We hebben het zien gebeuren : de jaren zeventig waren niet eens halfweg of de revolutionaire geesten, aan de hasj geraakt, gingen mandala’s aan hun muur prikken, liepen onaanspreekbaar geworden in saffraanjurken rond en raakten een voor een weggezogen naar overwegend boeddhistische sekten.
Waarop zij in getale naar Indië en Nepal trokken, naar de ashrams, de tempels en de kloosters met hun monniken en nonnen die zich eeuwenlang al door “het volk” lieten en laten onderhouden en het haar wil opleggen, desnoods met geweld (Sri Lanka…).
Stijf van de meditatie en de rituelen, vererend degene die mango’s uit een kale vlakte liet groeien, die “geboren uit de maagd Maya zieken genas, over water liep en 500 mensen voedde uit een koektrommel, de ‘Redder’ of ‘Het Licht van de Wereld’, en dat 600 jaar voor Jezus”* En even historisch geloofwaardig natuurlijk.
Vererend ook zijn plaatsvervanger, de Benedictus van de boeddhisten, die het bestond voor de Europese Commissie van Buitenlandse Zaken op 1 juni 2006 te verkondigen : “Ils ont un peu tendance à se plaindre et à ne pas beaucoup travailler”, de Afrikanen. Een opmerkelijk inzicht van deze ‘verlichte’, de dalai lama (gesponsord door de CIA, aldus Le Monde).
Beweren dat het Boeddhisme geen godsdienst zou zijn is dan ook volslagen nonsens.
(Uitpers nr. 118, 11de jg., maart 2010)
* Historica Anne Morelli in “Lettre ouverte à la secte des adversaires des sectes“.
