ruslanddichtbijonzebasissen

Oekraïne, olie, gas, transatlantisme

In Oekraïne zijn we getuige van de volgende fase in de uitbreiding van de westerse militaire alliantie. Duitsland mag in dit dossier de eerste viool spelen in het NAVO orkest maar Washington blijft de dirigent.

shevardnadze-

Sjevardnadze, enkele nuances

Edward Sjevardnadze is na zijn dood enkele dagen geleden in de meeste westerse media meestal afgeschilderd als de wijze diplomaat die ervoor zorgde dat het Sovjetrijk en het Sovjetstelsel vreedzaam ten onder gingen. Hij was ook wel de man die als president van het onafhankelijke Georgië te autoritair was geworden en daarom in 2003 met de ‘rozenrevolutie’ opzij werd gezet. Maar er waren meer onfrisse kanten aan deze man, onder meer in oliegeur gedrenkte affaires.

poroshenko

Oligarchisch pluralisme in Oekraïense verkiezingen

Ondanks alles houdt de regering in Kiev deze zondag 25 mei 2014 presidentsverkiezingen. Die verkiezingen moeten deze regering de legitimiteit geven die ze sinds haar ontstaan in maart ontbeert. Er is een surrealistische kant aan, in een deel van het oosten zal van stembusgang niet veel in huis komen, terwijl een zuidelijk deel, de Krim, intussen deel uitmaakt van Rusland. Maar de campagne heeft vooral aangetoond dat er met de opstand van Maidan van een revolutie geen sprake was, het zijn net zoals voorheen een handvol oligarchen die alles domineren. Het 23 jaar oude oligarchisch pluralisme houdt stand.

brezinskieurasia

Oekraïne is wel degelijk van belang voor de VS

De grootschalige inmenging van de VS/EU/ NAVO in de destabilisering van Oekraïne heeft heel wat geopolitieke repercussies die veel verder gaan dan het louter installeren van een volgzame regering. De eigenlijke doelstelling van de verkapte agressie gaat veel verder. Het is een onderdeel van de strategie om te verhinderen dat een multipolaire wereldorde, die zich al enkele decennia aankondigt, echt tot stand komt.  Het moet het Amerikaanse plutocratisch imperium van de 1% superrijken in stand houden.

Marine à moscou

Uiterst-rechts houdt van Poetin

De Russische president Vladimir Poetin heeft een sterk argument tegen de regering in Kiev: uiterst-rechts heeft flink wat invloed in die regering. Het is een sterk propagandawapen in het oosten en zuiden van Oekraïne: de aanbidders van fascist Stepan Bandera zijn aan de macht. Maar intussen wordt Poetin aanbeden door uiterst-rechts in Rusland zelf en krijgt hij volop steun van uiterst-rechtse partijen uit de EU.

 

 

oligarchsUKR

Het geopolitieke spel in het Oekraïense conflict

De mediaberichten over de crisis in Oekraïne wekken de indruk dat het land in een chaotische toestand verkeert en dat niemand er de controle over heeft. Maar is dat wel zo? Laat ons de actoren wat nader bekijken, dan pas kunnen we begrijpen wat de oorzaken zijn, wie achter coulissen aan de touwtjes trekt en wat hun intenties zijn voor het land.

EPPTimosh

Oekraïne: ontleding van een staatsgreep

Het is interessant om de oorzaken van de contestatiebeweging, beter gekend onder de naam EuroMaidam, die sinds maanden Oekraïne in rep en roer zet, wat nader te bekijken.
Dergelijke oefening toont duidelijk aan hoe – met de steun van het buitenland en zonder dat het om een militaire interventie gaat - een beweging met succes tot stand kan worden gebracht en aangewakkerd kan worden tegen een democratisch gekozen regering. Tevens blijkt de flagrant gebrekkige integriteit van de westerse mainstream media die met een bedenkelijke argumentatie een soeverein land opdelen in kampen van goeden en slechten. Ze aarzelen niet om een heropleving van de koude oorlog in beeld te zetten.

Gazprom

Sancties tegen Rusland?

De Russische invasie op de Krim in het bijzonder en de Russische inmenging in de binnenlandse aangelegenheden van Oekraïne in het algemeen, moeten volgens westerse kanselarijen  worden bestraft. Poetin tegenhouden, luidt het ordewoord. Maar in de praktijk willen de meesten het toch eerder symbolisch houden. Duitse zakenkringen en de Londense City staan voorop in het afremmen van sancties, vanuit het principe dat sancties niet goed zijn voor de winsten. Maar sancties zijn vooral onzinnig en arbitrair.

Krim

Krim: als binnengrenzen buitengrenzen worden

Nikita Chroesjtsjov was zich van geen kwaad bewust toen hij in 1954 het schiereiland Krim “cadeau deed” aan Oekraïne. De Krim was tot dan toe deel van de republiek Rusland, een van de 15 republieken van de Unie van Socialistische Sovjetrepublieken – USSR. Het zat veel Russen wel dwars, velen voelden zich in de Sovjet-Unie verongelijkt. Want van de 15 republieken had Rusland  het minst autonomie, er was weinig onderscheid tussen Rusland en de Unie. Maar die overdracht in 1954  wekte ook geen trauma, de Krim bleef tenslotte binnen hetzelfde land. In 1991 kwam dat anders te liggen, de binnengrenzen van de imploderende Unie werden ineens staatsgrenzen. En dus kwam de Krim in een ander land dan Rusland terecht, namelijk het onafhankelijke Oekraïne.

Akhmetov

Oekraïense presidenten gaan, oligarchen blijven

Oekraïne staat aan de rand van het bankroet? De staatskas wel, maar de echte heersers boeren erg goed. Oekraïne worstelt met problemen die verre historische wortels hebben? Zeker. Maar de belangrijkste oorzaken zijn redelijk hedendaags, ze zijn het gevolg van – alweer – privatiseringen. De oligarchen van vandaag roofden na de implosie van de Sovjet-Unie in vijf jaar tijd bijna alles wat geld kon opbrengen. Na vijf jaar was het BNP van Oekraïne gehalveerd! Vandaag controleren de 50 rijkste oligarchen 85% van het BNP. Zij brachten het land aan de rand van het bankroet. Ze zijn klaar voor nieuwe avonturen, met uiterst-rechts aan boord.

Meest gelezen