AIIB

China leidt nieuwe ordening wereldeconomie

31 maart 2015 zal voor het machtige Washington een gedenkwaardige datum blijven. Deze dag was immers de einddatum van inschrijving bij de stichting van de “Aziatische Infrastructuur en investmentbank” (AIIB), een initiatief van de Chinese regering. De nieuwe instelling wil allerlei infrastructuurprojecten zoals wegenbouw, zeehavens, luchthavens, energie- en telecommunicatieprojecten in Azië financieren.

Onmogelijke Vrede

Jonathan Holslag, China’s coming war with Asia

“China’s ambitie is om vreedzaam vooruit te gaan. Scherpe conflicten met zijn Aziatische buren vermijden is essentieel voor dit objectief. Jonathan Holslag legt op...
Party and State in Post-Mao China

Een vrij objectieve observatie van de Chinese partijstaat

Het is algemeen bekend dat zowat alles in China draait rond (en door) de communistische partij en de staat. Daar zijn vragen genoeg over,...
yuan China money

China zet VS bankgewijze een neus

De AIIB is geboren, tot grote ergernis en ongerustheid van Washington. China’s president Xi Jinping had in de herfst van 2013 het voorstel gelanceerd...
afgaanse

Afghanistan, nog een mislukking

Zeer binnenkort staat de Afghaanse staat er bijna alleen voor. Eind deze maand eindigt de grootscheepse operatie van de Navo, die vooral een Amerikaanse aangelegenheid was, en moeten de Afghaanse instellingen, leger en politie het hoofd bieden aan de taliban en andere islamistische groepen. Afghanen met geld en connecties hebben familie en fortuin al naar veiliger oorden gebracht. Het is een teken aan de wand dat de Navo-operatie om in Afghanistan vrede, stabiliteit en enige vorm van democratie te vestigen, na 13 jaar mislukt is. Een mislukking van de grootte van Irak. En verder in de tijd van Vietnam, Somalië...

shinzo-abe

Abe met magere balans naar kiezer

“Japan is back” riep Shinzo Abe eind 2012 bij zijn aantreden als eerste minister. Ja, “back in recession”, schreef de rechtse The Economist nadat hij onlangs het parlement ontbond en vervroegde verkiezingen uitschreef voor 14 december. Want de beruchte ‘Abenomics’ die Japan na lange tijd weer economische groei gingen brengen, hebben niet gewerkt. Toch is de kans groot dat Abe en zijn rechtse Liberaal Democratische Partij (LDP), het weer halen. Abe kan rekenen op de media en op het ontbreken van een sterke oppositie.

Thai king

Thailandse generaals doen stilte heersen

Thailand is vergeleken bij een jaar geleden rustig. Eind 2013 stond het land op zijn kop, de “gelen” en “roden” vochten hun geschil op straat uit (Zie uitpers 5 december 2013: Kleurenstrijd herneemt in Thailand). Niettemin zal het leger niet ingrijpen, zei generaal Prayuth Chan-ocha toen. Maar in mei van dit jaar konden de generaals blijkbaar niet anders dan toch maar de macht te nemen. Sindsdien wordt elke vorm van protest hardhandig onderdrukt, de “neutrale” generaals passen het devies van de “gele” leiders toe: “We kunnen het volk niet zomaar laten beslissen”. Dat volk stemde immers steevast “rood”, verkeerd.

HKong

Hongkong, toonbeeld van kapitalistische ongelijkheid

Bezetten Hongkongers pleinen en regeringsgebouwen alleen maar om rechtstreeks, zonder preselectie, een regeringschef te mogen kiezen? Dat is alleszins de aanleiding. Maar de misnoegdheid is veel ruimer, Hongkong is een toonbeeld van superkapitalisme - onder de hoge bescherming van de Communistische Partij van China. Hongkong, speciale regio binnen “Rood China”, is zowat de wereldkampioen inzake ongelijkheid.

Afgaansevr

Afghaanse brokstukken

De ‘Islamitische Staat’ komt voor de Navo als geroepen. De VN kunnen de pot op, de N avo heeft zichzelf al  aangediend als coördinator  van  de strijdcoalitie tegen IS. Het komt gelegen, want Oekraïne is voor de Atlantische Alliantie geen succes, en Afghanistan, dat Navo-baas Rasmussen de grote test voor de Navo noemde, is dat nog minder. Na de mislukte verkiezingen van juni groeit met de dag het risico dat ook dat land uit elkaar spat.

verkiezIndonesi

Indonesië; verkiezingen in een land zonder links

Dat Joko 'Jokowi' Widodo, en niet zijn rivaal Prabowo Subiantio, in juli de Indonesische presidentsverkiezingen won was een reden opgelucht adem te halen. Maar veel te vieren is er niet voor links.

De recente presidentsverkiezingen waren buitengewoon spannend. Er waren slechts twee kandidaten en in de weken voor de stembusgang liep Prabowo steeds verder in op de gedoodverfde favoriet Jokowi. De twee symboliseerden twee heel andere visies van wat voor land Indonesië moet zijn.