a694c434a59299e2962780b81b1765c8-U43000324648449rdD--401x175Corriere-Web-Nazionale1

Eindelijk deberlusconizazzione

De Italiaanse politiek is een nieuwe term rijker: de ingeluide “deberlusconizazzione”, het zich ontdoen van het berlusconisme. Twintig jaar geleden zette Silvio Berlusconi,een zakenman die zijn fortuin toen al vooral te danken had aan zijn politieke vrienden, zijn eerste politieke stap. Hoofddoel: uit handen van de justitie blijven. Dat is zowaar twintig jaar lang gelukt. Omdat een groot deel van de Italianen dat slikten. Zijn veroordeling en vooral het daaropvolgende pijnlijk gezichtsverlies in het parlement, luiden wellicht het einde in van twintig door Berlusconi beheerste jaren waarin hij de democratie grondig ondermijnde. Maar hij is nog niet uitgeteld.

ObamaUN

Obama in de VN

De schoolmeesterachtige retoriek van de Amerikaanse president over democratie, humanitaire en  militaire interventie, toonde duidelijk aan dat de nieuwe keuze van het Witte Huis voor diplomatie ten opzichte van Syrië en Iran, geen fundamentele wijziging inhoudt van de Amerikaanse buitenlandse politiek in het Midden-Oosten. Het is alleen maar een noodgedwongen verandering van tactiek die Obama is opgedrongen door het groeiend verzet tegen een nieuwe agressie-oorlog in het Midden-Oosten: de strikte oppositie van Rusland, de houding van het Britse Parlement, de publieke opinie in eigen land. Dat verklaart zijn retorische ommezwaai en de meer defensieve toonaard van zijn toespraak voor de Algemene VN Vergadering.

solidariteit in plaats van concurrentie

Pleidooi voor een ‘ander Europa’: solidariteit in plaats van concurrentie

Op 2 november vindt in de Antwerpse Singel de ‘derde dag van het socialisme’ plaats onder het thema ‘Concurrentie en solidariteit’. Precies over dat thema gaat ook werkgroep 6 waarin de Latijnsamerikaanse solidariteit en samenwerking zullen worden afgezet tegen het Europese concurrentiedenken.

In linkse en progressieve kringen bestaat er een consensus over de absurditeit en de onaanvaardbaarheid van het huidige Europese beleid. Een soberheidsbeleid in tijden van crisis werkt contra-productief. Bovendien worden er maatregelen genomen – mede door onze nationale regeringen – die de democratie ondermijnen. Het pleidooi voor een ‘ander Europa’ is dus vanzelfsprekend. Maar wat betekent dit? Een ander en beter Europees beleid? Weg met de Europese Unie? Weg met de Euro? Een links Europees beleid? Er bestaat erg weinig duidelijkheid over deze belangrijke politieke keuzen en soms lijkt het er op dat men het debat zelfs uit de weg wil gaan. Het Europese thema verdeelt de linkerzijde, zoveel is zeker, en niemand wil die verdeeldheid nog groter maken.

incomeinequality

VS : groeiende armoede en ongelijkheid

Volgens een recent gepubliceerd rapport van het Amerikaanse bevolkingsbureau over armoede, inkomsten en gezondheidsverzekering in de VS voor het jaar 2012 blijkt duidelijk dat de kloof tussen arm en rijk alsmaar groter wordt. De cijfers staan in schril contrast met de zogenaamde heropleving voor de middenklasse, die president Obama uitbazuint.

joshka fischer

Wat is er geworden van de Duitse Groenen?

Op 24 maart 1999 vielen de eerste bommen op Belgrado's elektriciteitscentrales en watervoorziening. Vitale infrastructuur, fabrieken, spoorwegen en bruggen werden vernietigd. De Duitse Luftwaffe (luchtmacht) was terug in de Balkan, 58 jaar nadat de Duitsers de Joegoslavische hoofdstad in 1941 gebombardeerd hadden. De aanvallen in 1999 leken op een griezelige herhaling van generaal Löhrs beruchte strategie om de administratieve en logistieke centra van de stad plat te leggen, maar in het NAVO-jargon van de dag heette dit 'het uitschakelen van doelwitten van duaal nut'. De militaire heropleving van Duitsland kon niet luidruchtiger ingeluid worden. De Duitse luchtmacht voerde meer dan 500 aanvalsvluchten uit voor 'Operation Allied Forces', tegen een Joegoslavië dat al uitgeput was door economische aftakeling, westerse interventie en etnisch nationalisme.

België: Een geschiedenis van onderuit

Een Geschiedenis van onderuit

De naoorlogse generatie Britse marxistische historici – E.P. Thompson, E. Hobsbawm, Christopher Hill – benadrukten het belang van de culturele en ideologische component in...
images8

Franse Groenen in nauwe schoenen

Bij de Franse Groenen van EELV (Europe Écologie Les Verts) kraakt het langs alle kanten. Naarmate de gemeenteraads- en EU-parlementsverkiezingen naderen, groeit de paniek bij deze regeringspartij. Noël Mamère, presidentskandidaat van de groenen in 2002, geeft er de brui aan. Hij verlaat EELV dat volgens hem een partij is van vechtende clans die alleen nog aan eigen belang in plaats van de groene objectieven denken. En die in de regering Hollande-Ayrault bitter weinig inbreng hebben.

obamaSaud

De sponsors van de jihadisten

Moordpartijen in Nigeria, een moordpartij in Kenya, moordpartijen in Bagdad, moordpartijen in Pakistan…. De slachtoffers: een stadje dat zich organiseert tegen islamistische terreur, bezoekers van een winkelcentrum, sjiïeten, christenen... De daders, militanten van de jihad, van een heilige oorlog tegen ketters, ongelovigen. Ze zijn vaak geïnspireerd door het wahhabitisme dat, vergeten we het niet, wijd verspreid raakte met intensieve steun van de VS, het Westen in het algemeen, Saudi-Arabië in het bijzonder. Laten we bij al dat jihadgeweld even het geheugen opfrissen.

VliegdekDeGaule

Fransen en Britten nemen het militaire voortouw in de EU

Bij de militaire operaties tegen Libië was het duidelijk, er bestaat een tandem Parijs-Londen als het op militair optreden aankomt. In Mali speelde Frankrijk de absolute hoofdrol maar kon toch ook rekenen op de steun van Britse spionagevliegtuigen en enkele andere bijdragen van EU-lidstaten. Soms werd daar een gezamenlijke strijd van voormalige koloniale grootmachten in gezien tegen een nieuwe speler op het Afrikaanse veld, China met name. Op andere momenten werd er gewezen op een spanning tussen deze ex-koloniale staten en de alomtegenwoordigheid van het VS apparaat. Wat we in deze analyses zo goed als over het hoofd hebben gezien, is het Lancaster-akkoord van 2010 tussen Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk over verhoogde militaire samenwerking.

Marine-Oui-la-France

FN bezet centrum Franse politiek

In Frankrijk draait de politiek van langs om meer rond het uiterst-rechtse Front National (FN).  De grote partijen zijn bezeten door de schrik voor een grote doorbraak van het FN  bij de gemeenteraadsverkiezingen in de lente van volgend jaar. De regerende PS vreest dat vele ontgoochelde kiezers zich zullen onthouden of de stap naar het FN zetten. Bij het rechtse UMP gaat de oorlog tussen de clans over de relaties met het FN. Partijleidster Marine Le Pen verzorgt intussen zeer deskundig het imago van haar FN als een partij die klaar staat om aan de macht te komen.