zwartepiet

zwarte piet als racistisch fenomeen

Afschaffing zwarte piet een must

In Nederland laait de discussie hoog op naar aanleiding van het optreden van de  Nederlandse anti-Zwarte Piet activist Quincy Gario in het TV programma Pauw en Witteman. Hij lichtte er zijn bezwaar toe dat hij bij de gemeente Amsterdam heeft ingediend tegen de intocht van Sinterklaas met Zwarte Piet.
Nu woedt de discussie tussen voorstanders en tegenstanders heviger dan ooit en iedereen lijkt stelling te nemen tot in het Parlement. Een VN commissie buigt zich erover en onlangs heeft de voorzitter van die Commissie en statement daarover gebracht.

manuelvalls

Coming man Manuel Valls, of kan PS nog rechtser

Manuel Valls, Frankrijks minister van Binnenlandse Zaken, ziet zichzelf al in het Elysée. Hij treedt in alle opzichten in het voetspoor van een illuster voorganger, Nicolas Sarkozy. Ook voor die was het ministerie van Binnenlandse zaken de springplank naar het presidentschap. Valls is dan wel een minister van de PS, maar ook zijn beleid lijkt op dat van Sarkozy (en van Maggie De Block). Toen Sarkozy in 2007 president werd, bood hij Valls trouwens een ministerpost aan.

merkelduitsland

Blufpoker in Berlijn

De voorbije bondsdagverkiezingen waren een triomf voor Angela Merkel, de regeringsvorming wordt een harde dobber. Omdat in feite slechts één coalitieformule mogelijk is, kunnen de sociaaldemocraten hun huid duur verkopen; en ze hebben daar goede redenen voor. Dus opent Merkel een rondje blufpoker: de groenen mogen opdraven als alternatieve potentiële coalitiepartner.

a694c434a59299e2962780b81b1765c8-U43000324648449rdD--401x175Corriere-Web-Nazionale1

Eindelijk deberlusconizazzione

De Italiaanse politiek is een nieuwe term rijker: de ingeluide “deberlusconizazzione”, het zich ontdoen van het berlusconisme. Twintig jaar geleden zette Silvio Berlusconi,een zakenman die zijn fortuin toen al vooral te danken had aan zijn politieke vrienden, zijn eerste politieke stap. Hoofddoel: uit handen van de justitie blijven. Dat is zowaar twintig jaar lang gelukt. Omdat een groot deel van de Italianen dat slikten. Zijn veroordeling en vooral het daaropvolgende pijnlijk gezichtsverlies in het parlement, luiden wellicht het einde in van twintig door Berlusconi beheerste jaren waarin hij de democratie grondig ondermijnde. Maar hij is nog niet uitgeteld.

solidariteit in plaats van concurrentie

Pleidooi voor een ‘ander Europa’: solidariteit in plaats van concurrentie

Op 2 november vindt in de Antwerpse Singel de ‘derde dag van het socialisme’ plaats onder het thema ‘Concurrentie en solidariteit’. Precies over dat thema gaat ook werkgroep 6 waarin de Latijnsamerikaanse solidariteit en samenwerking zullen worden afgezet tegen het Europese concurrentiedenken.

In linkse en progressieve kringen bestaat er een consensus over de absurditeit en de onaanvaardbaarheid van het huidige Europese beleid. Een soberheidsbeleid in tijden van crisis werkt contra-productief. Bovendien worden er maatregelen genomen – mede door onze nationale regeringen – die de democratie ondermijnen. Het pleidooi voor een ‘ander Europa’ is dus vanzelfsprekend. Maar wat betekent dit? Een ander en beter Europees beleid? Weg met de Europese Unie? Weg met de Euro? Een links Europees beleid? Er bestaat erg weinig duidelijkheid over deze belangrijke politieke keuzen en soms lijkt het er op dat men het debat zelfs uit de weg wil gaan. Het Europese thema verdeelt de linkerzijde, zoveel is zeker, en niemand wil die verdeeldheid nog groter maken.

joshka fischer

Wat is er geworden van de Duitse Groenen?

Op 24 maart 1999 vielen de eerste bommen op Belgrado's elektriciteitscentrales en watervoorziening. Vitale infrastructuur, fabrieken, spoorwegen en bruggen werden vernietigd. De Duitse Luftwaffe (luchtmacht) was terug in de Balkan, 58 jaar nadat de Duitsers de Joegoslavische hoofdstad in 1941 gebombardeerd hadden. De aanvallen in 1999 leken op een griezelige herhaling van generaal Löhrs beruchte strategie om de administratieve en logistieke centra van de stad plat te leggen, maar in het NAVO-jargon van de dag heette dit 'het uitschakelen van doelwitten van duaal nut'. De militaire heropleving van Duitsland kon niet luidruchtiger ingeluid worden. De Duitse luchtmacht voerde meer dan 500 aanvalsvluchten uit voor 'Operation Allied Forces', tegen een Joegoslavië dat al uitgeput was door economische aftakeling, westerse interventie en etnisch nationalisme.

images8

Franse Groenen in nauwe schoenen

Bij de Franse Groenen van EELV (Europe Écologie Les Verts) kraakt het langs alle kanten. Naarmate de gemeenteraads- en EU-parlementsverkiezingen naderen, groeit de paniek bij deze regeringspartij. Noël Mamère, presidentskandidaat van de groenen in 2002, geeft er de brui aan. Hij verlaat EELV dat volgens hem een partij is van vechtende clans die alleen nog aan eigen belang in plaats van de groene objectieven denken. En die in de regering Hollande-Ayrault bitter weinig inbreng hebben.

VliegdekDeGaule

Fransen en Britten nemen het militaire voortouw in de EU

Bij de militaire operaties tegen Libië was het duidelijk, er bestaat een tandem Parijs-Londen als het op militair optreden aankomt. In Mali speelde Frankrijk de absolute hoofdrol maar kon toch ook rekenen op de steun van Britse spionagevliegtuigen en enkele andere bijdragen van EU-lidstaten. Soms werd daar een gezamenlijke strijd van voormalige koloniale grootmachten in gezien tegen een nieuwe speler op het Afrikaanse veld, China met name. Op andere momenten werd er gewezen op een spanning tussen deze ex-koloniale staten en de alomtegenwoordigheid van het VS apparaat. Wat we in deze analyses zo goed als over het hoofd hebben gezien, is het Lancaster-akkoord van 2010 tussen Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk over verhoogde militaire samenwerking.

Marine-Oui-la-France

FN bezet centrum Franse politiek

In Frankrijk draait de politiek van langs om meer rond het uiterst-rechtse Front National (FN).  De grote partijen zijn bezeten door de schrik voor een grote doorbraak van het FN  bij de gemeenteraadsverkiezingen in de lente van volgend jaar. De regerende PS vreest dat vele ontgoochelde kiezers zich zullen onthouden of de stap naar het FN zetten. Bij het rechtse UMP gaat de oorlog tussen de clans over de relaties met het FN. Partijleidster Marine Le Pen verzorgt intussen zeer deskundig het imago van haar FN als een partij die klaar staat om aan de macht te komen.

duitse verkiezingen

Obesitas bedreigt Bundestag

Wie na de Duitse bondsdagverkiezingen van 22 september kanselier wordt, staat buiten kijf: Angela Merkel. De vraag is alleen: met welke coalitie? Bovendien is er nog een andere vraag, die ten onrechte weinig aandacht krijgt: die naar het onberekenbare opzwellen van het Duitse parlement.
Hoezo? De verdeling van de zetels tussen de partijen verschilt natuurlijk van de ene legislatuur tot de andere, maar hun totale aantal toch niet? Toch wel. En dat kan in de eindspurt zelfs voor adembenemende verschuivingen zorgen, zoals onder meer in 2002 en 2005. Of tot bedenkelijke obesitas voor de bondsdag. Dat heeft alles te maken met merkwaardige trekjes van het Duitse kiesstelsel.