Frankrijk gaat bij ontstentenis van een begroting, met een “voorlopige wet” naar 2026. Er kunnen dus nog uitgaven worden gedaan en belastingen geïnd, alhoewel niet allemaal, wat de verwarring nog groter maakt.
Hoeveel Franse burgers hebben de politieke verwikkelingen de voorbije weken nog kunnen, of willen, volgen. Het jaar eindigt in grote onzekerheid. In maart worden ze naar de stembus geroepen voor gemeenteraadsverkiezingen, een aanloop naar de verkiezingen waar vooral wordt naar uitgekeken, de presidentsverkiezingen van 2027.
Op 16 december had de Nationale Assemblee met nipte meerderheid – 247 voor en 232 tegen – de begroting voor de sociale zekerheid aangenomen. Die goedkeuring kwam er met de steun van de PS en door de onthouding van de meeste Ecologistes die de zoveelste crisis niet op zich wilden nemen.
Dat ligt anders bij een stemming over de begroting. De Senatoren, verkozen door de lokale gekozenen waar rechts een grote meerderheid heeft, hebben het in de Assemblee bereikte compromis afgewezen. Daarop moet er dan een gemengde commissie komen van 7 afgevaardigden uit elke Kamer (Senaat en Assemblee), wat tot een patstelling leidt. Met gevolg dat er tegen het einde van 2025 geen begroting is.
De ‘groenen’ willen zich voor de begroting niet onthouden maar tegen stemmen. Zowel bij de PS als bij het rechtse Les Républicains (LR) dat in de regering zit maar tegelijk oppositie voert, hopen ze in feite dat premier Sébastien Lecornu toch artikel 49.3 van de grondwet gebruikt om zijn begroting door te drukken zonder dat er moet gestemd worden.
Vooral de sociaaldemocraten zitten ermee in hun maag. De PS wil haar trofee, het opschorten van de pensioenwet (met het optrekken van de leeftijd nar 64) , niet in gevaar brengen. Maar anderzijds staat in die begroting niets dat aan de superrijken raakt. La France insoumise (LFI) beschuldigt de PS ervan onder één hoedje te spelen met de Macronie. Volgens LFI is er een geheim akkoord tussen Olivier Faure, leider van de PS, en premier Lecornu.
Intussen valt de Macronie verder uit elkaar. Bij Macrons Renaissance wordt partijleider Gabriel Attal belaagd door rivalen en de partij Horizons van ex-premier Edouard Philippe leunt nu sterk aan bij LR.
