Silvio Berlusconi, de man die inzake trumpisme Donald Trump 20 jaar voor was, droomt ervan president van Italië te worden. Hij was tenslotte ook drie keer premier, alles samen negen jaar. Het zou op 85 een mooie afsluiting zijn van een politieke carrière die oorspronkelijk bedoeld was om zijn zakenbelangen te vrijwaren. Die verkiezing van een nieuwe president volgende maand, beheerst zowat de politieke agenda in Rome.
Mattarella zegt nee
Die verkiezing gebeurt door een college van Kamerleden, senatoren en vertegenwoordigers van de regio’s, samen 1009 kiezers. In Rome hadden veel politici gehoopt dat Sergio.Mattarella, de huidige president, er nog wel zeven jaar zou bij nemen. Maar die weigert halsstarrig. In 2013 had uittredend president Giorgio Napolitano (ooit een kopstuk van de communisten) noodgedwongen aanvaard nog wat aan te blijven omdat het kiescollege er niet uit geraakte. In 2015 trad hij voortijdig af.
Een Italiaanse president heeft niet zoveel macht, maar meestal wel prestige voor zover hij (tot nog toe altijd mannen) zich buiten de partijpolitiek houdt. Mattarella kwam uit de vorige eeuw geïmplodeerde christendemocratie. Nu hij zichzelf niet wil opvolgen, voelt onder andere Berlusconi zich geroepen.
Maar ook premier Mario Draghi heeft er zin in. Dat is wel een probleem voor de partijen van de regeringscoalitie bestaande uit o.m. de uiterst-rechtse Lega, Berlusconi’s rechtse Forza Italia, de centrumlinkse Democratische Partij (PD), de Vijfsterrenbeweging M5S en partijloze technocraten op sleutelposten.
Als Draghi naar het presidentiële Quirinaal trekt, hoe moet het dan met deze bizarre regeringscoalitie waarvan hij het cement is. Vooral PD en nog meer de Vijfsterren verwachten dat er dan vervroegde verkiezingen komen en daar zijn ze niet op uit. Dat zou immers een meerderheid kunnen opleveren van uiterst-rechts met de Lega, de neofascistische Fratelli d’Italia en Forza Italia.
Zetel verdedigen
Vooral bij Vijfsterren is de vrees voor verkiezingen groot. Onder hun impuls is het aantal parlementsleden gevoelig verminderd (van 945 tot 600), zodat alleen al daardoor veel parlementsleden hun zetel zullen verliezen. Bovendien zou het stemmenpercentage van M5S gevoelig dalen. In maart 2018 haalden ze een derde van de stemmen, nu zou dat minder dan de helft zijn.
Berlusconi dan als noodoplossing om Draghi in Palazzo Chigi, de zetel van de premier, te houden? Bij Vijfsterren walgen ze van de man, daar zal de ex-premier het niet moeten zoeken, en zij hebben in het college het grootste pak kiezers. Ook zijn eigen uiterst-rechtse bondgenoten staan niet te popelen. Maar hoe kunnen ze hem afwimpelen als er geen alternatief is. Tenzij Mattarella misschien het voorbeeld van Napolitano volgt en er nog eventjes twee jaar bij doet?
