Oases: doorheen kritische analyses speuren naar nieuwe biotopen en die verbinden

Luc Vankrunkelsven blijft schrijven over landbouw, over landbouw en natuur, landbouw en handel, landbouw en economie, cultuur. Geëngageerd kritisch, maar met hoop geïnspireerd door...

Homogeniserende Pinus en de Amerikaanse hegemonie

De laatste decennia werd in Brazilië veel Amerikaanse den aangeplant. In gigantische monoculturen, maar ook kleine gezinsboeren ('Agricultura Familiar') plantten Pinus en Eucalyptus als...

Het hellend vlak van de Staat … Het klimaatakkoord van Parijs en de Davos...

Hartverwarmend was het, die uitspraken van Mike Bloomberg, op de trappen van het Elysée, tussen Emmanuel Macron en Anne Hidalgo. Maak je geen zorgen...
Biomassacentrale Langerlo

€ 200 miljoen per jaar voor grote houtkachel

De burgers wordt aangeraden geen hout meer te verbranden in hun open haarden en houtkachels omdat dit slecht is voor het milieu. Zeker in...
Slachtoffers klimaatopwarming

Klimaat loopt risico in stembus

De strijd tegen klimaatopwarming als mogelijk slachtoffer van de stembus? Het gevaar is niet denkbeeldig, want zowel in de VS als in Frankrijk vinden...
Flamanville2

Heb je al je jodiumpil?

Minister Maggie De Block denkt bij de 30ste verjaardag van het kernongeval in Tsjernobyl  vooruit: de burgers van dit land krijgen een jodiumpil. Zodat bij een kernramp de gezondheidsschade beperkt blijft.  Volgens de experts van de Belgische waakhond over nucleaire veiligheid zijn de risico’s evenwel zogoed als onbestaande. De ene expert is de andere niet: Frankrijks waakhond is er duidelijk minder gerust in – zoals Japan zich lkiet verrassen, kunnen ook wij ons laten verrassen.

turtektaks

Na Turteltaks duikt Tommeltol op

Onze ministers moeten zich dringend wat bijscholen in de sociale geschiedenis. Dan hadden ze geweten dat onpopulaire belastingen kunnen leiden tot hun ondergang. Al in 2350 voor Christus viel in Babylonië een eerste rijk uit elkaar omdat het protest tegen de hoge belastingen onbeheersbaar werd.

ENMOD

Oorlog en vrede en milieu

De Algemene Vergadering van de VN nam in 2001 een resolutie aan om 6 november uit te roepen tot 'Internationale Dag voor de Preventie van de Exploitatie van het Milieu ten tijde van Oorlog en Gewapende Conflicten'. In de aanloop naar de 21ste Klimaatconferentie – COP21 – die van 30 november tot 11 december 2015 plaats zal grijpen in Paris-Le Bourget, is deze 'internationale dag' een goede gelegenheid om te wijzen op een grote lacune in de voorbereiding van deze top: de impact van legers op de klimaatverandering zowel in tijden van oorlog als in tijden van vrede.

globe amsterdam

De non-politiek van de klimaatpolitiek

De trein van de klimaatverandering is de laatste jaren duidelijk ontspoord. De elites hebben hun politieke agenda moeten aanpassen door de zwaarste structurele crisis die het kapitalisme te verduren kreeg sinds 70 jaar. Daarna werd een bourgeois commons gevormd die er voor zorgt dat alle politieke en gemeenschappelijke economische energie wordt gemobiliseerd om de sputterende accumulatiemachine weer aan de praat te krijgen, volkomen los van alle sociale en milieukosten die dit teweeg brengt. Hoewel de milieuproblematiek en vooral de klimaatverandering de voorgaande jaren de agenda beheerste, kwam daar de laatste jaren opnieuw de obsessie met accumulatie om de accumulatie voor in de plaats. De milieuconferentie van 2009 in Kopenhagen (COP15) en die van Durban in 2011 waar al diegenen die zich zorgen maken over het klimaat zo gretig hadden naar uitgekeken, waren zeer ontgoochelend. De elites keken naar waar ze gewoonlijk kijken, met name naar hoe de neoliberale orde nog even kan blijven duren. Terwijl de commons van de bourgeoisie alles deden om de politieke en financiële inspanningen te richten op het herstel van de kapitalistische groei, werd het klimaat opnieuw naar de achterkamertjes van de politiek verwezen en bleef in handen van de klimaatactivisten.

18109812-groene-spruit-van-dode-bodem

COP21: Paris s’éveille?

Van 30 november tot en met 11 december vindt in Parijs de 21ste jaarlijkse klimaatconferentie van de Verenigde Naties plaats. De verwachtingen rond die zogenaamde COP21 zijn hooggespannen. In Parijs zou er dan eindelijk een internationaal klimaatverdrag uit de bus moeten komen, dat de uitstoot van broeikasgassen wereldwijd moet beteugelen en dat vanaf 2020 in werking zou treden. Of dat ook gaat lukken is een andere vraag. Een totale flop, zoals in Kopenhagen in 2009, zal het allicht niet worden, maar velen vrezen dat het 'too little, too late' zal zijn. De internationale klimaatbeweging zal alvast massaal op de afspraak zijn om druk op de ketel te zetten.

 

Wat al langer gevreesd werd, wordt nu ook in zoveel woorden gezegd. Christiana Figueres, topvrouw van de VN-klimaatpoot UNFCCC, liet onlangs weten dat de VN er niet langer van uitgaat dat de opwarming beperkt zal kunnen blijven tot twee graden. Voortaan ligt de lat op drie graden opwarming tegen het einde van de eeuw. Figueres: “Van een opwarming van 4 tot 5 graden kan absoluut geen sprake zijn. Is 3 graden aanvaardbaar? Neen. Maar met wat er nu op tafel ligt, vormt dat de basis: de eerste collectieve inspanning om, land per land, de eerste steen te leggen. (1)”