Inmiddels Marcos op de Filippijnen In 2017 plaatste een groep Filipijnse socialisten tientallen slippers op straat in Manilla. Achtergelaten op de openbare weg vormden de tsinelas, het schoeisel van de Filipijnse arbeidersklasse, een stil aandenken aan de duizenden slachtoffers van president Rodrigo Duterte’s war on drugs. Duterte zit nu vast in Den Haag, maar of ... Lees verder

Op 21 oktober werden negen leden van de Filipijnse Nationale Federatie van Suikerwerkers tijdens een protestactie doodgeschoten. De moordenaars zijn hoogst waarschijnlijk in dienst van lokale kapitalisten. Onder president Rodrigo Duterte is het aantal moorden op vakbonds- , boeren- en andere activisten sterk toegenomen. Tientallen activisten zijn vermoord. Onder het autoritaire bewind van Duterte wordt ... Lees verder

Vijftig jaar geleden werden honderdduizenden Indonesiërs afgeslacht – met de steun van het Westen.

In de ochtend van 30 september 1965 probeerde een kleine groep legerofficieren en leden van de Communistische Partij van Indonesië (PKI) een coup tegen de Indonesische legerleiding te plegen. Zes generaals van het leger werden gedood, maar de coup mislukte en werd in enkele dagen neergeslagen door overlevende legerleiders. Samen met andere rechtse krachten nam het leger onder commando van de generaals Soeharto en Abdul Haris Nasution wraak.

Dat Joko 'Jokowi' Widodo, en niet zijn rivaal Prabowo Subiantio, in juli de Indonesische presidentsverkiezingen won was een reden opgelucht adem te halen. Maar veel te vieren is er niet voor links.

De recente presidentsverkiezingen waren buitengewoon spannend. Er waren slechts twee kandidaten en in de weken voor de stembusgang liep Prabowo steeds verder in op de gedoodverfde favoriet Jokowi. De twee symboliseerden twee heel andere visies van wat voor land Indonesië moet zijn.

Met belangstelling las ik het artikel “Indonesië ontdekt het bloedbad van 1965”. Deze massamoorden behoren inderdaad tot de grootste misdaden van de twintigste eeuw en het is hoog tijd dat er meer aandacht voor komt, de laatste overlevenden beginnen immers te overlijden.

De SP lijkt te blijven steken op 15 zetels, geen winst en geen verlies. Vergeleken met de peilingen half augustus waarin de partij soms op 35, 37 zetels stond is het een teleurstelling. Hoe verder de campagne vorderde, hoe meer de steun afbrokkelde. Hoe kwam dat?