De Broeders van Bennett

Het was met de hakken over de sloot dat de Israëlische premier Naftali Bennett in de Knesset het vertrouwen kreeg. Hij had de zege te danken aan vier stemmen van Ra’am, een Israëlische tak van de Moslim Broeders waarvan ook Hamas een officieuze vertakking is. Een uiterst-rechtse zionistische premier regeert met de Moslim Broeders? Het is niet zo eigenaardig als het lijkt.

Gelijklopend

“Onze bekommernissen zijn gelijklopend met die van de religieuze joodse partijen en van de conservatieve rechterzijde”, aldus Mansour Abbas, de leider van Ra’am, zonder omwegen. Uiterst-rechts en Ra’am staan voor dezelfde conservatieve waarden. De Broeders braken met de andere Arabische partijen van Israël onder meer rond homorechten. Inzake ‘waarden’ staat Ra’am (‘Verenigde Arabische Lijst’) inderdaad dichter bij de uiterst-rechtse premier, dan bij de andere meer progressieve Palestijnse partijen.

Die Moslim Broeders hebben altijd gezegd dat hun prioriteit de reïslamisering van de Palestijnse bevolking is. Toen Israël tijdens en na de Zesdaagse Oorlog van 1967 naast de westelijke Jordaanoever de Gazastrook bezette, deden de Moslim Broeders van dat gebied, toen geleid door sjeik Ahmed Yassin, niet actief mee aan het Palestijnse verzet. Ze vonden het maar goed dat Israël hun Egyptische vijand, president Nasser, had vernederd. Vooral vanaf dan begreep Israël dat het er baat bij had die Broeders te steunen.

Een dam

Toen de Palestijnse weerstand tegen Israël vorm kreeg met op de voorgrond El Fatah en linkse bewegingen als het Volksfront voor de Bevrijding van Palestina en het Democratisch Volksfront, zagen Israëlische diensten de Moslim Broeders als een dam daartegen. Op die manier konden ze de Palestijnen verdelen en dus verzwakken.

Yassin kon op Israëlische bijval rekenen toen hij in 1973 in Gaza een grote moskee opende; zes jaar later stond Israël toe dat zijn organisatie fondsen uit het buitenland kreeg, terwijl de door Fatah beheerste PLO zwaar werd aangepakt. De Israëlische militairen keken volgens de PLO toe toen islamisten in 1980 PLO-vestingen aanvielen. Het kwam hen goed uit dat Hamas later Fatah in de Gazastrook zeer hard aanpakte. Palestijnse militanten werden er bij de vleet beschuldigd van verraad, spionage, collaboratie met de vijand, en vermoord.

De verstandhouding tussen Israël en de islamisten verzwond met de intifada in 1987. Yassin kon niet aan de zijlijn blijven bestaan, hij dreigde zelf in de opstand te worden meegesleurd en richtte de “Beweging voor islamitisch verzet” – Hamas – op. Bij de stichting in 1988 werd de band met de Moslim Broeders uitdrukkelijk vermeld, tot dat in 2017 werd geschrapt, onder meer om de relaties met Egypte te kunnen verbeteren. Want in het Egypte van Sissi zijn de Moslim Broeders officieel een terroristische organisatie.

Israël van zijn kant heeft er geen problemen mee gehad dat Qatar Hamas financiert. Want tussen Qatar, een sponsor van de Moslim Broeders, en Israël is er een dubbelzinnige relatie, Qatar speelde soms ook de rol van bemiddelaar tussen Israël en de Hamas van Gaza.

Affiniteit

In Israël zelf konden de islamistische strekkingen die aanleunen bij de Moslim Broeders, doorgaans op enige welwillendheid van de staat Israël rekenen. Zij waren en zijn een tegengewicht voor de PLO. Bij de verkiezingen van 2019 had Ra’am, ontstaan uit een tak van de Moslim Broeders, een eenheidslijst gevormd met de andere Arabische partijen. Maar onder meer de houding tegenover homoseksualiteit leidde tot een breuk, waardoor Ra’am nu met eigen lijst opkwam.

Mansour Abbas gaat er nu prat op dat Raam door steun aan de regering Bennett veel fondsen binnenhaalt voor de Palestijnse gemeenschap in Israël. En zoals hij zelf zegt:zijn beweging heeft veel affiniteit met uiterst-rechtse figuren als Bennett en de joodse ultra’s. Meer dan met die linkse Palestijnen zoals de communisten. Net zoals de Moslim Broeders ook bij ons affiniteit hebben met hun geestesgenoten bij “wit” uiterst-rechts. Ze verdedigen immers dezelfde “waarden”. Maar wat merkwaardig genoeg geen bezwaar is voor een deel van links om toch met die Broeders samen te werken.

 

 

 

 

 

 

 

(Visited 188 times, 1 visits today)
Deel dit artikel

Visited 281 Times, 1 Visit today

Tags :
Over Freddy De Pauw

Freddy De Pauw was van 1972 tot 2002 redacteur buitenland bij De Standaard. Hij volgde jarenlang Centraal- en Oost-Europa, een groot deel van Azië (o.m. China) en Italië. Hij publiceerde o.m. bij het Davidsfonds Volken zonder Vaderland’ over de ‘etnische kwesties’ in Centraal- en Oost-Europa; De firma maffia; Italië, moeder van alle smeer; Russische mafija; Handelaars in mensen; Maffia in België en Handelaars in nieuws – over trends in de berichtgeving. Werkt sinds de start in 1999 mee aan Uitpers.

zie ook