Geopolitieke Ontwikkelingen
Mensenrechten
Regionale Conflicten
Economie
De crisis rond Irak draait natuurlijk rond veel meer dan massavernietigingswapens en de dictatuur van Saddam Hoessein. De inzet is veel groter en overstijgt de kwestie Irak: het gaat over de verdere uitbouw van de enige supermacht tot een machtig imperium dat zich het recht toemeet om terug te grijpen naar de aloude koloniale recepten van militaire en economische controle.
Colin Powell gaat er prat op dat 30 landen de Brits-Amerikaanse aanval op Irak steunen en dat 15 andere landen dat ook wel doen, maar het niet openlijk durven zeggen. Alleen al dat laatste zegt veel over «de steun » waarover Washington beschikt. Want blijkbaar zijn enkele regeringen te beschaamd om hun steun te uiten.Laten we even kijken vanwaar de openlijke
De Spaanse premier Jose Maria Aznar heeft zich tegen de overgrote meerderheid, 90 procent, van zijn eigen bevolking in het oorlogskamp geschaard. Hij kreeg de grootste vredesbetogingen van alle bondgenoten van Bush te verduren. Hij kreeg tegenwind van de kerk en binnen zijn eigen partij.Wat bezielt Aznar dat de vriendschap van de Amerikaanse leiders hem meer waard is dan de
De "internationale gemeenschap" die vrede en stabiliteit brengt na een "humanitaire interventie"? We hebben in Europa al enkele experimenten lopen, namelijk op het grondgebied van het vroegere Joegoslavië – Bosnië-Herzegovina, Kosovo, Macedonië.Meer dan zeven jaar na het afsluiten van de Dayton-akkoorden is er in Bosnië inderdaad betrekkelijk vrede. Verder zijn er weinig redenen tot juichen, blijkt uit de verslagen van
De inzet van de crisis is de OPEC. Een kort portret van een organisatie die vooral in de jaren zeventig zwaar op de tenen trapte van het rijke westen De Organisatie van de olie-uitvoerende landen (OPEC), is opgericht op de Conferentie van Bagdad (10 tot 14 september 1960) door Iran, Irak, Koeweit, Saudi-Arabië en Venezuela. Bij de vijf stichtende leden