Na de schulden- en energiecrisis een wereldwijd voedselprobleem?

Na de tweede wereldoorlog heeft de olie een aantal ontwikkelingen mogelijk gemaakt, t.w.:

  1. het bouwen van woonsteden ver van de plek, waar je werkte. Een leven zonder auto werd bijna onmogelijk.
  2. mechanisering van de landbouw.

Dit heeft geresulteerd in zestig jaar economische groei met veel werkgelegenheid, als gevolg van o.a. de auto-industrie, transportbedrijven, vliegverkeer, wegenaanleg, olie-leverende bedrijven en een zeer hoge voedselproductie. Wat begon als armoedebestrijding veranderde in die zestig jaar ongemerkt in georganiseerde hebzucht.

Geboortecijfers met veel M/minder V

In grote delen van de wereld duikt een ernstig demografisch probleem op: een mannenoverschot. Met de verspreiding van technieken om al snel het geslacht van een foetus vast te stellen, zijn er steeds meer gevallen van selectieve abortus. Het is zelden om een jongetje weg te halen, in miljoenen gevallen gaat het om een meisje. Vrouwen zijn voor veel ouders dus nog altijd minderwaardig. Demografen berekenen dat er door die praktijken wereldwijd 117 miljoen vrouwen "ontbreken", van wie 68 miljoen in China en 42 miljoen in India.

138 04

Huidige crisis, een wetmatigheid?

Iedere productiefase, of iedere maatschappij of ander menselijk verschijnsel, doorloopt een zogenaamd transformatieproces. Transities zijn maatschappelijke transformatieprocessen, die tenminste één generatie beslaan. In dit artikel wil ik aan de hand van zo’n transitie aangeven, waar we met onze huidige maatschappij staan.

Een Boliviaanse visie op COP 17 in Durban

Pablo Solón Romero, zoon van een bekende Boliviaanse kunstenaar, is een internationaal bekende analist en sociale activist. Als Boliviaanse ambassadeur bij de Verenigde Naties tussen 2009 en juni 2011 was hij de belangrijkste onderhandelbaar rond de klimaatverandering. Zijn inspanningen in naam van de Boliviaanse staat voor de erkenning van het recht op water door de VN en ook om een verklaring over de Rechten van Moeder Aarde op te nemen hebben hem voor het internationale voetlicht gebracht.

Klimaatconferentie van Durban: COP-killer!

COP 17, oftewel de zeventiende jaarlijkse VN-klimaatconferentie op rij, is eens te meer met een sisser afgelopen. Na COP13 in Bali, COP14 in Poznan, COP15 in Kopenhagen, COP16 in Cancún, heeft nu ook COP17 niet het gewenste resultaat opgeleverd.

De Standaard laat zich bij de neus nemen over Venezuela

Hoe niet-gouvernementele organisaties gebruikt kunnen worden voor politieke propaganda blijkt nog eens uit een artikel over Venezuela in De Standaard van 10 augustus 2011. "Chávez bewapent burgers en zet aan tot geweld", zo verwijst het artikel naar een rapport van de denktank International Crisis Group. Het rapport is een voorbeeld van manipulatie: via de media een anti-Chávez-sfeer aanwakkeren in de aanloop naar de presidentsverkiezingen in 2012. Dat een kwaliteitskrant als De Standaard zich zo kritiekloos bij de neus laat nemen, kan alleen worden betreurd.

Westen heeft nooit veel respect gehad voor burgers

"Burgers beschermen", zo luidt het officieel excuus om Libië aan te vallen. Nochtans kan men stellen dat het Westen, met zijn zgn. joods-christelijke beschaving, nooit veel respect heeft gehad voor burgers en hun leven. Het heeft ze met miljoenen afgeslacht, laten omkomen van honger en ontbering en hun verzuchtingen met de voeten getreden.

WikiLeaks heeft voorlopers

Klokkenluider WikiLeaks heeft met het opengooien van "vertrouwelijke documenten" aardschokken veroorzaakt waarvan de Tunesische dictator Ben Ali een van de slachtoffers is. Al Jazeera heeft met het openbaren van de geheime afspraken tussen Israël, Palestijnse Autoriteit en Washington ook de kaarten verlegd. Dat gebeurde bijna een eeuw geleden ook al na de Russische Revolutie van 1917.

Internationale rechtspraak is politiek theater

Kaing Guek Eeav, bekend als "Douch", is op 26 juli 2010 tot 35 jaar gevangenisstraf veroordeeld wegens "misdaden tegen de mensheid". Hij leidde tijdens het bewind van de Rode Khmers (1975 tot begin 1979) het kamp Tuol Sleng waar rond 12.000 mensen werden gefolterd en vermoord. "Een uitspraak die wereldwijd werd bestempeld als een "vonnis tegen de vergetelheid", om Cambodja en de wereld te herinneren aan de gruwel van die periode. Maar is dat zo?