Het wordt geen vrolijk begin van het nieuwe jaar voor Juan Guaidó, de ‘President’ van de ‘interimregering’ in Venezuela.
Nu de machtsverhoudingen aan het veranderen zijn en de V.S. haar steun voor Guaidó heeft ingetrokken, stemde de in 2015 verkozen Nationale Assemblee voor stopzetting van het experiment. Geen interimregering meer, geen President.
Het was wel spannend de afgelopen dagen. Drie oppositiepartijen, Primera Justicia, Acción Democrática, Un Nuevo Tiempo en Movimiento por Venezuela drongen aan op afzetting van Guaidó. Hij heeft het niet kunnen waarmaken, zo luidde de stelling, Maduro zit nog stevig in het zadel, en er zijn beschuldigingen van corruptie.
De partij van Guaidó zelf, Voluntad Popular onder leiding van de voortvluchtige Leopoldo Lopez, wilden er niet van horen. Met twee wel belangrijke argumenten. Ze werd gesteund door nog drie kleinere oppositiepartijen.
Argument één was dat de activa van Venezuela vooral niet in handen van de Chavisten mochten komen. Men dacht dan vooral aan de oliefraffinaderij CITGO in de V.S. en het goud in de Nationale Bank van het Verenigd Koninkrijk. CITGO is een filiaal van PDVSA en kreeg bijzondere bescherming, ook tegen schuldeisers, van de V.S. Dit valt echter weg in januari 2023. Er zouden nu garanties zijn dat Maduro niet aan zijn raffinaderij kan, de V.S. sancties blijven gelden. Ook het goud zou ‘beschermd’ blijven.
Het tweede argument was de noodzakelijke eenheid van de oppositie om Maduro ooit van de macht te drijven. Er wordt nu onderhandeld, maar een oplossing voor de democratie in Venezuela is er nog lang niet. Wel is duidelijk dat de V.S. best opnieuw zaken wil doen met Maduro. De oppositie in het land heeft nooit veel betekend zonder de levensbelangrijke steun van Washington. Dat is alvast verloren. De stopzetting van de ‘interimregering’ is inderdaad een nederlaag toegeven.
Er werd geëist de stemming uit te stellen tot 3 januari, dat is uiteindelijk niet gelukt. Met 72 stemmen voor, 29 tegen en 8 onthoudingen is Guaidó zijn stoel kwijt.
