Twintig jaar socialisme, je bouwt dit niet zo maar af. Het is de harde les die de nieuwe rechtse President van Bolivië heeft moeten leren.
In de eerste weken van zijn nieuwe mandaat kwam het al tot een clash met zijn vice-president over de campagnebeloften. Een paar weken later, opnieuw een groot conflict dat de vakbonden wel een kans gaf aan te geven hoe de macht zit verdeeld in het land.
‘Decreet 5503’ wilde, kort samengevat, het neoliberalisme opnieuw invoeren. Kroon op het werk was een verhoging van de brandstofprijzen door het intrekken van de subsidie ervoor: + 86 % meer voor benzine, + 162 % meer voor diesel.
Er kwam een staking van en die staking breidde zich makkelijk uit over verschillende steden met meer dan vijftig wegblokkeringen en een hele waaier van vakbonden, voorop de COB van de mijnwerkers. Er waren zelfs hongerstakingen.
President Paz Pereira moest na drie weken zijn decreet intrekken. Er werd een akkoord gesloten waarmee de subsidies nog altijd verdwijnen maar het minimumloon met 20 % wordt verhoogd en er uitkeringen voor bejaarden en studenten bijkomen.
Het neoliberalisme zal niet worden tegen gehouden, de prijsreguleringen worden afgeschaft en er wordt geprivatiseerd. Wel hebben de vakbonden en sociale bewegingen duidelijk laten weten dat het zonder dialoog niet zal lukken, dat ook zij macht hebben om het land plat te leggen.
Vice-President Edmand Lara ziet het hele conflict als een soort ‘vooropzeg’ voor de President. Hij moet regeren mét het volk of anders is hij niet geschikt voor zijn ambt. Het is gezegd.
