De Mexicaanse President López Obrador maakte onlangs bekend dat zijn land vijfhonderd Cubaanse dokters zou engageren. Zoals in veel andere landen, zelfs in Europa, zijn dokters doorgaans niet bereid te gaan werken in afgelegen landelijke regio’s en daar wil AMLO wat aan doen. Cuba heeft, zoals bekend, een programma om dokters uit te sturen naar landen die erom vragen, tijdens een pandemie, of tijdens een crisissituatie. Of gewoon, om de zorgsector te versterken.
Die mededeling viel uiteraard niet in goede aarde. AMLO zat al verwikkeld in een moeilijk proces met de V.S. omdat President Biden noch Cuba, noch Nicaragua en Venezuela wilde uitnodigen op de nu aan de gang zijnde ‘Top van de Amerika’s’. Dan kom ik ook niet, zei AMLO, daarin gevolgd door de Caribischa landen, Bolivië en Honduras.
Biden gaf niet toe. De top vindt dus plaats zonder een paar grote landen. De Caribische landen gingen uiteindelijk wel, maar Guatemala en El Salvador voegden zich bij het verzet. De Braziliaanse Bolsonaro ging ook, maar koppelde er de voorwaarde van een persoonlijk onderhoud met Biden aan vast. De twee hebben elkaar nooit eerder gesproken. Uruguay tenslotte moest verstek laten gaan wegens een COVID besmetting van de President.
Cuba, Nicaragua en Venezuela zijn hier wel vertegenwoordigd op de top, zo zei BZ-Minister Biden. De civil society van die landen vertegenwoordigen hun land beter dan de regeringen…
De BZ-Minister van Mexico, Marcelo Ebrard, is wel op de top aanwezig en stelde er voor om de Interamerikaanse organisatie te hervormen. Zoals men weet stelde AMLO al eerder voor om de Organisatie van Amerikaanse Staten te vervangen door een instelling met niet-interventie en wederzijds belang als grote principes. Luis Almagro, secretaris-generaal van de organisatie, is allesbehalve populair, zeker na zijn rol bij de Boliviaanse verkiezingen – en staatsgreep – van 2019.
De V.S. zien de noodzakelijke veranderingen blijkbaar nog steeds zoals na de Cubaanse revolutie. BZ-Buitenlandminister Blinken stelde voor om een fonds op richten dat 500.000 dokters en gezondheidswerkers zal opleiden. Net zoals de Alliantie voor de Vooruitgang in 1961, met hoofdzakelijk sociale programmapunten (die nooit werden uitgevoerd).
Dit keer is het duidelijk de bedoeling de Cubaanse solidariteit te ondermijnen. En de Chinese invloed terug te dringen. Er wordt nu gesteld dat de Cubaanse dokters die in diverse landen aanwezig zijn, ook de grote vaccinleveringen van China gepromoot hebben en een soort paard van Troje zijn geworden voor de Chinese invloed op het continent.
Er is nu weer een brede campagne op poten gezet om de ‘slavernij’ van de Cubaanse dokters aan de kaak te stellen. Ze zouden nauwelijks betaald worden en bij desertie verbod krijgen om gedurende acht jaar naar hun land terug te keren. Hun familie zou ook zwaar worden gestraft.
Cubaanse dokters, aldus Oswaldo Tamayo, een gevlucht Cubaans dokter, mogen hun diploma niet meenemen naar het buitenland en moeten bij aankomst ook hun paspoort afgeven.
Het klopt dat ongeveer 80 % van de lonen die betaald worden naar de Cubaanse regering gaat en een welgekomen valutabron voor de Staat is geworden. Maar volgens Mexicaanse cijfers verdienen de dokters nog altijd, met de resterende 20 %, zowat het dubbele van wat Mexicaanse dokters krijgen.
De V.S. zou ook aan de G-20 een dergelijk voorstel doen, kwestie van de Cubanen overal buiten te krijgen. Hun programma is blijkbaar té efficiënt en té solidair.
Wordt vervolgd.
