Met Brexit komt het einde van de Britse bezetting van Ierland dichterbij. Daar zorgt de speciale regeling voor waardoor er geen douane komt tussen de EU en Noord-Ierland, wel tussen het Britse deel van het Verenigd Koninkrijk en Noord-Ierland. Een bizarre toestand die de grens tussen de Republiek Ierland en Noord-Ierland verder doet vervagen. Dekolonisering: Europa raakt een van zijn laatste koliniale resten kwijt.
Die grens was het neteligste punt in de Brexit-onderhandelingen tussen het VK en de EU. Zowel Londen als Brussel beseften dat een fysieke grens tussen de twee delen van Ierland het einde kon zijn van het Goede Vrijdagakkoord van 1998, dat een einde maakte aan decennia geweld.
Vandaar die zeer ongewone regeling, tot grote spijt van de DUP, de grootste Noord-Ierse Unionistische partij die de Conservatieve regering in het VK-Lagerhuis nodig had voor een meerderheid. De DUP heeft gedreigd maar heeft tenslotte geslikt. Noord-Ierland blijft nog met een been in de EU, zoals de Noord-Ierse kiezers trouwens hadden gewild, ze hadden met (een weliswaar nipte) meerderheid tegen Brexit gestemd.
Referendum
De tijd is nog niet helemaal rijp voor het referendum dat er ooit moet komen over hereniging van de Republiek en Noord-Ierland. Met de nieuwe regeling wordt het klimaat gunstiger. Britse goederen worden in Noord-Ierland duurder, sommige bedrijven hebben al laten weten niet meer aan Noord-Ierland te zullen leveren, te duur en teveel rompslomp.
Er is nog even een gedoogperiode. Maar vanaf 1 april bij voorbeeld zullen Britse producten met bestemming Belfbast aan allerlei certificaten worden onderworpen, vooral voor producten van dierlijke oorsprong wordt dat een zware klus. Per vrachtwagen gaat er enkele duizenden pond kosten bijkomen. Voor alles zijn douanedocumenten nodig en dat kost geld.
Anderzijds zullen goederen geproduceerd in Noord-Ierland vrij naar de EU kunnen uitgevoerd worden, terwijl Londen ook aanvaardt dat ze even v rij naar het grote Britse eiland :mogen komen.
De Republiek Ierland zegt zich in de EU te zullen opwerpen als de verdedigster van de Noord-Ierse belangen. Dat mag iets kosten. Dublin betaalt opdat de Noord-Ieren toegang blijven hebben tot de urgente gezondheidszorgen van de EU en tot het Erasmus programma – waaruit Londen zich terugtrekt.
a
