Frankrijk stelt Grijze Wolven buiten de wet

Cartoon van president Erdogan die de pers het zwijgen oplegt. (Foto: Carlos Latuff, Wikimedia CC)

Frankrijk heeft woensdag de “Grijze Wolven” in het land buiten de wet gesteld. Wie? De Grijze Wolven is de naam van een Turkse ultranationaalsocialistische militie. Ze is een aanhangsel van de Turkse Partij voor Nationale Actie (MHP). Die in 1969 door wijlen de Turkse kolonel Alparslan Türkes (1917-1997) werd opgericht. De kolonel was al veel vroeger een ultrarechtse stokebrand. Zo nam hij in 1960 deel aan de staatsgreep tegen de democratisch gekozen premier Adnan Menderes, die werd geëxecuteerd.

Berucht werden zijn Wolven vooral in de jaren 1970-1980 toen ze op straat een ware oorlog uitvochten met linkse militanten en aan de lopende band aanslagen en politieke moorden pleegden. Honderden mensen werden hierbij vermoord. Naast alles wat links was, namen de Wolven het ook op tegen religieuze en etnische minderheden zoals de Assyrische en Armeense christenen en Koerden. Onder hen vonden er slachtpartijen en plunderingen plaats.

In 1980 greep het Turkse leger opnieuw de macht om een einde te maken aan de bloederige chaos in het land. Evenals alle andere partijen werd ook Türkes’ MHP ontbonden. Maar het zou niet lang duren vooraleer Türkes er weer stond. De generaals, die zijn ideologie deels deelden, konden zijn militieleden gebruiken tegen de ook door hen verfoeide minderheden, die zij als een gevaar voor de eenheid van Turkije zagen.

De Wolven, die in de jaren 1970 zowat 100.000 actieve militieleden telden, zwermden in het zog van de Turkse gastarbeiders ook uit in Europa. En lieten zich daar ook niet onbetuigd tegen landgenoten die hun ideeën niet deelden. Ook niet-Turken werden belaagd. Zo pleegde Grijze Wolf Mehmet Ali Agça in 1981 op het Sint-Pietersplein in Rome een aanslag op de Poolse paus Johannes Paulus II, de leider van het verfoeide christendom. Maar de westerse geheime diensten, die ook bondgenoten zagen in de strijd van de Wolven tegen het communisme, probeerden van de aanslag een complot van Moskou te maken, dat door zijn toenmalige Bulgaarse bondgenoten zou zijn uitgevoerd. Twee onschuldige bedienden van de Bulgaarse luchtvaartmaatschappij zaten daardoor enkele jaren in de gevangenis tot men moest toegeven dat ze niets met de aanslag te maken hadden. En de mooi opgezette propagandastunt tegen de Sovjetunie mislukte alsnog.

De westerse regeringen wisten maar al te goed met wie ze te maken hadden, maar zoals steeds zijn er goede en slechte moordenaars. Zo werden de “Grijze Wolven” wel in de gaten gehouden, maar ze konden legaal opereren in de West-Europese landen.

Vlaamse Militanten Orde

Het contrast met andere milities is groot. Zo werd in België de Vlaamse Militanten Orde, een extreem rechtse groep, in 1981 opgeheven nadat ze op een proces veroordeeld was wegens geweldpleging, ontvoeringen, aanslagen en wapenbezit. De motivering zou evengoed gebruikt kunnen worden tegen de Wolven, zij het wel dat de Wolven stukken gevaarlijker, efficiënter en dodelijker waren. Maar dat wilde men in België niet zien. Ook het Vlaams Blok verdween in 2004 nadat het voor racisme veroordeeld was. Om daarna terug te keren als Vlaams Belang. En wat racisme betreft lijkt het Vlaams Blok een beginneling vergeleken met de Wolven.

In het uitgesproken chauvinistische Turkse racisme zag België, noch Duitsland, Oostenrijk, Nederland enz. geen graten. Maar politieke partijen waren meer op hun hoede voor infiltratie door de Wolven. Zo werd burgemeester Emir Kir van Sint-Joost-ten-Node in 2020 uit de Parti  Socialiste (PS) gezet omdat hij twee Turkse burgemeesters van MP had uitgenodigd. Antwerps burgemeester Bart De Wever van NV-A (Nieuw Vlaamse-Alliantie) verbood in 2017 twee meetings waaraan Grijze Wolven zouden deelnemen. Zag CD&V (Christen-Democratisch & Vlaams) in Genk in 2007 op advies van de Gentse professor Dries Lesage geen graten in dergelijke bijeenkomt, in 2018 liet ze weten dat er geen plaats was in de partij voor sympathisanten van de Grijze Wolven en zette prompt twee politici van Turkse afkomst aan de deur.

Vrije meningsuiting

Ook in Frankrijk konden de Grijze Wolven – Turkije is immers een oude NAVO-bondgenoot – hun zin doen. Dat daar nu een einde aan is gekomen heeft alles te maken met de ruzie van Frankrijk met Turkije over de Middellandse Zee. Turkije is daar volop bezig met boren naar olie en gas en legt claims op grote stukken van die Zee. Turkije heeft troepen naar Libië gestuurd om de internationaal erkende president in te steunen terwijl Frankrijk generaal Khalifa Haftar in het oosten van het land helpt. Het gaat hier om geopolitieke en strategische belangen.

De druppel die de emmer deed overlopen was de moord op de Franse leraar Samuel Paty omdat die een cartoon van de profeet Mohammed had getoond tijdens een les over vrije meningsuiting. President Emmanuel Macron veroordeeld die moord uiterst scherp en wierp zich op als een absolute verdediger van de vrije meningsuiting. Wat dan weer in slechte aarde viel bij de Turkse president Recep Tayyip Erdogan, die sedert 2018 de absolute macht in Turkije wist te verwerven dank zij de steun van de Partij voor Nationale Actie (MHP), waarvan de Grijze Wolven een onderdeel vormen.

Erdogan wees Macron er op dat hij met het verbod het recht van de Turken in Frankrijk op vrije meningsuiting met de voeten trad. Een wat rare uitspraak van Erdogan die in Turkije elke vrije meningsuiting heeft gefnuikt en alle media naar zijn hand heeft gezet. Of Macron zelf echt gelooft in het absolute recht op vrije meningsuiting kan hij binnenkort gaan bewijzen. Frankrijk werd immers door het Europees Hof voor de Rechten van de Mens veroordeeld omdat het systematisch het recht van voorstanders van een boycot van Israël streng heeft bestraft. De affaire begon in Mulhouse in 2009 en 2010 toen een groep pro-Palestijnse militanten klanten vroeg geen Israëlische producten te kopen. De activisten werden aangeklaagd wegens aanzetten tot “economische discriminatie”. In elke instantie, tot in het Hof van Cassatie in 2015, werden de beklaagden veroordeeld. Ze richtten zich toen tot het Europees Hof in Straatsburg, waar uiteindelijk vrijuit gingen en Frankrijk de les werd gespeld.

Deel dit artikel
Over Paul Vanden Bavière

Paul Vanden Bavière (°1944) is historicus en journalist. Hij werkte een 30-tal jaar in de gedrukte pers als journalist gespecialiseerd in buitenlandse politiek. Vooral het Midden-Oosten, waarover hij ook enkele boeken publiceerde. Toen de media veel te veel “mainstream” – d.w.z. gezagsgetrouw – en commercieel werden, richtte hij met enkele mensen in 1999 Uitpers, het eerste Nederlandstalig webzine voor Internationale politiek, op met de bedoeling weerwerk te bieden aan de mainstream media (MSM).

Zie ook