Leren de media iets uit het Chilcot-rapport?

Leren de media iets uit het Chilcot-rapport?

Het Chilcot-rapport sprak zich enkel uit over de verantwoordelijkheid van de Britse regering, meer bepaald eerste minister Tony Blair, voor de oorlog tegen Irak in 2003. Ook de Britse media dragen echter een zware verantwoordelijkheid. Met hun bijna unanieme pro-oorlogsretoriek negeerden zij volkomen de argumenten van de vredesbeweging, die door het Chilcot-rapport volledig bevestigd worden.

Welke strategie voor links Europa?

Met antwoord van Francine Mestrum

Op 17 januari publiceerde Francine Mestrum in Uitpers een artikel onder de titel “Plan B? Plan C? Hoe zit dan nu met de Europese linkerzijde?” Herman Michiel schreef een opiniestuk dat ingaat op en tegen dat artikel. U kan het stuk van HM  lezen na deze inleiding. Francine Mestrum is het totaal oneens met de kritiek van Herman Michiel in deze repliek. Ze reageert kort “op twee lasterlijke onwaarheden in het artikel van Herman Michiels”.  (nvdr)

corbyn

De neerslag van Corbyn

Met de zege van Jeremy Corbyn aan het hoofd van de Britse Labourpartij heeft al wat links is in Europa weer nieuwe moed gekregen. Na de ontgoocheling van deze zomer over de draai van het Griekse Syriza is dat wel meer dan welkom. Links in Europa kreeg dit jaar al enkele opstoten van enthousiasme maar bijna evenveel koude douches. Deze keer gaat het om een historische massapartij in een van de grootste lidstaten van de EU, een partij die kans maakt om er over te regeren. En het gaat om een leider die niet door een apparaat maar wel door de basis van zijn partij is geplebisciteerd, tegen het partijapparaat in. Redenen om weer vertrouwen te krijgen in de kansen van links in Europa.

Lola

Lola Sánchez (Podemos): “Een progressief alternatief kan wel degelijk”

De Spaanse Lola Sánchez is een van de eerste kompanen van boegbeeld Pablo Iglesias en Podemos, de nieuwe beweging die in 2013 werd opgericht en de politieke elite in Spanje en de EU totaal verraste bij de Europese verkiezingen van mei 2014. Zij is een van de vijf verkozenen. DeWereldMorgen.be sprak in Brussel met haar over Spanje en... Griekenland.

 

Syriza

Experiment van Syriza eindigt in debacle

Het Griekse experiment van de regering-Syriza eindigt in een debacle, en misschien wel in de premature dood van Syriza zelf. De Trojka, trouw aan zichzelf en aan het Europa van het grote geld heeft besloten al zijn macht aan te wenden om Griekenland en Syriza te vernederen, te doen bloeden, langzaam dood te knijpen.

Syrizaa

Syriza, recht op respijt

Capitulatie. Door de knieën gegaan. Dat waren enkele beknopte commentaren na een slopende partij ‘arms wrestling’ tussen “de instanties” van de EU en de nieuwe Griekse regering. Er klonk triomf in de mainstream media, er was ontgoocheling bij een deel van links, er was gerommel binnen Syriza waar het ‘links platform’ herinnerde aan het programma waarmee Syriza de parlementsverkiezingen van 25 januari 2015 won. Er was daarentegen opluchting en zelfs opgetogenheid bij de meerderheid van de Grieken. De meeste Grieken geven Syriza graag wat respijt na vijf jaar zwaar lijden.

tsipras vartholomaios

Syriza’s nieuwe geluiden

Syriza kreeg tijdens de verkiezingscampagne uit binnen- en buitenland bergen laster en verwijten over zich. Toenmalig premier Samaras van de rechtse Nieuwe Democratie beschuldigde Syriza er zelfs van dat het ‘djihadisten’ naar Griekenland zou lokken. De wrokkige man weigerde na zijn nederlaag zijn opvolger te ontvangen voor de machtsoverdracht. Syriza moet niet op goodwill rekenen.

Ook voor “Europa”, in de vorm van de EU-leiders, leek een zege van Syriza slechts groot onheil. Maar de resultaten waren nog niet helemaal geteld, of de Franse president François Hollande haastte zich om als eerste leider van de EU Alexis Tsipras, leider van Syriza, te gelukwensen. Kathleen Van Brempt, EU-parlementslid van de sp.a, zei verheugd te zijn met de overwinning van Syriza. Verscheidene EU-kopstukken zagen ineens eigen voordeel bij de keuze van de Grieken.

auditschulden

Wat als Syriza de verkiezingen wint

Vorige week schreef Eric Toussaint (CADTM) een opiniestuk in Le Soir (16/01/15) over de Griekse schuldenlast. Het is bekend dat Syriza aan de leiding staat in de opiniepeilingen voor de vervroegde parlementsverkiezingen van 25 januari 2015, tot groot en actief ongenoegen van onder meer de Duitse politieke kaste, die proclameert dat de gemaakte afspraken tot op de letter moeten uitgevoerd worden. Toussaint onderstreept dat Syriza niet uit het systeem op zich wil stappen maar nieuwe onderhandelingen voorstelt over de terugbetaling van de schuld – vandaag 175% van het BNP –  en wenst dat Griekenland in de eurozone zou blijven. Syriza wil vooral breken met de onrechtvaardige en antisociale maatregelen die de vorige Griekse regeringen en de Troïka – Europese Centrale Bank, Europese Unie, Internationaal Muntfonds –  de bevolking hebben opgelegd.

greece

Syriza aan de macht? Nog even geduld

Paniek bij de EU-Commissie nu de Grieken op 25 januari naar de stembus worden geroepen om een nieuw parlement te kiezen. Vreugdekreten bij een  deel van links over de verhoopte en mogelijke winst van de linkse alliantie Syriza onder leiding van Alexis Tsipras. Maar maakt Syriza effectief een kans om te winnen? En wat als dat inderdaad lukt? Zijn de verwachtingen niet een beetje te hoog gespannen?

PTB, nouvelle gauche vieille recette

PTB, nouvelle gauche vieille recette

De ULB-politicoloog Pascal Delwit en PS-lid komt net voor de verkiezingen met een doorwrocht werkstuk voor de dag over wat hij de dubbele lijn...