‘Ze eten wat er is te vinden, ze willen overleven, niets anders’. Meer dan 50 % van de kinderen in Argentinië leeft in armoede. In de armste provincies is dat tot 80 %. 60 % van de gezinnen leeft met een hoge schuldenlast en die schuld is ontstaan omdat mensen … eten moeten kopen. In het oude huis van voetbalheld Maradona werd een gaarkeuken ingericht waar mensen een gratis maaltijd kunnen afhalen.
Pensioenen en uitkeringen werden verlaagd of afgeschaft. Het arbeidsrecht werd ontmanteld, het stakingsrecht fors beperkt. Gezondheidszorg werd afgebouwd.
President Milei met zijn kettingzaag kreeg lof van het IMF en van economische kringen. De inflatie zakte! Zelfs de armoede ging dalen! Bij de ‘midterms’ in 2025 haalde hij tegen alle verwachtingen in zelfs 41 % van de stemmen. Mensen geloofden dat ze ‘even geduld’ moesten hebben, een harde inspanning en daarna zou alles beter gaan. Jonge mensen houden van de vrijheid die gecreëerd werd, plots kon alles! Ook werken ‘in het zwart’.
Ondertussen is duidelijk geworden wat die ‘vrijheid’ betekent. De inflatie is de afgelopen maanden weer opgelopen tot 3 of 4 % per maand. De schuldenblast van het land is onbetaalbaar geworden. Sinds Milei aan de macht kwam zijn 24.180 bedrijven verdwenen. In 2025 alleen verdwenen 88.800 banen in de privé-sector en 18.600 in de ambtenarij. In totaal zijn al meer dan één miljoen banen verdwenen. De werkgelegenheid blijft dalen maar de informele sector groeit en bloeit. ‘Het geduld is op’ aldus de vakbond CGT op 1 mei.
Milei mag dan een coherent discours hebben, zijn beleid is dat geenszins, aldus sommige economen.
Door de zware besparingen gaan de koopkracht en het verbruik achteruit en dus ook de belastinginkomsten.
Het IMF blijft evenwel tevreden. Het land produceert immers rijkdom die het land zo weer kan verlaten of investeren in hoogrenderende mijnbouw. Het IMF heeft geen problemen met de kapitaalvlucht en is blij dat er geen wisselcontroles zijn. Een klacht om klaarheid te krijgen over wat er met de lening van 44 miljard US$ van 2018 is gebeurd, moest worden ingetrokken. Blijheid, want het arbeidsrecht werd hervormd, er is een handelsakkoord met de EU (Mercosur) en buitenlandse bedrijven mogen hun dividenden repatriëren. Bovendien, vandaag is er een begrotingsoverschot! Dat komt omdat de cijfers geenszins overeenkomen met de realiteit. Kortom, nog steeds volgens diezelfde economen, zijn de doelstellingen van het IMF én van de regering Milei gewoon niet verenigbaar met elkaar. Zoals het er nu aan toe gaat kan er helemaal géén stabiliteit komen, noch economisch, noch sociaal.
Ondertussen werd wel een wet goedgekeurd waarmee de grote multinationals zoals Rio Tinto, BHP, Glencore en Barrick hun rooftocht op lithium, goud, koper en zeldzame aardmetalen kunnen beginnen. Dat zou nu ook onder de gletsjers mogen die het land van drinkwater voorzien! Eén provincie, Santa Cruz, heeft dat echter alweer onmogelijk gemaakt. Het is wachten op de andere.
Zestig procent van de kiezers die Milei hebben verkozen, zouden vandaag niet langer op hem stemmen. Zestig procent van de kiezers keurt zijn beleid af.
Innige bondgenoten
Op de vijftigste verjaardag van de staatsgreep van 24 maart 1976 werd er nogmaals op gewezen hoe gevaarlijk het beleid van Milei wel is.
De dertigduizend slachtoffers die de militaire dictatuur heeft gevergd, worden gerelativeerd. Het waren toch ‘subversieven’, of in de taal van vandaag ‘terroristen’ en ‘narco’s’. En was er soms geen geweld van de montonero’s en de guerrillas van de ERP? Er werd flink geknipt in de begroting van bewegingen die de ‘Memoria y Justicia’ in ere willen houden. De ‘dwaze moeders’ van de Plaza de Mayo proberen hun werk voort te zetten en zoeken verder naar de kinderen die door de militairen werden gestolen. Voor Milei zijn die militairen ‘helden’.
Milei heeft een memorandum ondertekend met zijn goede vriend Netanyahu om samen te werken voor de inlichtingendiensten, cyberveiligheid en anti-terrorisme. De wetgeving werd aangepast en er kan nu jacht gemaakt worden op de ‘interne vijand’. Palantir werkt mee, uiteraard.
Van Trump krijngt Milei steun om de Falklands terug te eisen van het V.K., waar in Londen toch wel wrevelig op gereageerd werd. Milei heeft er echter geen moeite mee dat twee oliemaatschappijen, één uit het V.K. en een ander uit Israël, met boringen zijn begonnen in de buurt.
Argentinië steunt ten volle alle acties tegen Iran en stemde mét de V.S. tegen de tekst die in de V.N. voorlag om slavernij als een misdaad tegen de menselijkheid te erkennen.
Milei heeft er net zijn derde reis naar Israël op zitten waar hij nogmaals ging bidden aan de klaagmuur en nederig ging knielen voor de premier, zijn grote beschermheer.
Digitale kolonisering
President Milei liet weten dat hij in 2027 best opnieuw kandidaat wil zijn in de presidentsverkiezingen, tenminste, als hij de steun krijgt van de privé-sector.
Hij bereid daarom nu al een hervorming van de kieswet voor, de voorverkiezingen moeten weg, er komen strenge regels voor de financiering van campagnes en de kandidaten zullen aan harde voorwaarden moeten voldoen.
Om te vermijden dat ex-President Cristina Fernandez de Kirchner opnieuw kandidaat is besliste de rechtbank dat al haar bezittingen en die van haar twee kinderen in beslag worden genomen. Cristina zit sinds vorig jaar in huisarrest, in een appartement van haar dochter. Als dit vonnis wordt uitgevoerd is de kans groot dat ze naar de gevangenis moet. De V.S.-ambassadeur in Buenos Aires is daar alvast een voorstander van.
Er zijn ook voor Milei juridische hinderpalen. Hij zit met zijn zus verwikkeld in een gigantisch corruptieschandaal met de cryptomunt Libra die hij bij zijn machtsoverdracht lanceerde. Zijn zus Karina wordt overigens beschuldigd van diverse corruptiezaken. De vele omkoopschandalen om parlementsleden Milei’s wetten te laten goedkeuren, zijn niet te tellen.
Er is bovendien een klacht ingediend tegen Milei, zijn minister van economie en de voorzitter van de centrale bank omdat ze de goudreserves van het land zouden gestolen hebben! Die zijn namelijk nergens te vinden, en werden verondersteld bij een Londense bank te zijn ondergebracht.
Dit laatste punt klinkt zo waanzinnig absurd dat, mocht het niet om Argentinië en mocht het niet om Javier Milei gaan, het meteen naar het rijk der fabelen zou verwezen worden.
Driewerf helaas. In dat land, met deze President en in deze tijd kan alles.
Vandaar ook nog twee andere ‘waanzinnige’ feiten.
Er zijn eind april militaire oefeningen begonnen samen met de V.S., in Zuid-Argentinië, op land en in zee. Voor zoiets is toestemming nodig van het Parlement, maar wie maalt daarom? De troepen zullen er anderhalve maand blijven om een strategie te ontwikkelen tegen de ‘Chinese interventies’. Volgens de pers zouden er ook, 17.000 Israëlische soldaten aanwezig zijn! Maar ach, die pers, dat is ‘verachtelijk vuilnis’ volgens de President. Met Palantir werd gewerkt aan een zwarte lijst van journalisten en activisten.
Het zijn ook media die stellen geluidsbanden in hun bezit te hebben waarop gesprekken te horen zijn van ex-President Hernandez van Honduras, de man die tot 24 jaar gevangenisstraf werd veroordeeld en van Trump amnestie kreeg. Dat is te danken, aldus Hernandez zelf, aan ‘het geld van een groep rabbijnen’. Daarom werkt de ex-President nu in dienst van de V.S. én van Israël. Ze zouden plannen hebben voor een mediacampagne van ‘fake news’ tégen de regimes van Petro in Colombia en Sheinbaum in Mexico. De ‘linkse kanker’ moet voor eens en altijd worden uitgeroeid, zo is te horen. Er komt ook steun van een ‘grote goede vriend in Mexico’. Milei werkt uiteraard mee en zou 350.000 US$ geschonken hebben. Er moet een juridisch kader gecreëerd worden voor de artificiële intelligentie van de V.S. en Israël om te komen tot een christelijk-joodse samenwerking voor vrijheid en democratie. Sic.
De enigen die actief weerwerk bieden tegen zoveel waanzin zijn de bewegingen voor ‘Memoria en Justicia’. Zij geven de moed niet op en blijven hoop creëren. Volgens hen is het idee van ‘Nunca más’ (nooit meer) nog zeer sterk aanwezig bij de bevolking. Men wéét wat dictatuur is en wat ze kan teweegbrengen. Tot hiertoe bleef het sociaal conflict beperkt tot enkele sectoren. Veel is er echter niet meer nodig om de vele aparte acties tot een rebellie te laten uitgroeien. Het idee van de kettingzaag leek waanzin, het beleid van Milei is op veel punten waanzin, de rebellie kan echt worden.
Er hangt een zwarte wolk boven Argentinië en ze is niet enkel economisch.
Enkele vorige artikelen over Argentiniër:
Argentinië: wreedheid en verzet | Uitpers %
Algemene staking in Argentinië | Uitpers %
Argentinië: met de hulp van je vrienden | Uitpers %
Javier Milei krijgt klappen | Uitpers %
