rousseff

Zwaar verdeeld Brazilië

Dilma Rousseff verlengt haar presidentschap met vier jaar. In 2015 begint dan de vierde achtereenvolgende ambtstermijn van een president uit de arbeiderspartij (PT): twee termijnen voor Lula, en nu de tweede voor Rousseff. Ondanks een duidelijke ontevredenheid bij delen van de bevolking en de forse protesten net voor het wereldkampioenschap voetbal, ondanks de venijnige campagne van haar tegenstrever Neves, ondanks de steun van Marina Silva - de 'derde' in de eerste verkiezingsronde - aan haar opponent, ondanks beschuldigingen van corruptie bij haar partij, ondanks felle uithalen van de grote media, won de zittende presidente nipt met 3,25 procentpunten verschil.

cubandoctors

Cuba, absolute wereldleider in bestrijding ebolacrisis

Met zijn 11 miljoen inwoners slaagt Cuba erin een “medische supermacht” te zijn. De manier waarop het Caraïbische eiland gezondheidswerkers naar het door ebola getroffen West-Afrika stuurt, wekt zelfs de bewondering van Amerikaanse kranten op. “Het is niet Sierra Leone dat ons nodig heeft”, zegt Yosvany Vera, Cubaans arts van 36 jaar die zich een weg baant door zijn hotelletje, met een bord rijst en vettig vlees in de hand, “de wéreld heeft ons nodig.” The Wall Street Journal.

Lula Braz

De ‘lulaficatie’ van Latijns-Amerikaans links

Sinds het einde van de jaren negentig bevindt Latijns-Amerika zich in een transitiefase, die bij gebrek aan een meer nauwkeurige omschrijving gedefinieerd wordt als ‘postneoliberalisme’ en die de Ecuadoraanse president Rafael Correa een ‘verandering van tijdsgewricht’ heeft genoemd. Het gaat zonder twijfel over een veelheid aan ervaringen die moeilijk te herleiden vallen tot de brede definitie

van de twee linkse richtingen waarover Álvaro Vargas Llosa het heeft. i Deze opdeling in ‘vegetarisch’ linkse stromingen (Chili, Brazilië en Uruguay) en ‘carnivore’ linkse (Venezuela, Bolivia en Ecuador) doet nogal manicheïstisch aan en loopt daardoor het risico de convergenties tussen beide uitersten niet in beeld te krijgen. Een gelijkaardige benadering doet zich voor bij radicaal links dat vanuit een zelfde analyse vertrekt, maar die de revolutionaire regeringen positief beoordeelt en negatieve punten geeft aan de reformistische

antiMaduro

Gewelddadige protesten in Venezuela passen in een stramien

Sinds begin februari 2014 wordt de Venezolaanse regering geconfronteerd met aanhoudende gewelddadige protesten. Vooral de opvolger van de overleden president Hugo Chavez, Nicolas Maduro, is kop van jut voor de demonstranten.

 

 

 

Eilanden van agro-ecologie met elkaar verbinden

Luc Vankrunkelsven (*) reist geregeld door Brazilië en houdt daarover een blog bij met een focus op de mooie en minder mooie kanten van de landbouw. Binnenkort verschijnt van hem het boek 'Voeding Verknipt'. Hierna de indrukken van zijn jongste reis.

POA2010 Mexico Rochelle2010 015

Mexico: twintig jaar EZLN

De stilte van de zapatisten

Als je vandaag in Europa aan jonge mensen  vraagt of ze ‘el subcomandante Marcos’ kennen, kijken ze je met open mond aan, nee, daar hebben ze nog nooit van gehoord. Nu klopt het wel dat er van de neo-zapatisten bitter weinig werd gehoord de laatste jaren, zodat heel wat tegenstanders konden besluiten dat Marcos doodziek of wellicht dood was, en dat het met de zapatisten sowieso was afgelopen. Hun strijd had niets opgeleverd. De realiteit ziet er echter anders uit.

POA2010 Mexico Rochelle2010 038

Mexico: twintig jaar NAFTA en twintig jaar EZLN

1 januari 2014: twee verjaardagen voor Mexico. Hoewel ze moeilijk kunnen ‘gevierd’ worden. De eerste verjaardag is de twintig jaar van het NAFTA-Verdrag, de...
rafael correa

President Correa: “Door schulden geplaagd Europa herhaalt onze fouten”

Tijdens een conferentie aan de Sorbonne van 6 november 2013 heeft de Ecuadoraanse president Rafael Correa zijn Europese collega’s geïnterpelleerd over hun beleid in verband met de schuldencrisis. Zij hebben maar een grote bezorgdheid, met name het behartigen van de belangen van de financiële wereld. De lezing van Correa, in het Frans uitgesproken, kan je beluisteren/bekijken op de website van de Sorbonne (www.paris-sorbonne.fr) en is vertaald door Walter Lotens.

PC190772

Hervorming van de energiesector in Mexico.

Of hoe landen hun democratie en hun soevereiniteit vrolijk overboord gooien en het geopolitieke spel van de VS meespelen.

 

 

Twee keer is het gebeurd in de geschiedenis van Latijns-Amerika: regeringen die een strategische sector nationaliseren en de Verenigde Staten die niet interveniëren. De eerste keer was toen generaal Lázaro Cárdenas in 1938 de oliesector in Mexico nationaliseerde. De tweede keer was in 1952 met de nationale revolutie in Bolivië die de tinsector onteigende. Waarom de V.S. in die twee gevallen liet begaan heeft verschillende redenen. In Bolivië was er geen Noordamerikaans bedrijf dat in de klappen deelde, in Mexico speelde de Britse regering een grote rol en stonden we aan de drempel van de tweede wereldoorlog. De angst om Mexico tot de ‘asmogendheden’ te zien toetreden, gaf de doorslag.

 

foto cuba klein

Cuba: Op weg naar minder staat en meer civil society?

Die socialistische bananenschil voor de kust van de Verenigde Staten is al 64 jaar een doorn in het oog van de Amerikaanse regering. Ondanks het handjesschudden tussen Raúl Castro en Barack Obama op de begrafenis van Nelson Mandela blijft de economische boycot bestaan. Cuba is still alive. The founding father Fidel Castro ook, maar of hij de huidige pogingen om tot een ‘socialisme van de 21ste eeuw’ te komen wel ondersteunt, blijft in de coulissen hangen. Er is op het eiland echter een geruisloze maatschappelijke transformatie aan de gang en het coöperatief ondernemen speelt daarin een belangrijke rol.