In haar boek Amerika tegen China. De nieuwe Koude Oorlog? ontzenuwt Jude Woodward het dominante discours over China en de VS. China wordt volgens dat verhaal steeds machtiger en bedreigender. Het land zou economische en territoriale expansie nastreven en de VS is uiteindelijk de enige macht die China wil en kan tegenhouden. Jude Woodward haalt ... Lees verder

De VS probeert China in te perken. De twee landen komen op voor uiteenlopende geopolitieke visies. In Washington klinkt: ‘Make America great again’. Beijing predikt ‘ een gemeenschappelijke vreedzame toekomst voor de mensheid’. Wereldhandel en wereldpolitiek zijn onverbrekelijk met elkaar verbonden. Dat schept kansen voor Beijing om het Amerikaanse geweld onschadelijk te maken. China bedwingen ... Lees verder

Een topfunctionaris van de Chinese Communistische Partij (CPC) heeft kaderleden gewaarschuwd. Ze mogen het socialisme en het communistische einddoel niet inruilen ‘voor (bij)geloof of een westerse ideologie’.In het orgaan van de partij, de Renmin Ribao (People’s Daily, Volksdagblad), is Chen Xi uitgevallen naar partijkaders die op het vlak van ideologie niet zuiver op de graat ... Lees verder

Het is algemeen bekend dat zowat alles in China draait rond (en door) de communistische partij en de staat. Daar zijn vragen genoeg over, zoals: ‘zou China beter af zijn zonder CPC en met een andere staatsinrichting, of juist niet?’, ‘waarom is het Chinese systeem niet gesloopt samen met de Berlijnse Muur?’, ‘hoe groot is ... Lees verder

‘Wat moeten wij met China? … Wat moet China met ons?’ Met die vragen voor ogen heeft Fokke Obbema, oud-chef economie en nu buitenlandredacteur van de Volkskrant, ‘een actueel boek over de verhouding tussen China en Europa’ willen schrijven. Want: ‘In de landen die ik bezocht trof ik zo’n boek tot mijn verbazing niet aan.’ ... Lees verder

‘Vorig jaar bedroeg de ongelijkheid van inkomens in China 0,474. Volgens de VN is het voor een maatschappij gevaarlijk als de Gini-coëfficiënt, het cijfer dat gebruikt wordt om de inkomensongelijkheid te meten, de grens van 0,4 overschrijdt.’ Dit heeft het Chinese Bureau voor de Statistiek in januari gemeld. De ongelijkheid bedraagt nu ongeveer evenveel als in 2003, nadat ze in 2009 piekte. Het is de eerste keer in tien jaar dat er officiële cijfers gepubliceerd werden; de statistische cijfers waren tot nu toe onvoldoende coherent om betrouwbaar te zijn. Wegens de jarenlange zeer hoge ongelijkheid moest er nu echt iets gebeuren om de kloof tussen arm en rijk in de Volksrepubliek te dichten. De ongelijkheid is een van de grote kwesties in China die burgers woedend maakt en politici wakker houdt. Zoals verder zal blijken is het ook een van de problemen die moeilijk op te lossen zijn omdat ze de overheid in een catch-22 situatie brengen.

Vorige week bracht de website van CNN het artikel One Party, Two Coalitions, over de facties in de CPC. Het sprak van elitists, ‘taizidang’ en populists, ‘tuanpai’, de Chinese termen moesten de indruk wekken dat het om echte inside information ging. De taizidang waren dan de ‘princelings’ of de ‘Shanghai gang’ en hun tegenstanders, de tuanpai, de vroegere voormannen van de communist youth league. De vraag of het Permanent Comité zou worden afgeslankt van 9 naar 7 leden om de machtsstrijd te beslechten leek een thema van het grootste belang. In de dagen daarna vielen er in de internationale pers vele echo’s te lezen en de redactie van de BBC-website ging te rade bij dezelfde Amerikaanse Chinawatcher als CNN en bracht een stuk dat als twee druppels water leek op dat van de Amerikaanse collega’s. Dus ‘Two articles, One Content’ als het ware, een schoolvoorbeeld van wat Nick Davies in zijn boek Flat Earth News churnalism noemt. Meningen die niet worden nagetrokken, maar louter nagepraat. In de verslaggeving van de aanloop naar het 18e congres van de CPC wemelt het van de etiketten. Die hebben alle aandacht afgeleid naar de verpakking, maar geven geen inzicht in de  inhoud. De indruk ontstaat dan dat het in China enkel gaat om persoonlijke carrières en een machtsspel ontdaan van grote politieke ideeën. De elkaar bestrijdende groepen werken wel samen, maar vooral ‘om de macht van de partij, dus van henzelf te redden’. De CPC is bepaald geen glazen huis, maar dat mag ons niet verleiden tot het overnemen van het cynische beeld van met elkaar om de macht strijdende kliekjes. Het is verder goed om te blijven bedenken dat het Westen de neiging heeft om in zijn fantasie een China te scheppen naar zijn eigen beeld en gelijkenis.

Een commentaarstuk van de redactie van Chinasquare.be over de berichtgeving rond het 18e CPC-Congres, dat morgen start.

De Nobelprijs voor de Vrede is gegaan naar iemand die zich niet voor de wereldvrede inzet en die niets met een vredesbeweging te maken heeft. Weer een ideologische actie, deze prijs en de hele campagne eromheen. Nog steeds willen bepaalde politici en opiniemakers – vanuit diverse motivaties – de westerse weergave van mensenrechten en democratie ... Lees verder

Ng Sauw Tjhoi, China Express, (Deel 1 – ‘China on my Mind’, samen met Lulu Wang)Co-editie VRT Radio 1, Brussel en Uitgeverij EPO, Berchem, 2008. Isbn 978 90 6445 492 9. Paperback 15 x 22,5 cm, 392 pagina’s, waarvan 48 pagina’s kleurenfoto’s. Boekhandelsprijs: 21,00 euroHet is ‘op zijn Chinees’, dat nieuwe boek van Ng Sauw ... Lees verder

Een week voor de start van de Olympische Spelen werd het duidelijk dat er een alternatieve competitie zou komen. Sommige journalisten en mensenrechtenorganisaties uit Europa en de VS wedijverden met elkaar om wie het meest negatief, selectief en belerend over China kon berichten. Er waren zelfs opiniemakers die toch de absurde vergelijking met Berlijn 1936 ... Lees verder

Velen die al jaren actief zijn uit solidariteit met verschillende volkeren voelen zich moreel verplicht om nu de kant te kiezen van de Tibetanen. Dat gebeurt sinds enkele weken in het kader van een pr-campagne die wonderbaarlijke successen boekt, (1) onder een leus waar stilaan iedereen van gehoord heeft.Free Tibet, wat houdt dat in? Er ... Lees verder

(Antwoord op Freddy De Pauw en Karel Depauw, zie Uitpers, nr. 32, juni 2002 en het eraan voorafgaand stuk van Dirk Nimmegeers in Uitpers, nr. 31, mei 2002))‘Chinese arbeiders verzetten zich terecht tegen werkloosheid en inkomensdaling. Hopelijk zoeken zij hun heil bij de communistische partij (CPC) en bij de erkende vakbond (ACFTU)’ schreef ik in ... Lees verder