De Cambodjanen hebben een nieuw parlement gekozen, en grote leider Hun Sen heeft voor hen zijn opvolger gekozen: zijn zoon Hun Manet. Dat is geen kwestie van dynastie, zegt het regime, het volk gaf massaal zijn vertrouwen aan de regerende Cambodjaanse Volkspartij die Hun Manet voordraagt als premier. Massaal, want de Volkspartij haalt 120 van de 125 zetels, een verlies van 5.
Bij de vorige verkiezingen waren er geen rivalen, de grote oppositiepartij was toen ontbonden wegens samenzwering tegen de veiligheid van de staat, of zoiets. Ze had bij voorgaande verkiezingen 45 % van de stemmen gehaald, genoeg om van staatsgevaarlijk te spreken. De opposanten kregen keuze tussen gevangeis, verbanning of aansluiting bij de Volkspartij, soms tegen vergoeding.
Nu dreigde alweer een oppositiepartij met stemmen te gaan lopen, de liberale ‘Candlelight Party’ (Kaarslicht Partij). Die had bij lokale verkiezingen wat succes geboekt, niet van die omvang om een bedreiging voor Hun Sen te zijn. Maar je weet nooit. Toen die partij zich echter wou inschrijven voor deelname aan de verkiezingen, bleek het origineel document van de registratie van het Kaarslicht spoorloos te zijn. Verdwenen bij een huiszoeking door de politie? Raadsel. Maar dus, bij gebrek aan document, geen deelname.
De oude nog nauwelijks bestaande royalistische Funcinpec, nog uit de tijd van ex-koning Norodom Sihanouk, mocht wel meedoen en vijf zetels halen. Dat is nauwelijks oppositie te noemen. Wat nog restte van onafhankelijke media is begin dit jaar gesloten.
Chinese schaduw
Hun Sen, 70, is in feite sinds het verdrijven van de Rode Khmer eind 1978 de sterke man van Cambodja. Hij gaat er niet alleen prat op die Rode Khmer te hebben uitgeschakeld (met massale Vietnamese steun), maar ook het land welvarend te hebben gemaakt. Deze eeuw kent Cambodja een jaarlijkse gemiddelde groei van 8%, minder dan een vijfde leeft nog onder de armoedegrens.
Daar tegenover staat enorme corruptie en een zeer diepe kloof van ongelijkheid, met aan één kant immense fortuinen, vooral van Chinese zakenlui. Met China zijn de banden zeer eng. Op een groot monument dat Hun Sen ter zijner eer heeft doen optrekken, prijkt hij met zijn zoon en met de Chinese leider Xi Jinping. Twee personencultussen in één beeld.
