Het ergert me wel vaker dat beweringen zonder meer als gemeengoed worden overgenomen, ook door journalisten en media met een reputatie inzake betrouwbaarheid. Onwaarheden gaan een eigen, ongehinderd, leven leiden. Recent: in een recensie op Uitpers over de ‘Droom van Poetin’ van Jan Balliauw lees ik alweer, zoals onlangs in Le Monde, dat Rusland in 2008 Georgië heeft aangevallen. Niet waar. Het was vice versa.
Augustus 2008. Russische troepen zijn Georgië binnengevallen nadat de nationalistische president Michail Saakasjvili zware artillerie en luchtmacht had ingezet tegen Tschinvali, de hoofdstad van Zuid-Ossetië. Daarbij vielen de eerste dag al tientallen burgerdoden. Zuid-Ossetië was in theorie ook Georgië. Dat is dan vergeten wat er bij de implosie van de Sovjet-Unie is gebeurd.
De Georgiërs kozen in 1991 met grote meerderheid de nationalist Zviad Gamsachoerdia als president. Die interpreteerde democratie op zijn manier: ik heb nu alle macht en dus maak ik een einde aan de autonomie van drie gebieden binnen Georgië, namelijk Adjarië, Abchazië en Zuid-Ossetië.
Zowel Abchazen als Osseten namen dat niet, ze brachten het zelfbeschikkingsrecht van de volkeren in de praktijk en maakten zich los. In Zuid-Ossetië hadden de Osseten trouwens nooit goed verteerd dat ze in de Sovjettijd waren afgescheiden van Noord-Ossetië dat binnen de Russische Federatie een autonoom gebied was.
Gamsachoerdia sneed daarop de regio af van de buitenwereld om de bevolking uit te hongeren. Tienduizenden Osseten vluchtten naar Noord-Ossetië. Volgens een westerse diplomaat maakten Georgische troepen in die periode minstens 300 Osseten af. Het riep herinneringen op aan het begin van de jaren 1920 toen Georgische nationalisten Ossetendorpen uitbrandden .
Saakasjvili zat in 2008 intern in de problemen. Dan maar oorlog om het imago op te krikken. Hij zag in een nieuwe poging om Zuid-Ossetië weer te annexeren, een middel om zijn status op te krikken. Georgische troepen lanceerden op 8 augustus 2008 ‘Clear Field’, een zware bliksemaanval op Tschinvali, de hoofdstad van Zuid-Ossetië. Na één dag lag een groot deel van de stad in puin.
Russische troepen snelden Zuid-Ossetië ter hulp om die aanval af te weren. Na drie dagen trokken ze Tschinvali binnen en rukten verder op richting Tbilisi. Na vijf dagen en Franse bemiddeling, stopten de Russen hun operaties.
Er waren bijna 1000 doden, deels te wijten aan oorlogsmisdaden aan beide kanten, aldus een door de EU in 2009 besteld rapport door een onafhankelijke commissie geleid door de Zwitserse diplomate Heidi Tagliavini. Dat rapport weet de schuld voor het conflict duidelijk aan Georgië. De Russen hadden volgens dat rapport wel “excessief gereageerd”.
Dat “men” het maar blijft hebben over de Russische aanval op Georgië, maakt deel uit van de opgeklopte Russofobie van de voorbije 20 jaar. Het “Westen” negeerde in 2014 dat de Krim pas in 1954 ‘cadeau’ was gedaan aan de Sovjetrepubliek Oekraïne zonder de bevolking, in meerderheid Russen, daarover de raadplegen. Dat zijn nochtans niet verwaarloosbare details.
Zie in dat verband:
Gaskranen
Er is ook het steeds weerkerende verhaal over Russisch gas waarvan Duitsland en weidse omgeving volgens onze leiders nu, te afhankelijk waren. Ik blijf maar lezen dat de kranen van Nord Stream dicht gingen na de Russiche invasie in Oekraïne. Het was echter drie maanden vóór die invasie dat een dure pas afgewerkte pijpleiding, nummer 2, aan Duitse kant niet werd geopend. Waarmee het toegaf aan de druk vanuit de VS die liever hun schaliegas verkochten.
Het is dan ook merkwaardig dat zoveel media – waaronder The Economist op 22 november 2025 – dat blijven negeren en herhalen dat de kranen dicht gingen na de invasie van 24 februari 2022. Zaken die zo makkelijk te checken zijn.
Zie ook:
https://www.uitpers.be/nord-stream-het-einde-is-nog-niet-geschreven/
