Donald Trump heeft de kiezers van zijn 51ste staat, althans zo wenst hij het, niet mee. Zijn verbale agressie en zijn douanetarieven zijn een zware handicap voor de PC , de oerrechtse “Progressive Conservative Party” die kortgeleden nog op een grote zege leek af te stevenen. Tot Trump zijn grote mond opendeed. Ineens is Mark Carney, de huidige Liberale premier, de grote favoriet voor de verkiezingen van 28 april.
De Liberale partij leek begin dit jaar af te stevenen op een rampjaar. Premier Justin Trudeau was erg onpopulair, onder meer door de woningcrisis en de inflatie. Hij trad af en de achterban van de partij koos de rechtse Carney als opvolger om het later op te nemen tegen de toen zegezekere Conservatieven.
Dan kwam Trump roet in het eten van de Conservatieven gooien. Canada moet de 51e staat van de VS worden, en in afwachting dat dit zo is, krijgt het zware douanetarieven op zijn dak. Canada werd ineens beschuldigd van drugs- en mensenhandel en daar zou het voor boeten.
De resolute reactie van Carney was in overeenstemming met de enorme verontwaardiging van de overgrote meerderheid van Canadezen. Douglas Ford, de Trumpiaanse premier van Ontario, is ook wel zeer fel tekeer gegaan tegen Trumps tarieven, maar moest zijn maatregelen tegen de buren aan de overkant, intrekken.
Het zijn Carney en de Liberalen die volgens de peilingen krediet krijgen voor het verweer. De Liberalen zouden in enkele weken tijd zelfs 25 % hebben gewonnen wat hen een meerderheid zou kunnen geven – een meerderheid die ze nu niet hebben.
Canada stemt volgens het Britse stelsel, en dat is zeer nadelig voor de kleinere partijen. In Canada dreigt de New Democratic Party (NDP), de enige sociaaldemocratische partij van enige omvang in Noord-Amerika, het kind van de rekening te worden. Vorige keer haalde de NDP 18% en 24 zetels; ze zou er wel 20 van verliezen. De helft van haar kiezers zou voor de Liberalen kiezen om zeker de Conservatieven van de macht te houden. De Greens zouden geen enkele zetel halen.
Afschrikking
Trump kan in komende verkiezingen ook elders nog een belangrijke rol spelen. In Albanië, verkiezingen op 11 mei, probeert de leider van de oppositie, de corrupte Sali Berisha van de ‘Democratische Partij’, Trump te imiteren, maar dat heeft tot nog toe vooral een averechts effect. In Frankrijk valt het op dat Marine Le Pen vermijdt het over Trump te hebben. Want de VS-president schrikt zelfs veel van haar kiezers af.
Idem in het Verengd Koninkrijk waar Nigel Farage van de uiterst-rechtse UK Reform er geen baat bij heeft naar zijn politieke verwantschap met Trump te verwijzen. Premier Keir Starmer, Labour, heeft het bij de Britten al erg genoeg gemaakt door Trump voor een tweede staatsbezoek uit te nodigen.
