Donald Trump wist zich een imago aan te meten van anti-establishment-man, iemand die zou breken met de geplogenheden om mensen uit de financiële wereld op politieke functies te benoemen. Tijdens zijn verkiezingscampagne zette Trump – niet geheel onterecht – Hillary Clinton weg als de kandidaat van Wall Street. Bij het begin van de voorverkiezingen zei hij scherp: “Ik ken Wall Street, ik ken de mensen daar… Wall Street heeft ons enorme problemen bezorgd.”
Gelijkaardige dingen zei hij ook specifiek in verband met Goldman Sachs toen hij zijn Republikeinse tegenstander Ted Cruz aanviel : “Ik ken die kerels bij Goldman Sachs, ze hebben Ted Cruz volledig in hun controle. Net zoals ze totale controle hebben over Hilary Clinton”. Donald Trump suggereerde ook dat Clinton en andere machtshebbers de belangen van de banken en de financiële wereld zouden bevoordelen toen hij in een campagnevideo CEO Lloyd Blankfein van Goldman Sachs toonde op een Clinton Global Initiative avond. In datzelfde filmpje toonde hij het Wall Street beeld om te tonen wie hij bedoelde toen hij het had over “diegenen die de het bestuursmechanisme van de macht in Washington controleren”. Hij scoorde hoog met zijn slogan “I am going to drain the swamp” (ik zal het moeras droogleggen), waarmee hij bedoelde dat hij de lobbyisten en politieke carrièristen wou aanpakken.
De president-elect is intussen volop bezig zijn bestuursploeg aan het samenstellen. Belangrijke posten in zijn team krijgen al vorm en een gezicht. Wat vooral blijkt is dat Goldman Sachs terug is van niet weggeweest. Voormalige medewerkers van deze bank worden naar Washington geroepen om mede het beleid van de Trump administratie te bepalen.
Volgens Max Abelson van de studiedienst van Bloomberg was dat door het electoraat niet te voorzien. Niemand had ermee rekening gehouden tijdens de verkiezingsstrijd om het Witte Huis. Misschien hadden de kiezers alleen maar oor voor het geen Donald gezegd heeft, dat hij de hedgefonds managers die zich alles veroorloven aan de leiband zou leggen, daarom wilde hij het moeras van Wall Street saneren. Hij heeft zich over de bankiers vrolijk gemaakt en hen geïrriteerd.
Het kan verkeren, zei Bredero. In de voorbije weken en dagen is die benadering naar de prullenbak verwezen. Donald Trump heeft mensen uit de zakenwereld op extreem belangrijke posten geplaatst. Zo wordt Steven Mnuchin de nieuwe minister van financiën, Stephen Bannon, een gewezen investgeringsbankier van Goldman Sachs wordt de chef strateeg in het Witte Huis, Anthony Scarmuci werkt voor Trump om de machtswissel in goede banen te leiden, Cary Cohn is in gesprek voor het Office Management en budget en Lew Eisenherz is de financiële chef van de Republikeinse partij. Ze komen allemaal uit de Goldman Sachs stal. Wilbur Ross wordt de minister van handel, een man met een rijke Wall Street geschiedenis. Hij kent er het gaan en keren: hij hielp in het begin van de jaren 1990 Trump door z’n Taj Mahal Casino bankroet heen, en kon het merk Trump en z’n eigendommen veiligstellen toen alles op de klippen dreigde te lopen.
De hierboven vernoemde Mnuchin wordt de derde minister van financiën sedert 1995 die een Goldman Sachs achtergrond heeft. De eerste was Robert Rubin onder president Bill Clinton, de tweede Henry Paulson onder president George W. Bush. Critici stellen vast dat Goldman Sachs over de jaren heen zoveel mensen wist te plaatsen op topfuncites dat men zou moeten spreken over “Government Sachs”. We kennen allemaal Mario Draghi, de voorzitter van de Europese Centrale Bank.Voormalig Commissievoorzitter Jose Manuel Barosso is nu onder contract bij Goldman Sachs. Er is nog Mark Carney, voormalig gouverneur van de Bank of Canada die de huidige gouverneur is van de Bank of England, of Malcolm Trunbull de huidige eerste minister van Australië.
Moet de gewone Amerikaanse burger zich hierover zorgen maken? Volgens Max Abelson is er geen enkele reden om bevreesd te zijn wanneer de Wall Street kapiteins mede aan het roer staan, want ze zijn de beste stuurlui in een klimaat van onrustige markten en hebben ervaring in de financiële wereld. Met andere woorden als het met de markten goed gaat, moet de burger zich geen zorgen maken, is de boodschap van deze Bloombergexpert. Maar deze gang van zaken toont vooral duidelijk aan dat ook deze zogenaamde anti-establishment figuur het moeras niet zal droogleggen. Het perverse draaideursysteem van ‘vandaag in de zakenwereld en morgen beladen met politieke verantwoordelijkheid’ gaat gewoon z’n gangetje. Donald Trump maakt tenslotte deel uit van de 1 procent club van de rijke Amerikaanse miljardairs. Zonder enige twijfel zullen hun belangen op de eerste plaats komen, daar moet zich inderdaad niemand ongerust over maken.
