sociale bewegingen

Vechten om te winnen

De eurocrisis is nog lang niet opgelost. De ‘financiële markten’ mogen dan wat ingebonden hebben na de jongste maatregelen van de Europese Raad, een echte oplossing is nog lang niet in zicht. Ondertussen wordt het soberheidsbeleid verder gezet, met alle nefaste gevolgen vandien.

 

bernard arnault

Belg-in-spe Arnault wreekt zich

Toen bekend werd dat Bernard Arnault, de baas van de luxeproducent LVMH, Belg wou worden, haalde de Franse krant ‘Libération’ het nieuws met zijn sensatiekop “Casse-toi riche con” (zoiets als ‘trap het af, rijke smeerlap). Het breekt die krant zeer zuur op: op aanstoken van Arnault hebben zijn rijke collega’s de geldkraan dichtgedraaid. Of hoe relatief persvrijheid wel is.

imagesCAG2GKSE

EU bekroond als vredesduif

De Belgische ex-premier Guy Verhofstadt is als fel pleitbezorger van een Europese Federatie natuurlijk opgezet met de toewijzing van de Nobelprijs Vrede aan de Europese Unie. Voor zestig jaar vrede in een groot deel van Europa. Meteen pleitte hij voor een sterkere militaire uitbouw van de EU. Daar hoeft weinig commentaar bij. De EU als vredestichter heeft enige logica, Duitsland en Frankrijk voeren geen militaire oorlogen meer. Maar de EU als vredesduif?

buisson

Sondagegate: Sarkozy en UMP in radicaal-rechts vaarwater

Frankrijks gewezen president Nicolas Sarkozy en vooral zijn inspirator Patrick Buisson zijn de spilfiguren van een peilingschandaal, een “Sondagegate”.  Anticor, een beweging voor corruptiebestrijding heeft klacht ingediend wegens favoritisme en verduistering van openbare fondsen. Miljoenen euro gingen naar honderden opiniepeilingen besteld door Buisson bij zijn eigen bedrijf, wat eerder al tot een enquête van het Rekenhof leidde. De uiterst-rechtse Buisson gebruikte die enquêtes onder meer om Sarkozy nog verder naar rechts te stuwen, met succes. De UMP van Sarkozy trekt op dat rechtse elan naar haar congres.

berlusMonti

Rechts Italië: addio Silvio, bis voor Mario

Zeer tegen zijn zin heeft Silvio Berlusconi meegedeeld dat hij bij de verkiezingen van volgend jaar geen kandidaat-premier zal zijn. Daarmee kan de Italiaanse rechterzijde zich herschikken rond 'technocraat' Mario Monti. Zo voltrekt zich het scenario uitgewerkt door de rechterzijde van de EU, van Angela Merkel tot Herman Van Rompuy, om van Monti de leider van “gematigd rechts” en de volgende premier van Italië te maken.

mani pulite

Alsof er nooit ‘mani pulite’ was

Italiaanse politici worden bijna aan de lopende band op heterdaad betrapt op misbruik of verduistering van openbare gelden. Na de leiding van de Lega Nord komen nu de bestuurders van enkele regio’s, vooral Latium, Lombardije en Sardinië, in het gedrang. Twintig jaar na de operatie ‘Mani pulite’, Schone Handen, is blijkbaar alles weer bij het oude. In dit klimaat worden weer mirakeldoeners aangevoerd. Onder hen zakenpremier Mario Monti, de ex-baas van de patronale bond Confindustria Luca Cordero di Montezemolo en “komiek” Beppe Grillo.

europe-ecologie-verts 0

De schizofrenie van de Franse groenen

De Franse groene partij EELV (Europe-Écologie Les Verts) heeft zich in een lastig parket geworsteld. De uitgebreide partijraad heeft zich met grote meerderheid uitgesproken tegen het ‘begrotingspact’ van de Europese Unie, ze vertolkt daarmee de stemming bij de basis. Maar tegelijk zal de partij, die twee ministers heeft, de begroting goedkeuren die opgesteld is op basis van datzelfde verwerpelijke verdrag. Want EELV wil absoluut haar ministerposten veilig stellen.

europese banken

De haaien van de City

José Manuel Barroso heeft als voorzitter van de EU-Commissie een plan om de duizenden banken in de lidstaten van de EU onder Europees toezicht, dat van de Europese Centrale Bank, te brengen. Het is erg laat en weinig. De fiscale paradijzen waar die banken ook opereren, blijven buiten schot. De top van die paradijzen, de Londense City, belooft weerwerk, die wil geen enkele vorm van ernstig toezicht.

european round table

De Europese Unie: een enigma?

Dat de Europese Unie (EU) een machtsinstrument is ter behartiging van de burgerlijke belangen is de voorbije twee jaar duidelijker geworden dan ooit. De brutaal opgelegde soberheidspolitiek in het kader van het zogenoemd 'Europees economisch bestuur' en de afrekening met de 'onverantwoorde' Grieken, Spanjaarden of Portugezen laten er ook weinig twijfel over bestaan dat die burgerlijke belangen zich niet door overwegingen van democratische of humanitaire aard laten van de recht(s)e koers afleiden. Sinds het uitbreken van de eurocrisis is het à la guerre comme à la guerre! Men zou het bij die interpretatie kunnen houden: de businesswereld maakt van de nood een deugd en drukt in deze crisissituatie haar langgekoesterde wensen door.

frankrijk hollande

Hollande, le changement c’est pour quand?

De Franse president François Hollande deed als kandidaat voor de presidentsverkiezingen in mei geen wilde beloften. Maar de snelheid waarmee hij zelfs de meest bescheiden verwachtingen niet inlost, is onthutsend. De beloofde relancepolitiek wijkt voor de obsessie om het begrotingstekort terug te dringen. Minister van Binnenlandse Zaken Manuel Valls krijgt de VN en EU op de nek voor zijn aanpak van de Roma. Minister van Industrieel Herstel Arnaud Montebourg maakt veel heisa rond de massale ontslagen en bedrijfssluitingen, maar slikt de sluiting van Peugeot in Aulnay. En de Groene partners van Hollande’s PS krijgen bijna dagelijks klappen in het gezicht.