Krim

Krim: als binnengrenzen buitengrenzen worden

Nikita Chroesjtsjov was zich van geen kwaad bewust toen hij in 1954 het schiereiland Krim “cadeau deed” aan Oekraïne. De Krim was tot dan toe deel van de republiek Rusland, een van de 15 republieken van de Unie van Socialistische Sovjetrepublieken – USSR. Het zat veel Russen wel dwars, velen voelden zich in de Sovjet-Unie verongelijkt. Want van de 15 republieken had Rusland  het minst autonomie, er was weinig onderscheid tussen Rusland en de Unie. Maar die overdracht in 1954  wekte ook geen trauma, de Krim bleef tenslotte binnen hetzelfde land. In 1991 kwam dat anders te liggen, de binnengrenzen van de imploderende Unie werden ineens staatsgrenzen. En dus kwam de Krim in een ander land dan Rusland terecht, namelijk het onafhankelijke Oekraïne.

svoboda

Oekraïne, oligarchisch pluralisme en neonazi’s

Gaat het in Oekraïne om een strijd tussen Europees gezinde democraten en Russisch gezinde antidemocratische bewindslui? Het ligt ontzettend veel complexer, Oekraïne is een van die vele aan de gang zijnde conflicten waarbij het onmogelijk is onverdeelde sympathie voor een van de partijen op te brengen. Aan de ene kant een bonte verzameling actievoerders tegen de clan van (bij algemeen stemrecht verkozen) president Viktor Janoekovitsj, aan de andere kant een kartel van oligarchen dat zich van de clan Janoekovitsj bedient. Maar ook de oppositie krijgt ruggesteun van oligarchen.

Munchen2015

Oekraïne op de veiligheidsconferentie van Munchen

Zoals ieder jaar wordt begin februari in het Bayerische Hof te München verzamelen geblazen voor de westerse elite uit  politieke en militaire kringen en uit de wereld van de wapenindustrie. Om de schijn van openheid te creëren worden ook enkele politici  uitgenodigd die niet met het westerse establishment verbonden zijn. Het Bayerische Hof wordt voor de gelegenheid ongevormd tot een ware vesting en de binnenstad wordt door de politie vergrendeld en bezet om de duizenden demonstranten op afstand te houden die protesteren tegen de hoogmis van de wapen- en NAVO-lobby.

USSR

Uit de USSR ontsproten 15 staten (2)

“Wat was de wereld tot voor kort toch eenvoudig” klaagden Belgische diplomaten en ambtenaren van Buitenlandse Zaken in 1992 die me uitnodigden om de...

Poetin neemt geen risico’s

Om te beletten dat er een pak opposanten in de gemeenteraden van Moskou en andere steden komen, heeft het Kremlin een eenvoudige methode bedacht:...

Kremlin, haard van supercorruptie

Corrupte bewindvoerders, het is voor veel Russen een pleonasme. Het was een wijdverbreide kwaal onder de tsaren, sluimerde voort in Sovjettijden en werd een...
putinkirill

Xenofobie troef in Moskou

 De Russische hoofdstad Moskou mag een burgemeester kiezen – een die dus deze keer niet is aangesteld door het Kremlin. De grote verrassing is dat de veroordeelde Alexei Navalny, boegbeeld van de oppositie, kandidaat mag zijn. Hij is uitdager van uittredend burgemeester Sergej Sobianyn, een luitenant van president Vladimir Poetin. Deze twee kandidaten wedijveren tijdens hun campagne in xenofobie, met de talrijke Oezbeken, Kirgiezen en andere “tsjornoi” (zwarten) als grote zondebokken.

Het zakenimperium van een president

Het zakenimperium van een president

De Oekraiense president is een van die superrijken uit zijn land die omwille van hun serieuze economische macht ook zeer veel politieke invloed concentreren...
OekraMaria

Haat en angst in “Europees” Kiev

Oekraïne was met de “Maidan-revolutie” en de verkiezingen voor president en parlement definitief de weg ingeslagen naar Europa, naar de Europese normen en waarden van mensenrechten en democratie. Aldus de drukverspreide clichés in EU-kringen. Verscheidene recente gebeurtenissen wijzen in een gans andere richting, die van een steeds autoritairder bewind dat meer en meer onder invloed van uiterst-rechts komt. De moorden op tegenstanders, het in elkaar slaan van opposanten, de invloed van nazigroepen op de oorlogsverrichtingen, de weigering de oostelijke gebieden de overeen gekomen autonomie toe te staan… het is niet dat wat met “Europees” werd bedoeld. Al komt het tegemoet aan de eisen van het IMF.

globalrussia

Russische diplomatie in de lift

Voor de eerste keer in 40 jaar ontving Cairo midden november een hoge Russische delegatie, aangevoerd door minister van Buitenlandse Zaken Sergei Lavrov. Voor vriend en vijand een teken van de verminderde invloed van Washington in Egypte en in de regio. Na het afwenden van een Amerikaanse ‘straf’ tegen het Syrische regime, had de Russische krant Izvestia al getiteld dat “Rusland Obama is ter hulp gesneld”. De Russische diplomatie is in haar nopjes, de jaren van vernedering zijn niet vergeten, er is een smaak van revanche in Moskou.