Als Afghaanse vrouw die verkozen werd in het parlement, ben ik naar de Verenigde Staten gekomen om president Barack Obama te vragen onmiddellijk een einde te maken aan de bezetting van mijn land.
Acht jaar geleden, werden vrouwenrechten gebruikt als een van de redenen om deze oorlog te starten. Maar vandaag is Afghanistan nog altijd de plaats waar zich een ware catastrofe afspeelt op vlak van vrouwenrechten. Voor de meeste Afghaanse vrouwen is het leven een hel waar in Westerse media weinig over geschreven wordt.
In 2001 hielpen de Verenigde Staten de ergste vrouwenhatende criminelen aan de macht, zoals de krijgsheren en drugsbaronnen van de Noordelijke Alliantie. Deze mensen moeten beschouwd worden als een fotokopie van de Taliban. Het enige verschil is dat de krijgsheren van de Noordelijke Alliantie Kostuums en dassen dragen en hun gezichten afdekken met een democratisch masker terwijl ze regeringsposities innemen. Maar zij zijn verantwoordelijk voor de ramp die zich vandaag in Afghanistan afspeelt en dit dankzij de steun van de Verenigde Staten waarvan ze genieten.
De VS en hun bondgenoten lijken bereid om macht te geven aan de middeleeuwse Taliban door een ingebeelde categorie te creëren van zogenaamde ‘gematigde Taliban’ en nodigen hen uit om tot de regering toe te treden. Zelfs Gulbuddin Hekmatyar, een man die acht jaar geleden zo goed als aan de top stond van de lijst met meeste gezochte terroristen, is uitgenodigd om in de regering te komen.
In die laatste acht jaar hebben de VS meegeholpen mijn land om te toveren tot mondiale drugshoofdstad via hun steun aan de drugsbaronnen. Vandaag is 93 procent van alle opium in de wereld geproduceerd in Afghanistan. Veel parlementsleden en topfunctionarissen profiteren openlijk van de drugshandel. De broer van president Karzai is een bekende drugstrafikant.
Ondertussen leeft de gewone Afghaan in grote armoede. De jongste menselijke ontwikkelingsindex van de Verenigde Naties plaatst Afghanistan op de 181ste plaats van in totaal 182 landen. Achttien miljoen Afghanen moeten overleven met een inkomen van minder dan 2 dollar per dag. In verschillende delen van Afghanistan zijn moeders bereid om hun kinderen te verkopen omdat ze ze niet kunnen voeden.
Afghanistan heeft in die acht jaar 36 miljard dollar aan hulp ontvangen en de VS alleen spenderen 165 miljoen dollar per dag aan hun oorlog. Niettemin blijft mijn land in de greep van terroristen en criminelen. Mijn volk heeft geen enkel belang in het drama van de presidentiële verkiezingen aangezien ze niets zullen veranderen in Afghanistan. De Afghanen haten zowel Karzai als Dr. Abdullah als marionetten van de VS.
Het grootste slachtoffer van deze oorlog is de waarheid. Zij die opstaan en hun stem verheffen tegen onrechtvaardigheid, onveiligheid en bezetting zien hun leven bedreigd en zijn verplicht om Afghanistan te verlaten of worden gewoonweg vermoord.
We zitten ingesloten tussen drie machtige vijanden: de bezettingstroepen van de VS en de NAVO, de Taliban en het corrupte regime van Hamid Karzai.
President Obama overweegt het verhogen van het aantal troepen naar Afghanistan en zet dus eenvoudigweg het verkeerde beleid van voormalig president Bush verder. Inderdaad, de ergste slachtpartijen sinds 9/11 vonden plaats tijdens Obama’s legislatuur. De provincie waar ik geboren ben, Farah, is gebombardeerd door de VS in mei jongstleden. Zo’n honderdvijftig mensen, meestal vrouwen en kinderen, werden gedood. Op 9 september bombardeerden de VS de provincie Kunduz en doodden 200 burgers.
Mijn volk is het beu. Dat is waarom we een onmiddellijk einde willen van de VS-bezetting.
(Uitpers nr. 115, 11de jg., december 2009)
Malalai Joya (31) is een Afghaans politica en een verkozen parlementslid uit de Farah provincie. In 2007 werd haar mandaat geschorst omdat ze verschillende andere parlementsleden krijgsheren had genoemd. Zopas verscheen haar boek ‘A woman among warlords’. (http://afghanwomensmission.org/awmnews/index.php?articleID=85)
(vertaling: Ludo De Brabander)
