Zo’n tweehonderd vrouwen uit dertig verschillende landen kwamen op 30 maart voor het eerst bijeen in Mexico City voor de stichting van een Feministische Internationale!
Wie dit leest vraagt zich bijna onvermijdelijk af: bestond dat dan nog niet? Wel, neen. Er zijn en er waren uiteraard wereldwijde vrouwenbewegingen, gelukkig maar. Het is echter in deze tijd voor het eerst dat een militante, linkse beweging van progressieve vrouwen wordt gevormd.
De oproep werd gelanceerd op 8 maart, de internationale vrouwendag. Er werd op gereageerd door honderden vrouwen uit de hele wereld, ministers, parlementsleden en intellectuelen. Zelfs één President: Xiomara Castro van Honduras.
In hun stichtingsmanifest wordt een mooie analyse gemaakt van hoe de wereld er uit ziet vandaag; met een dreigend fascisme dat in eerste instantie de rechten van vrouwen bedreigt.
Dit feminisme wil vooral strategisch zijn en werken aan concrete oplossingen, tegen het mondiale patriarchaat en het mondiale kapitalisme. Daarvoor, zo wordt terecht gesteld, is er een collectieve en internationale organisatie nodig.
Deze vrouwen pleiten voor de erkenning van alle reproductieve en niet-reproductieve rechten, voor de erkenning van huishoudelijk werk, voor de herverdeling van inkomens en vermogens, voor het dichten van de loonkloof en voor de erkenning van alle historische rechten van het feminisme.
De nieuwe Feministische Internationale beseft dat democratie niet mogelijk is als er een te grote ongelijkheid heerst, vandaar dat die democratie ook bovenaan in het eisenpakket staat.
Het belang van cultuur wordt erkend voor alle sociale en politieke veranderingen.
Deze vrouwen willen veel verder gaan dan het doorbreken van het glazen plafond, ze zijn er voor alle vrouwen, waar dan ook op de maatschappelijke ladder.
De bedoeling is een dissident feminisme tot leven te roepen, en geen essentialistische feminisme te koesteren. Er moet gebroken worden met de logica van de verplichte heterosexualiteit. De IF is voor een niet-binair feminisme.
Tenslotte wil dit feminisme ook ecologisch en voor vrede zijn. De bescherming van de planeet en de bevrijding van vrouwen gaan hand in hand.
Het Stichtingsmanifest geeft alvast blijk van een daadkrachtig, antikapitalistisch feminisme dat de emancipatie hoog in het vaandel draagt.
Hopen nu dat het ook concreet kan handelen!
