INTERNATIONALE POLITIEK

De Koerdische oppositie in Syrië

De Koerden grijpen de opstand in Syrië aan om werk te maken van hun culturele en nationalistische agenda. Sinds deze zomer beschikken ze over een Koerdische autonome regering en oefenen ze militaire en bestuurlijke controle uit in de ‘bevrijde’ Koerdische gebieden. De Koerdische bevolking en hun respectievelijke politieke bewegingen leven verspreid in de grenszones van Turkije, Irak, Syrië en Iran. Of het regime van Bashar Al-Assad nu valt of niet, dat en de aangegane allianties met regionale machten, zorgt voor een extra potentieel gevaar van regionale instabiliteit.

 

Nobelprijs voor de Vrede aan de EU roept vragen op

“Al meer dan zestig jaar bouwen de Europese structuren aan vrede en verzoening onder vroegere vijanden, zelfs wanneer het continent worstelt met economische rivaliteiten die de cohesie en de toekomst van de Unie bedreigen.” Aldus het Nobelprijs Comité.
Niet alleen de zoektocht naar het samenbrengen van Frankrijk en Duitsland na de Tweede Wereldoorlog wordt in ogenschouw genomen, maar ook de verspreiding van verzoening en democratie over het verdeeld Europa tijdens de Koude Oorlog, en over de Balkan waar Europa’s jongste oorlogen zich afspeelden. “De stabiliserende rol van de EU hielp een groot deel van Europa transformeren van een oorlogscontinent naar een vredescontinent”, voegde comité voorzitter Thorbjon Jagland er nog aan toe. Enkele bedenkingen hierbij.

EU bekroond als vredesduif

De Belgische ex-premier Guy Verhofstadt is als fel pleitbezorger van een Europese Federatie natuurlijk opgezet met de toewijzing van de Nobelprijs Vrede aan de Europese Unie. Voor zestig jaar vrede in een groot deel van Europa. Meteen pleitte hij voor een sterkere militaire uitbouw van de EU. Daar hoeft weinig commentaar bij. De EU als vredestichter heeft enige logica, Duitsland en Frankrijk voeren geen militaire oorlogen meer. Maar de EU als vredesduif?

×