Ehud Olmert is van Russische origine. Zijn grootvader trok tijdens de Eerste Wereldoorlog naar de Chinese havenstad Harbin, toen binnen de Russische invloedsfeer. De vader van Ehud stichtte er de lokale afdeling van Betar, een joods-facistische jeugdorganisatie, gelinkt aan de partij van Menahem Begin en Itzak Shamir (1). In de jaren 1930 emigreerde hij naar Palestina. Daar werd Ehud geboren in de kolonie Binyamina (genoemd naar Benjamin Edmund Rothschild en gesticht op grond van het Palestijnse dorp al Shuna)
De ex-Betarleden vormen een echte groep en wanneer hun moederpartij met Menahem Begin aan de macht komt, zal zijn carrière beginnen, onder de paraplu van zijn goeie vriend, Ariel Sharon.
Hij was in 1973 al lid van de Knesset, en tegelijkertijd bekend advocaat. In de regering Begin wordt hij Minister voor Minderheden, zeg maar Arabische Zaken
In 1993 wordt hij verkozen als burgemeester van Jeruzalem en zal dat blijven tot 2003. Tijdens zijn verkiezingscampagne laat hij in een Russischtalige, Israëlische krant een advertentie zetten om voor hem te stemmen, niet voor zijn voorganger Teddy Kolek, omdat anders “300.000 Arabieren de stad zullen controleren en ze een centrum zal worden voor drugdealers, dieven en verkrachters.” Zijn bestuur is sterk anti-Arabisch. Palestijnen krijgen zelden of nooit een bouwvergunning, terwijl hij massaal kolonisten laat settlen in nieuwe joodse wijken. Een van die wijken is het beruchte Har Homa. Tegelijkertijd laat hij honderden Palestijnse huizen afbreken omdat die ‘illegaal’ zijn, want zonder bouwvergunning. Voor de uitbreiding van de stad doet hij massaal beroep op investeringen door Amerikaanse firma’s..
Hij verzorgt ook de financiering van de Likudpartijd. Een van zijn geldschieders is Yacob Nimrodi, die ondermeer betrokken was bij het Iran-Contraschandaal. Dezelfde Nimrodi lichtte ook de Bank Leumi LeIsrael op voor 7,5 miljoen dollar. Olmert was zijn advocaat in die zaak en streek toen een ereloon van 400.000 dollar op (2).
In 1996 sticht hij enkele fake bedrijven, die Likud illegaal financieren. Daardoor kan hij de controle door het Israëlisch Rekenhof op de partijfinanciering gedeeltelijk ontduiken. Het wordt een schandaal wanneer blijkt dat de partij niet de officiële 250.000 shekel heeft geronseld, maar vier keer meer.
Hij is de man achter de unilaterale politiek van Ariel Sharon. Hij zal als eerste aankondigen dat de kolonies in de Gazastrook zullen worden ontruimd. Hij is ook een van de drijvende krachten achter de ondertussen beruchte Muur op de Westbank en de auteur van het plan dat er moet voor zorgen dat in 2008 er geen enkele Palestijn uit Gaza of de Westbank nog in Israël zal werken. De nieuwe grens van Israël, langsheen de Muur moet er volgens Olmert voor zorgen “dat de staat Israël een joodse meerderheid van tachtig procent blijft behouden.”
Kortom, een ‘waardig’ opvolger voor Ariël Sharon.
(Uitpers, nr. 72, 7de jg., februari 2006)
(1): www.China.org/CN/english/2004/Sep/106964htlm
(2): (het tijdschrift) Crime and Social Justice, vol;.31, n°2, 2003
Een selectie van interviews met Ehud Omert, oa met Middle East Quaterly, Israelinsider, USA Today, Daily Star en vele andere kan je vinden op www.factbites.com/topics/Ehud-Olmert
