Nieuwe versie donderdag
Premier François Bayrou houdt samen met president Emanuel Macron voet bij stuk: de pensioenwet blijft. Geen opschorting dus, zoals de PS had gevraagd om een motie van wantrouwen niet te steunen. Twee weken hield Bayrou de PS, Ecologisten en communisten – aan het lijntje. Om hen uiteindelijk een schaamlapje voor te houden: er kan “en mission flash” gevolgd door een conclaaf van de sociale partners, over gepraat worden. Om de PS toch over de streep te krijgen, gaf Bayrou enkele supplementaire toegevingen. Geen scharring van 4000 posten in het odnerwijs, een belasting op hoogste inkomsten. De PS bezweek voor zoveel snoep en zal een motie van wantrouwen dus niet stemmen.
“Le compte n’y est pas”, dat volstaat net, zei partijleider Olivier Faure dinsdag na Bayrou’s regeringsverklaring. Intussen dienden parlementsleden van La France insoumise (LFI) samen met Ecologisten en communisten een motie van wantrouwen in. De PS was op eigen houtje, los van het linke Nouveau Front populaire (NFP) gaan praten met Bayrou over gedoogsteun. De PS zou de motie van wantrouwen van La France insoumise (LFI) niet steunen als de premier aan enkele eisen tegemoet kwam. Wat dus gebeurde, tot ergernis van de rechtse Les Républicains (LR) die met talrijke ministers in de regering zitten.
Conclaaf
De premier leek aanvankelijk te willen ingaan op de eis de pensioenwet op te schorten. daarop te willen ingaan, ook die over de pensioenen. Dat was zonder waard Macron gerekend die dat als een van zijn grote hervormingen ziet. De president werd daarin gesteund door de rechtse (nog rechtser dan Macron) Les Républicains (LR). Daar wordt niet aan geraakt, zei Senaatsvoorzitter Gerard Larcher (LR). Bayrou deed wel een “geste”: het Rekenhof zal in “une mission flash” nog maar eens de financiële kant van de pensioenen bekijken, en de sociale partners gaan voor drie maanden in conclaaf over de wet. Als daar iets uit komt, krijgt het parlement zijn zeg daarover. In feite komt het erop neer dat de patronale organisatie Medef een vetorecht krijgt en die wil niet dat aan de wet wordt geraakt.
Intussen heeft Bayrou wel gescoord: hij heeft de PS verder uit evenwicht gebracht. En hij heeft het linkse front uit elkaar gespeeld. Jean-Luc Mélenchon van LFI had alleen maar misprijzen voor de gesprekken die de PS met Bayrou voerde. LFI wil deze regering heel snel doen vallen, in de hoop dat Macron uiteindelijk niet anders kan dan zelf op te stappen en vervroegde presidentsverkiezingen uit te schrijven. Mélenchon mikt op een duel tussen hemzelf en Marine Le Pen, in de illusie dat hij dit duel kan winnen ondanks de zeer felle mediacampagnes waarvan hij slachtoffer is.
Het uiterst-rechtse Rassemblement National heeft al laten weten de motie van LFI niet te zullen steunen, ook al staat het RN achter de eis de pensioenwet te schrappen of toch minstens op te schorten. Zoals het RN vorig jaar met Barnier deed, wachten op een moment dat het RN uitkomt om een nieuwe crisis uit te lokken. Bij voorbeeld bij een nieuwe behandeling van de begroting sociale uitgaven of de algemene begroting.
Bayrou is dus net als zijn voorganger de gevangene van uiterst-rechts. “Wij komen eraan” aldus Jean-Philippe Tanguy, een van de rijzende sterren bij RN.
