Hittegolven, regen en overstromingen, bosbranden, smeltende gletsjers … het lijkt er op dat het zelfs went… bovendien, wat zouden we, als zelfs de mensen in Gaza niet worden gered?
Ons leefmilieu raakt in de vergeethoek, Europese wetgeving wordt afgebouwd of uitgesteld. Vijftig mensen gedood en 27 kindjes vermist in Texas? Wat jammer.
We weten het nochtans: de vlinder in het Amazonewoud beïnvloedt het weer op de Noordzee.
Paaseiland, verder dan ver, duizenden kilometer van de Chileense kust, weet er alles van. Zijn monumentale beelden verzinken langzaam in de zee door de klimaatverandering. Ze zijn bovendien onderhevig aan erosie. Zij zijn gemaakt van poreuze vulkaansteen, eigenlijk gecompresseerde as. Vandaag wordt gevreesd dat ze kunnen verdwijnen.
De beelden van Rapa Nui – moai – zijn het meest bedreigde erfgoed van de mensheid. Er staan op Paaseiland zo’n duizend grote beelden, meestal langs de kust. Men schat dat ze gemaakt zijn tussen 1100 en 1600 van onze tijdrekening.
Er wordt nu gediscussieerd of ze niet beter naar musea kunnen verdwijnen. Maar wat is Paaseiland zonder zijn beelden? En wat betekenen zo’n beelden in een museum?
