De “Tjetsjeense helden” slaan toe

· 20 oktober 2020 1

Een van de best gekende jihadisten met een beruchte reputatie was de Tsjetsjeen Aboe Omar al Shishani, de krijgsnaam van Tarkhan Tayumurazovitch Batirashvili (links op foto, cc). Hij vocht als commandant bij een serie terreurgroepen en eindigde in Irak bij ISIS waar hij bij gevechten omkwam. Hij is afkomstig van de Pankisi vallei in Georgië – vandaar zijn Georgische naam – waar Aboe Musab al Zarqawi, de topman van al Qaeda zich rond 2003 schuil hield. Klaar voor de Amerikaanse invasie.  De Pankisi vallei grenst aan Tsjetsjenië.

Grote opschudding in Frankrijk waar in Conflans Saint-Honorine de onderwijzer Samuel Paty onthoofd werd. De reden zou zijn dat hij aan zijn klas tijdens een les rond vrije meningsuiting de cartoons met Mohammad uit het tijdschrift Charlie Hebdo toonde. Daarover ontstond op sociale media herrie en daarop trok een 18-jarige Tsjetsjeen vanuit de stad Evreux naar ginds, vroeg aan leerlingen wie die leraar was en onthoofdde de man.

Hij werd nadien blijkbaar in een gevecht met de politie doodgeschoten. Waarna het land in rep en roer raakte met president Emmanuel Macron die de natie vol emotie toesprak. Wow, onthoofdingen nu ook in Frankrijk en dat door een Tsjetsjeen! Waren dat vroeger geen helden?

In Syrië gebeuren er al sinds 2011 toen de door het Westen aangestoken jihadistische opstand losbrak bijna dagelijks onthoofdingen. Het raakte nauwelijks in onze kranten of televisie want dat was het werk van door de presidenten Macron en voorheen Nicolas Sarkozy zelfs met wapens gesteunde jihadisten, de geestesgenoten van die moordenaar Abdoullakh Anzorov. En dat waren heiligen, idealisten. On touche pas.

De man had eerder dit jaar blijkbaar het statuut van politiek vluchteling gekregen en dus asiel. Was het om de Franse gastvrijheid te vieren dat hij dan maar die gruwelijke moord pleegde? Het voorval toont wel het grote falen van de Franse overheid die de man toegang verleende tot haar grondgebied. Maar ja, toen in Syrië de salafistische opstand uitbrak liep de Franse ambassadeur in Damascus mee in hun betogingen.

Onderdak voor terroristen

Voor de Russische veiligheidsdiensten is dat een goede zaak. Het is een jihadist minder die hen niet meer zal lastig vallen. Opgekuist staat netjes! Maar voor Frankrijk is dit wel een echt probleem. Als de Franse autoriteiten voor hij hier asiel kreeg naar zijn verleden en maatschappelijke visie al een onderzoek hadden gedaan dan was het een van een barslecht niveau.

Iedere serieuze kenner van het dossier weet dat er in Tsjetsjenië en daarbuiten een groep lokale salafisten zit die voor weinig terugschrikt. Zie maar naar de figuur van de in Irak in 2016 omgekomen Abu Omar al Shishani. (1)

Niet alle Tsjetsjenen zijn jihadisten, dieven en moordenaars maar het risico is er. Wat nu nog maar eens bewezen werd. Maar geen probleem voor een Frankrijk dat zich trots een seculiere staat noemt maar gelijktijdig salafistische terroristen zo ogenschijnlijk zonder degelijk onderzoek onderdak geeft.

Salafisten als heilige vrijheidsstrijders

Maar verwonderlijk is dat niet echt. De in 1990 uitgebroken oorlog in Tsjetsjenië was immers voor het Westen een soort van vrijheidsstrijd tegen het kwaad uit Moskou. Dappere soldaten voor de vrijheid, de mensenrechten en de democratie. Het al tot op de draad versleten persverhaal over dat soort gebeurtenissen dat haaks staat op de realiteit.

Specialiste hierin was de Russische journaliste Anna Politovskaya die in Tsjetsjenië allen maar de misdaden van het Russisch leger zag en zweeg over die salafistische terreur. Ze was de held van onze regeringen en media en kreeg er bovenop een onderscheiding van het Europees parlement. Een persruimte in dit Europees parlement is zelfs naar haar genoemd. Ze werd nadien op 6 oktober 2006 vermoord. Mogelijks in opdracht van Ramzan Kadyrov president van de autonome republiek Tsjetsjenië en de zoon van Akhmad Kadyrov, een naar Rusland overgelopen lokale moefti en een gewezen leider van die terroristen.

Dat in het ‘vrije’ door salafistische bendes bestuurde Tsjetsjenië het vieren van Kerstmis of Pasen verboden was kon men hier bijna nooit lezen. Neen, dit was een volk dat zijn ketens wou losrukken van het Russisch imperialisme. En dat diende men dus voor de volle 100% te steunen. Zelfs al loofde men in diezelfde pers Boris Jeltsin, de Russische president van toen, als een democraat die de vrijheden naar Rusland bracht. (2)

Boris Berezovsky

In wezen was dit echter een door het Westen gesteunde opstand om Rusland na de implosie van de Sovjetunie nog verder te ontmantelen. Fase 2 van de westerse aanval. Centraal figuur hierbij was Boris Berezovsky, toen de grote mediamagnaat onder Jeltsin. Die bleek de grote wapenleverancier te zijn en steun en toeverlaat van die salafisten. Tot hij met zijn hulp – hij controleerde de Russische media – Vladimir Poetin begin 2000 als president aan de macht bracht. (3)

Amper enkele maanden later was Berezovsky, ooit gezien als de eerste Russische miljardair, reeds naar het buitenland gevlucht. Jaren later zal de Britse media uitbrengen dat Berezovsky gewoon een agent van de Britse veiligheidsdienst MI6 was, samen dan met zijn naaste medewerker Alexei Litvinenko. (4)

Waarom MI6 dit toen liet uitlekken is een van de vele nog niet opgehelderde zeer cruciale vragen in dit dossier. Wat was de reden hiervoor? Het is Poetin die na 2000 snel een einde maakte aan die terreur in de Kaukasus. De eerdere poging in 1994 van het Russisch leger onder Jeltsin om dat te bevrijden van die salafisten raakte nergens. Maar dat wekt geen verbazing.

Volgens de media was Boris Berezovsky (foto, cc) de eerste Russische miljardair en man die onder Boris Jeltsin de pers controleerde. Hij was ook de wapenleverancier van die Tsjetsjeense terreurgroepen en, volgens de Britse pers achteraf, een agent van de Britse veiligheidsdienst MI6. Met andere woorden: Het was MI6 die zo wapens leverde aan die groepen. Op het einde van zijn leven zat hij echter op zwart zaad. Vandaar de brieven naar Poetin en zijn dood?

Uiteindelijk was Jeltsin gewoon een knecht van de VS die het land tegen sneltreinvaart liet leegplunderen door niet zelden joodse criminelen die nadien in Israël als kersvers miljardair opdoken. (5) Ook Berezovsky en zijn Georgische partner Badri Patarkatsisvhili – de toen rijkste Georgiër met een vermogen geschat op 12 miljard dollar – hadden joodse wortels. De Georgiër werkte zelfs deels vanuit Israël.

Polonium 210

Litvinenko werd nadien volgens de Britse politie in november 2007 door middel van het radioactieve middel polonium 210 vermoord. En uiteraard werd die moord in de goede Britse traditie toegeschreven aan Rusland. Enkele jaren later blijkt uit Zwitsers medisch onderzoek echter dat de Palestijnse leider Yasser Arafat in 2004, drie jaar eerder dus, door hetzelfde nooit eerder gebruikte gif was omgebracht (6). Ook door de Russen?

In 2013 zal ook Berezovsky in Londen opgehangen worden gevonden. Een zaak die blijkbaar nog steeds tussen moord of zelfmoord ter discussie staat. De politie sprak van zelfmoord maar de gerechtsdeskundige van de familie sprake van moord. Zich baserend op foto’s van de nek van het slachtoffer. (7) Verder onderzoek gebeurde niet.

Merkwaardig is dat de Britse regering ook dit niet op de rekening van Poetin schreef. Nadien bleek de man twee brieven aan Poetin te hebben gestuurd met de vraag of hij kon terugkeren. Hij zat dan al op zwart zaad.

Duitsland

En dat de Tsjetsjeens salafisten nog steeds volop de steun van het Westen krijgen bleek recent nog overduidelijk met de moord in Berlijn op Zilimkan Khangosvili op 23 augustus 2019. De dader zou volgens de Duitse politie de Rus Vadim Krasikov/Sokolov (8) zijn die dan in opdracht die moord heeft gepleegd. Maar wie er achter zat is onduidelijk.

De zaak is echter erg vervelend voor de Duitse overheid. Zilimkan Khangosvili was immers een nauwe medewerker van de door een aanslag op 8 maart 2005 om het leven gekomen Tsjetsjeense krijgsheer Aslan Maskadov. Zilimkan Khangosvili was samen met Maskadov nauw betrokken bij zware terreuraanslagen in Rusland waarbij honderden burgers omkwamen en die deels ook door hen zijn toegegeven. (9)

Maar dat Duitsland een terrorist van dit kaliber vrij in Duitsland liet rondlopen zegt alles over de Duitse buitenlandse politiek tegenover Rusland. Heiko Maas (SPD), Duits minister van Buitenlandse Zaken stelde wel als excuus nooit een uitleveringsverzoek van Rusland te hebben gekregen.

Maar dat hoeft niet want Duitsland kan die zelf voor de rechter brengen en zijn verleden was voor de Duitse veiligheidsdiensten zeker geen geheim. Feit is alleszins dat de aanwezigheid van die terrorist in de Duitse media netjes verborgen werd gehouden. Bladen als Der Spiegel, de Frankfurter Allgemeine Zeitung en Die Zeit wisten van niets of wilden het niet weten.

Stepan Bandera 

Het doet denken aan de moord in Duitsland op Stepan Bandera, de Oekraïense fascistenleider uit de Tweede Wereldoorlog die meehielp bij de afslachting van massa’s opposanten, joden en Russen. Oekraïense fascistengroepen speelden verder ook een grote rol bij het bewaken van de vernietigingskampen zoals Babi Yar/Syrets in Oekraïne en Auschwitz. De man liep vrij rond in München tot een Sovjet-Russische moordenaar hem op 15 oktober 1959 om het leven bracht. Hij werd vermoord met cyanide, een onderdeel van zyklon B, het ook in Auschwitz toegepaste gif. Nikita Chroesjtsjov gaf nadien toe de moord te hebben bevolen.

De door de NAVO in 2014 met een staatsgreep aan de macht gebrachte Oekraïense regering heeft nu overal standbeelden ter ere van Bandera laten plaatsen. Het toont hoe ver men gaat. Desnoods zouden onze media en regeringen zelfs Hitler ophemelen als een democraat, verdediger van de mensenrechten en de vrijheid. Als men bij de NAVO en de westerse media dat kan met Bandera dan kan men dat ook met Hitler.

Maar als men die Tsjetsjeense aan al Qaeda gelieerde terroristen blijft steunen dan moet men ook niet verbaasd zijn dat ze ook hier al eens iemand onthoofden. De terreuraanslag van Anzorov was de voorbije jaren trouwens niet de eerste Tsjetsjeense terreurdaad in Frankrijk.

De met emoties overladen speeches zoals die van Macron dit weekeinde zijn dan ook niets meer dan slecht theater. Het zijn juist mensen als Macron en Sarkozy die hier de verantwoordelijk voor dragen. Zij blijven immers nog steeds in het buitenland die salafisten steunen. België leverde via de Verenigde Arabische Emiraten toch wapens aan al Qaeda in Jemen, de groep die de slachtpartij bij Charlie Hebdo opeiste. (10)

Voetnoten

1) Abu Omar al Shishani was actief in de tweede Tsjetsjeense oorlog tegen Rusland en vocht nadien met het Georgische leger. Wel raakte hij niet rechtstreeks betrokken bij de oorlog van 2008 van het mede door Israël geleide Georgische leger tegen Zuid-Ossetië. Nadien is er een onduidelijke periode maar vrij snel zal hij via Turkije, dat centraal was in de steun aan de Tsjetsjeense opstand, in Syrië belanden.

Daar vervoegde hij allerlei jihadistische groepen waaronder vooral al Nusra, een afdeling van al Qaeda, en vanaf midden 2013 ISIS. Hij was betrokken bij twee zeer belangrijke operaties van die jihadisten waaronder de verovering van de basis van Regiment 111/de Sjeik Soeleiman basis waar men een hoeveelheid sarin kon bemachtigen die vermoedelijk nadien in Khan Assal en Oost-Ghouta werd gebruikt.

Nadien speelde hij ook een grote rol bij de verovering van de nabije luchtmachtbasis Menagh. Een deel van de veroveraars werd nadien samen met Robert Ford, toen de Amerikaanse ambassadeur voor Syrië, gefotografeerd. Shishani kwam om het leven in Irak ten zuiden van de stad Mosoel.

2) De gesprekken tussen de Amerikaanse presidenten Bill Clinton en Boris Jeltsin. Deze zijn blijkbaar deels openbaar en geven een goed inzicht in de verhoudingen tussen beide presidenten. Die van de meester en de knecht.

Er komen Russische verkiezingen en Jeltsin heeft schrik die te gaan verliezen en vraagt Clinton om centen om zo de pensioenen te kunnen betalen. Hij vreest anders die verkiezingen te zullen verliezen. Clinton stemt toe.

Het tweede interessante item betreft de kandidatuur van Vladimir Poetin waar beiden die bespreken en Jeltsin als het ware de goedkeuring vraagt van Clinton. Clinton acht hem best geschikt. Blijkbaar hadden Poetin en zijn entourage hun ware plannen zeer goed verborgen want MI6 en de CIA zaten toen overal in Rusland. Het is een verhaal dat een thriller meer dan waard is.

3) Los Angeles Times, 27 april 1999, Associated Press, Russian Mogul Charged With Money Laundering.

De toenmalige Russische premier Yevgeni Primakov was een onderzoek begonnen tegen Boris Berezovsky en wou de man correctioneel laten veroordelen en zo politiek uitschakelen. Maar Berezovsky was oppermachtig en begon via zijn persgroep met een campagne tegen de man waardoor Primakov moest aftreden. Waarna die in augustus werd opgevolgd door een zekere Vladimir Poetin en Berezovsky en de VS dachten het probleem te hebben opgelost…..

4) BBC News, 2 februari 2015, ‘Alexander Litvinenko was ‘a paid consultant’ for MI6’.

Volgens zijn weduwe kreeg hij 2.000 Britse pond per maand van MI6. Hij werd ook nog betaald door Boris Berezovsky.

5) Haaretz, 1 januari 2019, Gur Megiddo, ‘Israel’s Corruption Probe Into Lev Leviev’s Diamond Empire Stalls’.

Financial Times, 8 januari 2020, Kate Beioley ‘SFO accused of ‘ulterior purpose’ by daughter of ENRC oligarch’.

Het eerste verhaal gaat over Lev Leviev, genoemd in de media als de koning van de diamant die op enkele jaren miljardair werd en van Rusland naar Israël trok. En er nadien dan weer van ging vluchten.

Een ander voorbeeld is het ook in België goed gekende Kazakse trio Alijan Ibragimov, Patokh Chodiev – op zeker ogenblik de rijkste Belg – en Alexander Machkevitch die nu gerechtelijk in het Verenigd Koninkrijk in serieuze moeilijkheden zitten met een van hun grote ondernemingen ENRC, Eurasian Natural Resources Company, een van ‘s wereld grootste bedrijven in haar soort. Het Belgische Tractebel hoopte er ooit zaken mee te kunnen doen. Het werd miserie.

Toen hij bekend raakte als miljardair werd Machkevitch benoemd tot voorzitter van het Euro-Asian Jewish Congress, een van de regionale afdelingen van het Joods Wereldcongres.

6) National Library of Medicine, 30 november 2015, Pascal Froideveaux e.a., Institute of Radiation Physics, Universitair Hospitaal Lausanne, Zwitserland. ‘(210)Po poisoning as possible cause of death: forensic investigations and toxicological analysis of the remains of Yasser Arafat.’

Suha Arafat, zijn weduwe trok in 2011 op onderzoek naar de doodsonderzoek van haar man Yasser Arafat en toen ontdekte men in de rest van zijn kleren die volgens Suha nadien nooit aangeraakt waren abnormaal hoge waarden van polonium 210. Waarna men zijn lijk opgroef.

Het onderzoek op de stoffelijke resten gebeurde onafhankelijk van elkaar in Frankrijk, Rusland en Zwitserland. Alleen de resultaten van het Zwitsers onderzoek zijn bekend. Over dat van Rusland is wegens tegenstrijdige verklaringen onduidelijkheid. De gegevens van het Franse resultaat blijven tot vandaag geheim. Het resultaat van het Zwitsers onderzoek verscheen na een peer review op 30 november 2015 in het Britse tijdschrift The Lancet.

7)  The Guardian, 27 maart 2014, Ian Cobain, ‘Boris Berezovsky inquest returns open verdict on death’.

Ook: The Telegraph, 25 april 2013, Jonathan Earl, ‘Vladimir Putin: Boris Berezovsky wrote two letters asking for forgiveness’.

De brieven zelf werden nooit openbaar gemaakt maar niemand heeft dit verhaal ooit tegengesproken.

8) Over zijn ware identiteit bestaat nog steeds onduidelijkheid. Volgens Bellingcat was zijn echte naam Vadim Krasikov en was Kosolov een valse identiteit. Het probleem is hier echter dat reeds van bij de start van Bellingcat onder de naam Moses Brown deze bewust valse informatie verspreide over toen Syrië. Bellingcat is ook gelieerd aan de Atlantic Council dat op haar beurt verbonden is met de NAVO.

Rond Syrië was het duidelijk dat Bellingcat samen met de New York Times en Human Rights Watch en in afspraak met bepaalde krachten in de VS (CIA en Buitenlandse Zaken?) aanstuurde op een regelrechte invasie van de VS in Syrië. Het faalde echter doordat noch het Pentagon noch Obama er zin in hadden.

9) Polygraph.info, 13 december 2019, Fatima Tlis, ‘Update: A Killing in Berlin, And Putin’s Misleading Claims About A “Blood-Thirsty” Chechen’.

Op deze website, die een soort van fact checking doet, zegt Zubar Kangoshvili, broer van Zilimkan, dat deze wel betrokken was bij de terreuraanval in de Kaukasus waarbij in het plaatsje Nazran op 21 juni 2004 92 doden vielen waaronder 27 burgers. Maar, stelt de website, dit was geen terreuraanval maar een gelegitimeerde aanval het leger van Ichekeria. Polygraph.info is een onderdeel van The Voice of America.

10) Deutsche Welle, 29 november 2018, ‘Yemen: The devastating war waged with European weapons’.

Er is ook een documentaire over gemaakt waar men de wapens van FN in volle glorie in actie kan zien. Daarbij zijn hun registratienummers duidelijk merkbaar en kan men zo hun route natrekken. Ze gingen van Luik naar de Verenigde Arabische Emiraten en dan naar onze vrienden van Al Qaeda op het Arabisch Schiereiland. Wat verboden is. Het is die groep welke tekende voor de slachtpartij bij Charlie Hebdo. Je suis pas Charlie dus.

Lees volgende reactie::

Deel dit artikel

zie ook