092da97e-5aa3-11e3-86e7-360250281385 original1

Oekraïne aan revolutie toe

Massa’s Oekraïeners schreeuwen om “Revolutie”. Boos om de afwijzing van de associatie met de EU, nog bozer na de repressie van de speciale politie-eenheid “Berkoet” tegen vreedzame betogers, walgend van een regime in handen van een groep oligarchen. En dat is het drama van Oekraïne: sinds het land door de implosie van de Sovjet-Unie in 1991 een onafhankelijke staat werd, zijn het kleine groepen van oligarchen die het land als een wingewest in de greep hebben. En die in hun onderlinge strijd inspelen op de grote verschillen tussen de landsdelen.

globalrussia

Russische diplomatie in de lift

Voor de eerste keer in 40 jaar ontving Cairo midden november een hoge Russische delegatie, aangevoerd door minister van Buitenlandse Zaken Sergei Lavrov. Voor vriend en vijand een teken van de verminderde invloed van Washington in Egypte en in de regio. Na het afwenden van een Amerikaanse ‘straf’ tegen het Syrische regime, had de Russische krant Izvestia al getiteld dat “Rusland Obama is ter hulp gesneld”. De Russische diplomatie is in haar nopjes, de jaren van vernedering zijn niet vergeten, er is een smaak van revanche in Moskou.

kiev-moskou

Oekraïne kiest voor Rusland

Het zag er een hele tijd anders uit. Een reeks voorbereidselen werd getroffen om eind november op de top van het Oosters Partnerschap van de EU in Vilnius een Associatie-Akkoord te tekenen tussen Kiev en Brussel. Dit zou Putins plannen voor een sterke Euraziatische Unie behoorlijk hebben gedwarsboomd. Sommige Russische waarnemers meenden al dat Moskou zich niet dood moest vechten om Oekraïne, en in de plaats volledig de Aziatische kaart moest spelen. Tot plots het onverwachte nieuws valt: Oekraïne stopt de planning van toenadering tot de EU omdat het zijn relaties met Rusland wil veilig stellen.

Beggar-in-passage-to-Mosc-0011

Ruslands schreeuwende ongelijkheden

President Vladimir Poetin neemt geen risico’s. Alle mogelijke vormen van repressie, tot en met psychiatrische opsluiting, worden bovengehaald, de zenuwen staan immers gespannen in Rusland. Sociale problemen ontladen zich dagelijks in uitbarstingen, vaak van xenofobie zoals nu in een Moskouse wijk. Poetin blijft in de ogen van veel Russen wel de man die stabiliteit en grotere welvaart bracht, maar zijn beleid zorgt tevens voor schreeuwende ongelijkheid.

EURuslOekr

Oekraïne, EU en Rusland, een moeilijke driehoeksverhouding

Op 18 september 2013 keurde de regering van Oekraïne het ontwerp voor een associatie-akkoord met de Europese Unie goed. Dit  is een nieuwe stap die beide actoren dichter bij de definitieve ondertekening brengt van een Associatie-akkoord en een Grondig en Algemeen Vrijhandelsakkoord ('Deep and Comprehensive Free Trade Agreement') die voorzien is voor de maand november, tijdens een Top van de EU met de leden van het oostelijk nabuurschap in Vilnius.  

putinkirill

Xenofobie troef in Moskou

 De Russische hoofdstad Moskou mag een burgemeester kiezen – een die dus deze keer niet is aangesteld door het Kremlin. De grote verrassing is dat de veroordeelde Alexei Navalny, boegbeeld van de oppositie, kandidaat mag zijn. Hij is uitdager van uittredend burgemeester Sergej Sobianyn, een luitenant van president Vladimir Poetin. Deze twee kandidaten wedijveren tijdens hun campagne in xenofobie, met de talrijke Oezbeken, Kirgiezen en andere “tsjornoi” (zwarten) als grote zondebokken.

EurasianEC

Oekraïne kijkt oostwaarts

De Euraziatische Economische Unie is een plan waar de Russische president Poetin graag mee uitpakt. Het betreft een toekomstige gemeenschappelijke economische ruimte tussen Kazachstan, Rusland en Belarus. Kirgizië en Oekraïne willen nu het waarnemersstatuut verwerven van de reeds bestaand Euraziatische Economische Raad van de douane-unie tussen de vermelde landen.

Geen vrolijke keuze voor Oekraïners

De Georgische kiezers toonden onlangs weinig enthousiasme voor de “held” van hun “rozenrevolutie” uit 2003: de partij van president Michail Saakasjvili beet in het zand bij de parlementsverkiezingen. De Oekraïense “Oranje revolutie” (2004) is al langer geschiedenis. Interne ruzies tussen leiders met vuile handen leidden in 2007 (parlement) en 2010 (president) tot de nederlaag.  Zondag 28 oktober kiezen de Oekraïners die nog in het land zijn – rond 4 miljoen volwassenen zochten tijdelijk heil in het buitenland – een nieuwe Rada, kamer van volksvertegenwoordigers. De grote partijen verschillen vooral van elkaar omdat ze elk door concurrerende oligarchen worden gesteund. Achter nagenoeg elke partij staan steenrijke oligarchen.

Poetin op beproefd repressieterrein

De Russische president Vladimir Poetin heeft een eigen kijk op het democratisch proces: aangezien hij met ruime meerderheid opnieuw tot staatshoofd werd gekozen, moet elke oppositie zich koest houden. De veroordeling van de meisjes van Pussy Riot zette dat spectaculair in de verf. Maar intussen pakt het Kremlin met steeds hardere hand de opposanten aan, zeker die van linkse kant nu opnieuw voor sociale onrust wordt gevreesd.

Russische helikopters of het morele failliet van de massamedia

Er zijn van die ogenblikken dat je ondanks jarenlange ervaring paf blijft staan van de schijnheiligheid die de grote media open en bloot etaleren. Nu ja, waarom ook niet. Wie spreekt ze tegen? Er zit immers een perfect logische gedachte achter: de dingen zijn alleen erg als 'wij' ze erg vinden.