De aanslag in Sydney zorgt voor een wereldwijde schok, antisemitisme blijft slachtoffers maken en doet miljoenen mensen in angst leven. Antisemitisme, een eeuwenoude haat die vorige eeuw zo fel toesloeg en waarvan de wonden dus verre van geheeld zijn. Dat antisemitisme wordt van veel kanten aangewakkerd, en de strijd ertegen wordt erg bemoeilijkt door het even haatdragende zionistisch extremisme van een veroordeelde oorlogsmisdadiger als Benjamin Netanyahu. Die wachtte geen moment om de Australische premier Anthony Albanese mee de schuld te geven omdat hij de Palestijnse staat heeft erkend. Schokkend.
De moordpartij in Sydney gaf terecht alarmerende titels, het is bijzonder schokkend dat vreedzame feestvierende mensen worden afgeslacht gewoon omdat ze op dat feest zijn.
Andere schokkende gebeurtenissen van dezelfde dagen, raken echter nog nauwelijks onder de aandacht. De Russische beschietingen van woningen in Oekraïne nog wel, daar blijven de camera’s draaien. Maar een school die opgeblazen wordt in Soedan door een militie gesteund en bewapend door de Verenigde Arabische Emiraten – die omwille van de smeer ongemoeid worden gelaten? Dat is toch bijzonder schokkend. Maar al decennia geldt de regel “geen beeld, geen nieuws. Het gaat echter niet alleen om beeld, het gaat ook om gewenning en vooral om politieke keuzes. Dat noemt men wegkijken. Wie toch wil kijken, zoals in Gaza, wordt vermoord, zoals meer dan 250 journalisten. Of mag er niet in – zopas nog enkele Canadese parlementsleden.
Degenen die willen kijken zijn uitzonderingen. Gaza, waar sinds het “bestand” van 10 oktober alleen nog het slechte weer een journaal haalt. De 813 Israëlische bestandsschendingen sinds dat ‘bestand’ zijn zelden of geen journaalnieuws, ook al omdat ze zo een alledaagse routine zijn. Net als de 393 Palestijnse doden en 1.074 Palestijnse gewonden die daarbij vielen. Je moet op Al Jazeera gaan zoeken om te weten dat er dagelijks in Gaza Stad tientallen rottende lijken onder het puin worden gehaald. Dagelijks, dat zijn doden die nog niet meegeteld zijn in de balans van 70.667 doden en 171.151 gewonden sinds 7 oktober 2023.
Dat ander bezet gebied, de Westelijke Jordaanoever waar zowat dagelijks een kind sneuvelt onder kogels van kolonisten die volkomen ongestraft blijven. Dit jaar zijn op de Westelijke Jordaanoever al minstens 54 kinderen vermoord – niet door verdwaalde kogels, maar koelbloedig. Als onderdeel van het ruimere genocideplan dat dit Palestijns gebied wil zuiveren van Palestijnen. Le Monde bracht er een prangend verslag en een scherpe commentaar over, maar dat is een zeldzame stem in de grote stilte. Alsof de genocide nooit plaats had.
Deze genocide en oorlogsmisdaden aanklagen is geen antisemitisme, zoals Netanyahu het stelt. Toch worden in ‘westerse’ democratieën mensen vervolgd omdat ze dat wel aanklagen. In de VS is het protest door intimidatie en repressie monddood gemaakt. In het Verenigd Koninkrijk dreigen gevangen activisten van Palestine Action om te komen. Van de honger omdat ze in hongerstaking zijn tegen hun maandenlange opsluiting zonde proces. Van de 8 zijn er 2 in levensgevaar! De meeste mainstreammedia kijken weg, de Labourregering heeft andere zorgen, ze volgt het voorbeeld van Margaret Thatcher die tien Ierse hongerstakers liet creperen.
Indignez vous! Wees verontwaardigd! luidde 15 jaar geleden de oproep van Stéphane Hessel die wereldwijd werd gehoord. Er zijn vandaag nog vele redenen bijgekomen om verontwaardigd te zijn. Verontwaardigd ook over het medeplichtig wegkijken van een genocide die ook na het ‘bestand’ volop verder gaat.
