opwekken? Maar alleen de Franse president Macron, die zich nog altijd een beetje voogd over het land voert, roept op tot matiging. De Duitse kanselier Friedrich Merz luisterde onlangs zonder verpnken en sprakeloos hoe zijn gastheer Trump EU-lidstaat Spanje stond te bedreigen. De rest van de wereld, de Arabische inbegrepen, heeft andere zorgen. Genocide in Gaza en Libanon. We wennen er blijkbaar aan.
