De eerste dagen van augustus organiseerden de (neo)zapatisten in Chiapas, Mexico, hun internationale bijeenkomst.
De boodschap was duidelijk: ze willen andere plekken, wijzen, genders, talen en generaties tonen hoe je een pyramide vervangt door een andere. De machete, de bijl, de hamer waren en zijn commons. Woorden van Kapitein Marcos van het Zapatistisch leger voor Nationale Bevrijding.
De soldaten van dat leger marcheerden met de Palestijnse vlag. Er werd gepraat met de doden, met zij die gevallen zijn in hun strijd voor vrijheid en rechtvaardigheid. Zij vroegen verantwoording aan de levenden, ze wilden weten hoe de strijd vandaag verder wordt gevoerd, er zeker van zijn dat er verzet is en nog en altijd verzet is.
De ‘moeder-pyramide’, aldus kapitein Marcos, is het kapitalisme en daaronder en daarrond staan andere pyramiden, die van het patriarchaat, de homofobie, de voorhoede, het autoritarisme, de psychopathie van de regering, het nationalisme, de criminele vernietiging van de natuur, de oorlog…
Alle pyramiden moeten vernietigd worden.
Op bijeenkomsten van de zapatisten zie je mannen, vrouwen en anderen (‘otroas’). Kinderen, jongeren, volwassenen, ouderen en ongeborenen. Ze spreken Cho’ol, Tzotzil, Tzeltal, Tojolabal, Mam, Ta Yol Mam, Zoque, Kakchikel … ze komen van verschillende delen van het geheel.
Hun gemeenschappelijke identiteit? Het zijn zapatisten.
Het is niet makkelijk om het poëtisch taalgebruik van Marcos mooi en juist weer te geven. Ontmoetingen van zapatisten zijn altijd zeer emotioneel.
Voor een blanke uit een westers land is het ook niet altijd makkelijk alles te begrijpen. Vooral de dagelijkse realiteit niet. De Zapatisten hebben een bewonderenswaardig alternatief uitgebouwd van democratisch zelfbestuur. Dat gaat onvermijdelijk gepaard met een zekere disciplinering. En het help voorlopig niet om de armoede uit te roeien. Veel jongeren hebben te weinig geduld er op te wachten en trekken weg.
Tel daarbij de constante bedreiging van vooral paramilitaire groepen in de regio die het leven en de economie zwaar bemoeilijken.
Veel bewondering dus voor het blijvend en systematisch verzet van de Zapatisten. Helaas is de steun vanuit Europa minimaal geworden. En de belangstelling nog minder.
