Heel veel verklaringen, heel veel feiten, maar niet altijd met elkaar in overeenstemming. Dat waren de eerste dagen van Trump2 die hoe dan ook een gevaarlijke periode inluiden.
In Davos zei Trump onder meer (via internet): ik hou van Europa, maar niet van de Europese Unie. Zij heeft een groot handelsoverschot, beboet onze ondernemingen en maakt hen het leven moeilijk met té veel regels en té veel bureaucratie.
De Commissievoorzitter, Ursula von der Leyen, gaf ook een speech in Davos, en daarna gaf ze er een in het Europees Parlement in Straatsburg. Wat ze precies zei gaf aanleiding tot erg uiteenlopende interpretaties.
Ze is erg pragmatisch, zei de een, ze wil onderhandelen met Trump. De gemondialiseerde economie valt uit elkaar, zei de ander. Wij hebben andere mogelijkheden, was de mening van een derde. Nee, het ging over China, zei de volgende.
Ze zei dit: “De EU heeft een sterke groei gekend dank zij de mondialisering, goedkope energie uit Rusland en het outsourcen van onze veiligheid”. Ze herhaalde dit in Straatsburg.
Waarmee ze volgens de journalist van EurActiv eigenlijk zei: wij zijn nu afhankelijk van de markten in de VS en China.
Koppel dat aan de woorden van Trump en nog steeds volgens diezelfde journalist bedoelde ze eigenlijk: “we zijn nu bezig een de facto kolonie van de VS te worden”.
Waarvan akte.
