9 jaar oorlog in Afghanistan

Tien redenen waarom de Westerse troepen zich moeten terugtrekken uit Afghanistan

1. De ‘oorlog tegen het terrorisme’ is een dekmantel voor geostrategische en economische belangen die de ware redenen vormen voor de oorlog in Afghanistan: een westerse militaire aanwezigheid in centraal-Azië in de buurt van China, Indië en Iran; controle van de energiebevoorrading, enz.

2. Geweld roept meer geweld op. Jaar na jaar groeit het aantal dodelijke slachtoffers in Afghanistan. In 2010 bedroeg het aantal burgerdoden 2412, dat is een verhoging met 14 % in vergelijking met 2008, van 54% in vergelijking met 2007 en 259% in vergelijking met 2006!

3. De oorlog escaleert en dreigt nu ook de regio te destabiliseren. Bij vele tientallen Amerikaanse bombardementen over de grens in Pakistan door onbemande vliegtuigen (‘drones’) zijn sinds 2004 1.800 doden gerapporteerd. Minstens een derde van de slachtoffers is burger.

4. De oorlog in Afghanistan kost alleen al aan de Amerikaanse belastingbetaler 100 miljard dollar per jaar. In totaal heeft Washington meer dan 1 triljoen dollar uitgegeven aan de oorlogen in Afghanistan en Irak terwijl de wereld jaarlijks slechts 123 miljard dollar aan ontwikkelingssamenwerking besteedt. België trekt in 2010 slechts 12 miljoen Euro uit het budget voor ontwikkelingssamenwerking voor Afghanistan, terwijl de militaire uitgaven 109 miljoen Euro bedragen.

5. Er zijn meer dan 600 Belgische militairen op het terrein en zes F-16 gevechtsvliegtuigen. Deze vliegtuigen nemen ook deel aan gevechtsoperaties, meer bepaald aan het offensief in Kandahar. Vliegtuigbommen zijn verantwoordelijk voor heel wat dodelijke burgerslachtoffers.

6. Geleidelijk aan verdwijnt het onderscheid tussen de Amerikaanse oorlogsoperatie ‘Enduring Freedom’ en de International Security and Assistance Force (ISAF) van de NAVO waaraan België deelneemt. Officieel moet ISAF zorgen voor stabiliteit en heropbouw, maar geleidelijk aan is dat geëvolueerd tot een open oorlog met de opstandelingen.

7. De NAVO en haar bondgenoten houden een corrupt regime in het zadel. De herverkiezing van president Karzai in de zomer van 2009 is gebaseerd op massale kiesfraude. Volgens waarnemers van de Europese Unie was 27 % van de stembiljetten ‘verdacht’. In de Afghaanse regering en op topfuncties zitten verschillende oorlogsmisdadigers en krijgsheren, zoals de vice-presidenten Qasim Fahim en Karim Khalili.

8. In 2007 is Afghanistan opnieuw de belangrijkste opiumproducent geworden wereldwijd. In 2000 was de productie bijna tot nul herleid. Een belangrijk deel van de drugshandel bevindt zich in regeringskringen.

9. Volgens het ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties (UNDP) heeft de oorlogssituatie vrouwen aan nog meer geweld blootgesteld. De regering bedient zich van cosmetische hervormingen. In werkelijkheid, aldus de Afghaanse vrouwenorganisatie RAWA, “is Afghanistan nog altijd de plaats waar zich een ware catastrofe afspeelt op vlak van vrouwenrechten.

10. Hoewel Afghanistan economische groeicijfers laat optekenen van 10 procent stijgt ook de armoede. Volgens de Verenigde Naties leeft 60% van de bevolking in armoede, wordt de gemiddelde Afghaan slechts 40 jaar oud en kampt 39 procent van de kinderen onder 3 jaar met ondergewicht.

(Uitpers nr. 125, 12de jg., november 2010)

(Visited 5 times, 1 visits today)
Deel dit artikel

Visited 84 Times, 1 Visit today

Over Ludo De Brabander

Ludo De Brabander is redactielid en medeoprichter van Uitpers. Hij is tevens woordvoerder van Vrede vzw. De meeste van zijn geschreven bijdrages gaan over militarisme en conflict (NAVO, bewapening, wapenhandel, militaire interventies,...) en de regio van het Midden-Oosten. Hij is medeauteur van 'Als de NAVO de passie preekt' (EPO, 2009) en auteur van 'Oorlog zonder Grenzen' (EPO, 2016), 'Het Koerdisch Utopia' (EPO, 2018) en 'Weg van Oorlog. Over militarisme en antimilitarisme' (EPO, 2019).