Is het eindelijk tot enkele Europese leiders doorgedrongen wat er in Gaza gebeurt, namelijk een genocide met bommen en honger als uitroeiingswapens? Na bijna 20 maanden en volgens recente schattingen meer dan 70.000 doden, zouden Macron en Starmer ineens begrepen hebben dat het Internationaal Strafhof ernstig tewerk is gegaan met zijn arrestatiebevel tegen o.a. Benjamin Netanyahu.
Beter laat dan nooit, maar het is wel erg laat, te laat om tienduizenden mensenlevens te redden. Het is niet alleen erg laat, maar ook beschamend weinig. De dag dat de 17de trein sancties tegen Rusland wordt afgekondigd, kan er nog altijd geen sanctie tegen Israël van af. De Franse president Emmanuel Macron laat al weken uitschijnen dat hij Palestina officieel zou erkennen, maar zelfs dat kost hem nog teveel moeite. De Britse premier Keir Starmer schort handelsbesprekingen op, daar zal Netanyahu wel bij beven. Starmer hoopt met deze “gedurfde” daad meteen te ontkomen aan de ingediende klachten voor medeplichtigheid aan genocide.
De EU gaat nu het Associatieverdrag met Israël ‘evalueren’ en onderzoeken of de mensenrechten worden gerespecteerd. Het is een beschamend schouwspel van politieke medeplichtigheid aan 19 maanden goed gedocumenteerde Israëlische oorlogsmisdaden, de uithongeringspolitiek en genocidale oproepen.
Hun forse taal is dan ook niet veel meer dan een schaamlapje. Het is toch al lang duidelijk dat de Israëlische oorlogsmisdadigers de volledige ontruiming van het gebied willen. Om dat dan te laten volgen door de annexatie van de westelijke Jordaanoever en de verdrijving van de Palestijnse inwoners. Kortom, dat ze bezig zijn aan een nieuwe Nakba. Wie dat niet zag, wou het niet zien. Maar nu er massa’s hongerdoden bovenop de andere doden komen, kunnen ze niet blijven wegkijken.
Of toch. Vele anderen blijven wegkijken, zoals de Duitse en de Italiaanse leiders. Of nog veel erger, sommigen, zoals de Hongaarse premier Viktor Orban, juichen Netanyahu toe.
Want Netanyahu en zijn criminelen zijn voor uiterst-rechts in de wereld een voorpost van hun strijd. Zij verdedigen ‘onze waarden’ tegen de barbaarse horden, zij krijgen applaus van Orban en van de uiterst-rechtse horden in en buiten Europa.
Dat ze ook hun fans in dit land hebben, bleek de voorbije dagen uit het walgelijke verweer tegen een duidelijk standpunt van de Belgische regering. En wat voor Belgisch Brussel geldt, gaat ook op voor Europees Brussel. Een 27e sanctietrein tegen Rusland, geen enkele sanctie tegen Israël. Dat ontgaat de rest van de wereld niet, het Europa van de EU heeft zich hier van zijn slechtste kant leren kennen.
