De volgzaamheid – of slaafsheid – van de EU tegenover Washington, kent nauwelijks grenzen. Veel wat uit de EU-monden komt, is een kopie van de Amerikaanse ’master’s voice’. Jaren en jaren deden de Europeanen van de EU alsof er niet echt een ‘Palestijnse kwestie’ meer was. Toch niet voor hen, de VS zou daar wel over waken. Alleen toen Donald Trump zijn ambassade naar Jeruzalem verhuisde, hielden ze zich in.
Oprecht doof
Volgzaamheid, gehoorzaam zijn aan wat de VS doen en zeggen, het is de voorbije jaren nog erger geworden. Toen de VS en het Verenigd Koninkrijk in 2003 Irak binnenvielen, met de rampzalige gevolgen vandien, distantieerden de Franse president Jacques Chirac en de Duitse kanselier Gerhard Schröder zich van deze criminele onderneming.
Dat is verleden tijd. Inzake het Midden Oosten, speelde sindsdien hoogstens zakelijke concurrentie, zoals wapenverkoop aan de Emiraten en Saoedi-Arabië.. Maar geen enkele Europese leider heeft nu de moed of het inzicht, om afstand te nemen van de oorlogsstokerij.
Commissievoorzitster Ursula Von de Leyen spant de kroon. “‘Europa steunt Israël en we steunen volledig het recht van Israël om zichzelf te verdedigen’, zei ze bij de herdenking van de slachtoffers in Israël. Ze liet na te vermelden dat dit “die zelfverdediging moet gebeuren in lijn met het internationaal recht”, wat “president” Charles Michel en Josep Borrell hoofd van de EU-diplomatie, wel deden. Von der Leyen is iets hardnekkiger in haar loyaliteit. Die staat boven het recht.
Voorbeeld: sancties
De EU is door haar jarenlang door de VS geïnspireerde doofheid en blindheid, vandaag niet in staat om ook maar enige rol in dit conflict te spelen. De EU zet zichzelf buitenspel. Hier en elders, zelfs op het eigen continent.
De EU sloot vorige maand de ogen voor de brutale Azerbeidzjaanse aanval op Nagorno-Karabach/Artsach en voor de daaropvolgende etnische zuivering. Er vielen honderden doden, onder wie heel wat burgers; in de daaropvolgende etnische zuivering werden 100.000 mensen uitgedreven. Charles Michel was een beetje boos omdat de Azerbeidzjaanse president Alijev zijn beloftes niet hield.
Die houding van Von der Leyen hoeft natuurlijk niet te verbazen. Ze blinkt ook in het geval van de oorlog in Oekraïne uit in volgzaamheid tegenover Washington. Alsof elk woord dat ze uit, in het Amerikaans is geschreven. Zo nam de EU zonder enige aarzeling sancties waarmee het zwaar in eigen voet schoot, zonder Rusland te treffen zoals ze nu moeten toegeven. Tot wat die slaafsheid kan leiden.
Navo boven VN
Europa doet alweer Alsof internationale instanties en akkoorden er niet toe doen. Er is niet de minste interesse voor de missie van Tor Wennesland, de speciale vertegenwoordiger van de VN voor vrede in deze regio. De V N, verwaarloosbaar, zelfs hinderlijk. Geen enkele belangrijke EU-leider trok dit jaar naar de Algemene Vergadering van de VN, veelzeggend.
Hinderlijk, want Israël en de VS willen niet herinnerd worden aan de vele VN-resoluties om een einde te maken aan de bezetting van Palestijnse gebieden. De VS hebben veelvuldig gebruik, misbruik, gemaakt van hun vetorecht in de Veiligheidsraad van de VN om Israël buiten schot te houden. De VS hebben vaak de VN buitenspel gezet, onder meer met hun inval in Irak in 2003, waarbij ze ook al hun voeten veegden aan internationaal recht.
Meet wat nu gebeurt, is er alweer een nagel om in de doodskist van de VN te slaan. De EU, die met Frankrijk ook een zetel in de Veiligheidsraad heeft, laat moedwillig elke kans liggen om de enige echte internationale instantie, verder nutteloos te maken. De EU geeft immers de voorkeur aan een andere internationale instantie, de Navo.
