Toen de Afghaanse Taliban op 15 augustus 2021 Kaboel binnentrokken, was dat een hoogdag voor de Pakistaanse generaals. Het was de bekroning van meer dan twintig jaar steun in alle vormen – tenslotte waren die Taliban hun creatie. Maar het duurde niet lang eer er aan die grens schermutselingen waren en deze dagen wordt er over en weer geschoten. Hoe kan dat nu?
Het heeft met geschiedenis te maken. De grens tussen beide landen is een koloniale erfenis die door de Taliban en ook door Pakistaanse Pathanen niet wordt erkend. De Durand-linie, in 1893 afgebakend als de grens tussen het Brits-Indische rijk en het Emiraat Afghanistan, is na de verdwijning van dat rijk en het ontstaan van Pakistan, door geen enkele Afghaanse regering erkend.
Die grens verdeelt twee volkeren. In de eerste plaats de Pathanen, van wie meer dan de helft in Pakistan woont, de anderen als grootste groep van Afghanistan. Dat de meeste Taliban, zeker de leiding vooral Pathanen zijn, speelt een grote rol. Ze zijn naast religieuze fanatici ook Pathaanse nationalisten. De Linie verdeelt ook de Baloetsji die vooral in Pakistaanse Baloetsjistan en in het zuidoosten van Iran leven, maar ook in het zuiden van Afghanistan .
De Afghaanse Taliban hebben van in 2021 snel duidelijk gemaakt dat die grens niet de hunne is. Ondanks alle beloften, zijn ze ook de Pakistaanse Taliban, Tereek-e-Taliban Pakistan (TTP), blijven steunen, vooral door toe te laten dat die kampen hebben in Afghanistan waar ze zich kunnen terugtrekken en oefenen.
Het is de verhoogde activiteit van die Taliban in het noordwesten van Pakistan, die al enkele keren tot zware incidenten heeft geleid. Eerder deze week was dat met Pakistaanse bombardementen over de grens met Afghanistan. Volgens Unicef werden bij dat bombardement minstens 20 kinderen gedood. “We zullen terreurgroepen over de grens blijven bestoken om ons volk te verdedigen”, zei de Pakistaanse legerwoordvoerder.
Een Afghaanse legerwoordvoerder zei zaterdag dat werd teruggeslagen op plaatsen over “de hypothetische linie” – de Taliban vermijden het woord grens.
De Pakistaanse overheid – regering en leger – kan daarmee even de aandacht afleiden van de zeer kritische politieke en economische toestand in eigen land. Alsof de oorzaak van de problemen ook buiten de grenzen te zoeken zijn.
