ovse

Eenzijdige berichtgeving Oekraïne bemoeilijkt politieke oplossing

De toestand in Oekraïne is zeer ontvlambaar en kan snel afglijden naar een burgeroorlog. Nuchtere verslaggeving kan bijdragen tot een beter begrip van de wederzijdse standpunten en tot een vreedzame compromisoplossing. Dat is niet wat op dit ogenblik gebeurt.
Dat objectiviteit en neutraliteit ruim interpreteerbare begrippen zijn, blijkt uit de verslaggeving over Oekraïne. Een overzicht van wat de voorbije weken circuleerde als berichtgeving geeft een idee hoe die begrippen in werkelijkheid ingevuld worden.

 

(On)partijdige berichtgeving

Informatie produceren is in onze samenleving een economische activiteit als een ander. In ons systeem zoekt elke uitgever winst te kunnen maken met zijn onderneming. Media zijn in handen van kapitaalkrachtige groepen, of vormen op zich een kapitalistisch investeringsproject. Het is het bestendig streven naar maximale winst dat de mediamensen 'verplicht' om berichten de wereld in te sturen die gunstig zijn voor hun broodheren. Er is zelfs geen censuur nodig; de toevoer van reclamegeld regelt dat wel.

theIntercept

The Intercept, een nieuwe spreekbuis voor Snowden.

De journalisten die Snowden had gecontacteerd om zijn eerste onthullingen wereldkundig te maken – Glen Greenwald en Laura Poitras –  lanceerden samen met onderzoeksjournalist Jeremy Scahill en enkele anderen  op  10 februari 2014 de nieuwe website “The Intercept”.(https://firstlook.org/theintercept/news/) Het zaakje wordt gefinancierd door First Look Media, dat is opgericht door Pierre Omidyar, een multimiljonair mede-oprichter van E-Bay.

oorlog media

Hersenspoeling sputtert

De doorgaans goed geoliede propagandamachines sputteren. Ze slaagden er in Europa en Noord-Amerika de voorbije weken niet in “de geesten”, de “hearts and minds” rond de nationale vlaggen te scharen om ten oorlog te trekken. Niet dat regeerders zich daar door laten afschrikken om oorlog te voeren, maar het speelt zeker mee in de aarzelingen en weigeringen om de Syrische regeerders te gaan bestoken, schuldig of niet aan een aanval met chemische wapens op de eigen bevolking.

Jorn De Cock – Vrienden in Qatar

Mogelijks onze meest belangrijkste bron voor informatie over het Midden Oosten is tegenwoordig zeker journalist Jorn De Cock, correspondent voor De Standaard en regelmatig medewerker voor de VRT. Waarbij hij een wel heel merkwaardig en eenzijdig beeld schept van de omwentelingen daar.
Daarbij blijkt dat hij via zijn echtgenote Reem Maghribi goede relaties heeft met de schatrijke gasproducent Qatar, financier van die opstanden. Ook blijkt hij zelf betrokken te zijn bij de opleiding van wat hij noemt de “activisten” waarover hij dan in De Standaard en op de VRT bericht. Van twee walletjes eten? Of hoe flexibel journalistiek wel kan zijn.

Virgil Goode, kandidaat voor de Constitution Party. Mag net als Jill Stein van de Green Party en Rocky Anderson van de Justice Party niet deelnemen aan de debatten

Rol media VS in presidentsdebatten en wat dat zegt over de media hier

Je kan het uitgebreid lezen, horen of zien: Obama heeft in zijn tweede debat feller van zich afgebeten. Het verschil met Romney is weer duidelijker. De geïnformeerde kiezer kan beslissen. Werkelijk? De media spelen een verwerpelijke rol in deze farce. De vergelijking met hoe de media hier functioneren is frappant. de man op de foto is Virgil Goode van de Constitution Party. Naast Jill Stein van de Green Party en Rocky Anderson van de Justice Party zijn zij naast Obama en romney de enigen die in alle deelstaten van de VS deelnemen aan de verkiezingen. Toch mogen zij niet deelnemen aan de tv-debatten.

 

Julian Assange of het morele failliet van de media

De eenzijdige berichtgeving over Russische helikopters voor Syrië en over het overlijden van een fundamentalistische wreedaard in Saoedi-Arabië zijn nog maar gepasseerd of er volgt opnieuw een staaltje van vooringenomen berichtgeving. Assange zou met Ecuador maar een rare keuze hebben gemaakt voor zijn politiek asiel. Ah zo? De waarheid blijkt weer eens iets genuanceerder.

De Standaard laat zich bij de neus nemen over Venezuela

Hoe niet-gouvernementele organisaties gebruikt kunnen worden voor politieke propaganda blijkt nog eens uit een artikel over Venezuela in De Standaard van 10 augustus 2011. "Chávez bewapent burgers en zet aan tot geweld", zo verwijst het artikel naar een rapport van de denktank International Crisis Group. Het rapport is een voorbeeld van manipulatie: via de media een anti-Chávez-sfeer aanwakkeren in de aanloop naar de presidentsverkiezingen in 2012. Dat een kwaliteitskrant als De Standaard zich zo kritiekloos bij de neus laat nemen, kan alleen worden betreurd.

WikiLeaks heeft voorlopers

Klokkenluider WikiLeaks heeft met het opengooien van "vertrouwelijke documenten" aardschokken veroorzaakt waarvan de Tunesische dictator Ben Ali een van de slachtoffers is. Al Jazeera heeft met het openbaren van de geheime afspraken tussen Israël, Palestijnse Autoriteit en Washington ook de kaarten verlegd. Dat gebeurde bijna een eeuw geleden ook al na de Russische Revolutie van 1917.