Het Turkse leger heeft een traditie van staatsgrepen: 1960, 1971, 1980 en 1997. In dit laatste geval kwamen de troepen niet op straat omdat de geviseerde islamitische premier Necmettin Erbakan de raad opvolgde af te treden. Twintig jaar later is er van dat republikeins en seculier leger met een vetorecht over regeringsbeslissingen niets meer over. Het zit nu vol islamisten die achter het project van de islamistische president Recep Tayyip Erdogan voor autoritair bestuur en voor islamisering van Turkije staan.

IJsland heeft een nieuwe president: de historicus Guoni Thoracius Johannesson. Een berichtje waar maar weinig mensen wakker van zullen liggen. Veel belangrijker is wel dat met zijn aantreden – officieel gebeurt dat op 1 augustus a.s. – Olafur Ragnar Grimsson (foto) van het politieke toneel verdwijnt, de man die wist te voorkomen dat zijn land zwichtte voor de aasgieren van de Europese Unie (EU) en het Internationaal Muntfonds (IMF) en niet, zoals Griekenland, in extreme armoede verviel. Waaruit wel enige lessen te trekken zijn.

Op 18 mei werd in het Palestijnse stadje Bir Zeit op de bezette Westelijke Jordaanoever een 24 miljoen $ kostend prestigieus Palestijns Museum (zie foto) plechtig geopend. Een klein detail: in het museum is vooralsnog niets te zien. Niettemin staat het toch open voor bezoekers. Een absurde situatie die tekenend is voor de hele Palestijnse zaak, die na bijna 25 jaar “vredesproces” ook nog altijd nergens staat. Niet alleen het Palestijns Museum is een lege doos.

De Russische president Vladimir Poetin  verraste het Westen met de aankondiging dat “het grootste deel” van de Russische troepen Syrië zal verlaten. Die kwam er bovendien op de dag dat, vijf jaar geleden, de opstand tegen president Bashar al-Assad uitbrak. En op de dag waarop in Genève een nieuwe onderhandelingsronde tussen de Syrische regering en de oppositie begon. Onderhandelingen waaraan Poetin nu prioriteit geeft.

Donald Trump is alomtegenwoordig in de Amerikaanse en internationale media. Grotendeels onder de mediaradar haalt een ander Republikeins kandidaat ondertussen bijna even hoge cijfers in de peilingen. Federaal senator Ted Cruz (foto) van Texas krijgt veel minder aandacht, maar is daarom niet minder gevaarlijk.

Een nieuw flagrant geval van westerse mediamanipulatie? Zo ziet het naar uit wat betreft de hongersnood in de Syrische stad Madaya, waarvoor de mainstreammedia unaniem de verantwoordelijkheid in de schoenen schuiven van president Bashar al-Assad. Het lijkt er eerder op dat de organisatie Ahrar ash Sham, die de stad bezet tegen de zin van de burgers, die burgers als schild gebruikt en uithongert om de regering onder druk te zetten. (nvdr, pvb)