INTERNATIONALE POLITIEK

Gay in China is niet vrolijk

Image
De Shanghai Pride in 2009, toen nieuwe tijden leken aangebroken.

“De beweging voor mensen met een verschillende seksuele oriëntatie” in Peking, heeft zijn deuren gesloten. Een zoveelste signaal dat het voor de homoseksuele mens in China bergaf gaat. Het leek tot voor kort nochtans de goede weg op te gaan. Organisaties en clubs kregen ruimte om op te kopen voor rechten en vermaak. Er werden zelfs formules gevonden voor partnerschapsregeling. Er was hoop.

De beweging in Peking geeft geen reden op voor de sluiting. Tijdens zijn 15-jarig bestaan had dat centrum nochtans resultaat geboekt. Er was nog wel een Pride-parade, maar haar activiteiten alleen al toonden aan dat de overheid respect betoonde. Ze kon mistoestanden voor de rechter brengen, zoals in 2014 toen ze een verbod bekwam op een “schoktherapie” in een kliniek om “homoseksuele patiënten te genezen”.

Korte bloei

Het Pekingse centrum is de zoveelste die dicht gaat. Niet dat de homogemeenschap meer te lijden heeft van discriminatie, ze zijn gewoon niet betrouwbaar voor het systeem, ze staan onvoldoende onder controle en vormen zo een bedreiging voor de nationale veiligheid… In de internationale context van de jongste jaren is dat voor president-partijleider Xi Jinping een absolute obsessie. Homogemeenschappen hebben hun aparte ‘sociale media’ met frequente internationale contacten waar geen zicht op is. Ze worden gewantrouwd zoals alle ngo’s, in de eerste plaats die met internationale netwerken.

Het heeft wel tot 1997 geduurd eer homoseksuele handelingen expliciet legaal werden. Niet dat er stelselmatige repressie was, op de Bund in Shanghai werd er begin de jaren 1980 druk en ongehinderd ‘gecruised’ . Maar het was toch pas deze eeuw dat de Chinese gay-wereld naar buiten kwam. In de grote steden kwamen er bewegingen voor homorechten, er kwamen clubs en bewegingen voor rechten.

Advocaten maakten ook gebruik van een in 2017 goedgekeurd systeem met zorgvolmacht dat vooral bedacht was voor bejaarden door het uit te breiden tot homokoppels. Door die regeling kunnen homokoppels allerlei belangrijke beslissingen samen en voor elkaar treffen. Maar de LBGT Rights Advocay China heeft in 2021 al de sleutel onder de mat gelegd. Verscheidene gay studentengroepen, de Shanghai Pride en en bewegingen voor LGBT-rechten stopten rond die tijd met elke activiteit, of gingen ondergronds verder.

Preuts

Een en ander heeft te maken met de conservatieve draai onder Xi Jinping, op alle vlakken. De politieke verstrakking is gepaard gegaan met een culturele. Op tv en in de wereld van entertainment, worden gay-scenes geweerd, Xi trok van leer tegen “verwijfde types” en die zijn dan ook verdwenen. Xi kan het op dat vlak goed vinden met zijn Russische collega Vladimir Poetin, een vriendschap van preutse kwezels die samen de strijd aanbinden tegen “westerse decadentie”.

Reeds kort nadat Xi in 2013 president werd, begon een andere sfeer te heersen. Medewerkers van het Queer Film Festival werden aangehouden, kort daarop werd het International Film Festival afgelast. Voorbodes van wet de jongste jaren dus kwam. In de zomer van 2021 werden o.m. WeChat-accounts van gay circuits geblokkeerd en verwijderd.

Ligt die houding aan een globale preutsheid van de Chinese samenleving? In Taiwan verschenen studies hebben het eerder over een grote eeuwenlange openheid, met keizers die openlijk biseksueel waren. Dat zou anders lopen met de Qing-(Mantsjoe-) dynastie die in 1740 een eerste wet uitvaardigde waarbij homoseksuele handelingen illegaal werden.

De toenemende westerse invloed in de 19e eeuw zou bijgedragen hebben tot een negatievere houding tegenover homoseksualiteit, met de heterofamilie als de absolute norm. Na de revolutie van 1949 negeerden de communisten deze kwestie zoveel mogelijk, vaak bewerend dat er in China geen homoseksuelen zijn. Een visie die tot begin deze eeuw te horen viel. Nu homoseksuelen niet langer in beeld kunnen blijven, kunnen Xi en co het weer lekker negeren.

Print Friendly, PDF & Email

Relevant

Chinees rapport over mensenrechten in de V.S.

Draai het een keer om, moeten ze gedacht hebben, dat kan best interessant zijn. En zo is het. In China werd zonet een rapport gepubliceerd over de mensenrechten in…

Print Friendly, PDF & Email

Online activisme in China

China telt al meer dan 1 miljard inwoners, meer dan 3 keer de bevolking van de Verenigde Staten en bijna anderhalf keer die van Europa. Dat betekent dat ongeveer…

Print Friendly, PDF & Email

Myanmar: 3 jaar na de coup blijft er hoop

De militaire junta van Myanmar heeft in zijn militaire operaties tegen een coalitie van de People Defence Force (PDF) en etnische gewapende groeperingen (EAOs) steeds vaker onwettige luchtaanvallen uitgevoerd…

Print Friendly, PDF & Email

Laatste bijdrages

EU na de verkiezingen

Wat gaat er gebeuren na de Europese verkiezingen? Wij weten het niet, maar dat belet ons niet te speculeren, de krant moet gevuld worden. Dat laatste doen we niet…

Print Friendly, PDF & Email

Democratie in nood

Europees Parlement heeft nood aan een grondige schoonmaak Veel zelfbewieroking en somber tandengeknars in het Europees Parlement, zowel bij de ontslagnemende MEPs als bij de promotiediensten. In 2019 zaten…

Print Friendly, PDF & Email

Europese Parlementsverkiezingen : allemaal verliezers

De Grieken hebben een eigenaardige relatie met Europa. Als je hen vraagt of ze er deel van uitmaken, zullen ze allemaal zeggen van wel. Maar als je een gesprek…

Print Friendly, PDF & Email
De voorgeschiedenis van de Zijderoute

You May Also Like

×