Twintig jaar buitenparlementaire strijd. Is uitgelopen op een beetje meer democratie onder voorwaarden, met beperkingen en los van de dagelijkse bekommernissen van de migranten.
Voor de traditionele partijen is de kous af, PS, SPa en Spirit zijn plat op hun buik gaan liggen om het voorstel van M.R ( Mouvement Reformateur) goed te keuren. Niet omdat het een fundamenteel democratisch recht is, maar om voorgoed komaf te maken met de strijd voor GELIJKE rechten.
De migranten mogen gaan stemmen enkel en alleen voor de gemeenteraad, onder voorwaarde dat:
- zij minimum 5jaar ononderbroken in Belgie wonen
- zich vooraf inschrijven in het kiesregister
- een verklaring ondertekenen dat zij de Belgische grondwet, de Belgische wetten en de Europese verklaring van de rechten van de mens zullen naleven
Ze kunnen zich geen kandidaat stellen, hiervoor moeten zij Belg zijn en dit door middel van een Nationaliteitswet ( maart 2000 ) die volledig uitgehold werd op aandringen van het Vlaams Blok en zonder enige weerstand van de toenmalige Spa en de Groenen.
De onlangs goedgekeurde migrantenstemrecht is niets anders dan een lege doos zonder bodem. In het vooruitzicht van de komende verkiezingen zijn de Spa en de PS erin geslaagd om komaf te maken met een erg vervelend “Symbooldossier” dit van het migrantenstemrecht .
De migranten moeten dit dan maar aanvaarden. Over hun dagelijkse problemen zoals: onderwijs, werk, huisvesting hebben zij dan niet het recht om te stemmen.
Als zij hierover wel willen stemmen moeten ze dan maar vlug Belg worden door middel van fameuze uitgeholde Nationaliteitswet waar de Spa en de PS akkoord gaan om deze wet nog strenger te maken. Een migrant die vlug Belg wil worden mag dit vlug vergeten, de beslissingen worden overgelaten aan parketten en andere diensten op grond van willekeur en persoonlijke individuele beoordeling over het aanvaarden van de vraag om Belg te worden.
Parketten en politiekers houden de sleutel in de hand om al dan niet basisrechten toe te kennen aan mensen die hier wonen, belastingen betalen, wiens kinderen hier opgroeien en naar school gaan. Willekeur is troef en zoals altijd, de Spa zwijgt zich dood of is machteloos zoals de Steve zou zeggen.
Etienne Heyndrickx
(Uitpers, nr. 51, 5de jg., maart 2004)
